Dergimizi, Türkiye'nin en köklü ve en önemli haber merkezlerinden Hürriyet gazetesinin binasında hazırlıyor olmamıza karşın, kendimi bazen dünyanın ve ülkemizin ağır gündeminden tamamen soyutlanmış halde yakalıyorum. Oysa burada her taraf gazete, dergi, televizyon dolu; aynı binayı paylaştığımız arkadaşlarımız gazeteciler, dergiciler, televizyonculardan oluşuyor. Hadi, hepsini bırakın bir yana, bazı günler bir dakika gözlerimizi ayırma fırsatı bulamadığımız bilgisayarlarımızda internet her an elimizin altında.

İkitelli'nin ortasında bulunduğumuz için biraz tuhaf kaçsa da Yacht Türkiye'yi hazırlıyor olmayı yatçılığa çok benzetiyorum. Daha doğrusu teknesine atlamış o koy senin bu koy benim dolaşan, hep denizlerde dolaştığı için gündelik hayattan kopup gitmiş, doğal olarak sohbetlerinin hemen hepsi denizle, tekneyle, donanımla, yedek parçayla, aksesuarla ilgili bir denizci gibi hissediyorum kendimi. Galiba o yüzden de bazen asansördekilerin konuşması kulağıma çalındığında, akşamları eve dönerken yolda otomobilin radyosundan, evde televizyondan haberleri duyduğumda, dostların gündem muhabbetini, bakkalın, kasabın, manavın ayak üstü yakınmalarını işittiğimde kısa süreli şoklar yaşıyorum.

Ne kadar ağır bir gündelik hayatımız var, diye düşünüyorum sevgili okurlar. Başımızı nereye çevirsek, gözlerimize hangi görüntü yansısa, kulağımıza hangi ses erişse, nasıl oluyor da insanlık bunca ağırlığın, bunca kanın, bunca acının altında ezilip un ufak olmuyor diye şaşırmamak mümkün değil. Sanki sadece nefes alabilmek için bile ayrıca emek sarf etmek gerekiyor.

Böylece yatçıları, deniz tutkunlarını daha iyi anlıyorum; dünyanın en vahşi okyanuslarına, en karanlık ufuklarına, en sert fırtınalarına meydan okuyanları da, hayatımın hiç olmazsa 15 gününü, bir ayını şöyle sessiz bir koyda, doğayla baş başa geçireyim diyenleri de... Şu ya da bu nedenle, biliyorum ki böyle bir arzu başka bir hayat arayışını, kendine ait olan, yani başka insanların ve onların emellerinin tahakkümünden uzak bir yaşama biçiminin dışında bir hayat kurmayı, özcesi hayatı değiştirme isteğini ifade ediyor.

Bu gerçeği gördüğümde bu dergiyle yapmaya çalıştığımız bir başka şeyin de, sınırlı ve tek bir ömür sürmeye mecbur insanlığa, başka bir hayat mümkündür dedirtmek olduğunu hissediyorum. Hayır, rolümüzü abartmak, enginlere sığmayız taşarız cinsinden manasız bir böbürlenmeye girişmek niyetinde hiç değilim, haddimi-zi bilirim. Öte yandan siz bu dergiyi elinize aldığınızda en azından bir süreliğine kendinizi iyi hissediyorsanız, bir süreliğine başka bir yaşama tarzının hayalinizi kuruyorsanız, Yacht Türkiye teknesi doğru rotada ilerliyor demektir.
İyi tatiller, iyi seyirler.