Dünya ne kadar küçük! Galapagos’ta köpekbalıkları ve iguanalarla yüzüp, dev deniz kaplumbağaları ve denizaslanlarıyla tanışacağım 12 kişilik tur teknesinin yarısı “Türk” çıkıyor. Üstelik yıllardır “Galapagos’a kendi yelkenlinle nasıl gidilir” diye kafa patlatan bir deniz tutkunu olarak, denk gele gele alüminyum yelkenlileri “Keyif”le dünya turunda olan “çılgın profesörler” Selim ile Nadire’ye mi denk gelinir! Dahası da var! Aynı teknede İmroz’da büyümüş Panos (Panayiotis) ile eşi de mi olur? Allahtan Panos, bir ara kaybettiği Türk vatandaşlığını geri almış ama eşi Maria henüz Türk vatandaşı olmamış! Yoksa küçücük Türk teknesinde yediye karşı beşle Türk vatandaşları çoğunluğa geçecektik. Her neyse, Darwin’in Galapagoslar’ında “evrim”in tadını, Türkiye’deki art arda gelen seçimlerle yaşanmasını umduğumuz “devrim”in hayalini kura kura birlikte çıkardık.
Jules Vernes’in “Dünyanın Ucundaki Fener”i sayesinde büyüyünce çok ama çok uzakları gezme hayallerine dalarak geçirdiğim çocukluğumda, Ekvator’u Afrika’da küçücük pigmelerin yaşadığı, sıcaktan cayır cayır yanan “dünyanın merkezindeki ülke” zannederdim. Ekvator’un Güney Amerika’da bir ülke olduğunu, pigmelerin burada bulunmadığını öğreneli çok oldu. Ama sıcaklığın sadece üç-beş derece fark ettiği yaz-kış diye iki mevsim yaşayan, Ortadoğu ülkelerinden göreceli olarak “daha serin(!)” bir ülke olduğunu öğrenmek Galapagos seferine kısmet oldu.“Serin” derken yanlış anlaşılmasın, kışın ortasında Türkiye’den gidince, 30 derece sıcaklık ve hafif nem dumura uğratmıyor değil. Galapagos takımadalarının merkezi Santa Cruz’a bitişik gibi olan Baltra adacığındaki havalimanına, Ekvator’un pasifik temsilcisi Guayaquil’den uçmak zorundasınız. Galapagos’a gidecekler, kişi başı 10 dolar’a ilk “gagalanma” için önce Guayaquil Havalimanı’ndaki “Galapagos’a gidecekler bürosu”na uğramak zorunda. 10 dolara satın alıp doldurduğunuz formla, Galapagos’a hiçbir canlı organizma sokmayacağınızı taahhüt ediyorsunuz. Devamı Nisan 2014 sayısında…
