Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • Tutkuyla yarışan “Göçebe” NOMAD

    Tutkuyla yarışan “Göçebe” NOMAD

    Nomad, Bodrum’da üçüncü yılında ve daha deneyimli bir ekip olarak yarışlarda öne çıkanlar arasında. Ekibin lideri Ali Kerem Alptemoçin’den hem kendi denizcilik geçmişini hem de son zamanların en çok dikkat çeken, “hırsla değil hevesle” yarışan takımlarından birinin hikâyesini öğrendik. 

    Yazı ÇİĞDEM YURTSEVER  Fotoğraflar ÇİĞDEM YURTSEVER ve NOMAD ARŞİVİ

    Bu yıl 40’ıncı yılını dolduran Erkurt Holding’in Yönetim Kurulu Başkanı Ali Kerem Alptemoçin iş dünyasındaki başarısını yelken dünyasına da taşıyor. Çocukluğundan beri hayalini kurduğu deniz ve yelkenle iç içe yaşamını yavaş yavaş inşa eden Alptemoçin, önce 2011 yılında aldığı ilk teknesiyle yelken hayatına adım attı. Yurtiçi ve yurtdışında aldığı eğitimler, yelken yarışları derken de 2015 yılında kendi takımı Nomad’ı kurdu. Başlarda gezi sınıfında yarışan ekip geçen yıl Alptemoçin’in aldığı X-Yachts 44 model Nomad Turx teknesi ile IRC A1 sınıfına geçti. Vera Sailing’den koçluk alan Nomad, daha deneyimli bir ekip olarak Bodrum’da üçüncü yılında. Ekibin lideri Ali Kerem Alptemoçin hayallerinden yola çıkarak kurduğu, dostluk, yarış ve deniz tutkusuyla bir araya getirdiği arkadaşlarından oluşan Nomad ekibini anlatıyor.

    2011’DE BAŞLAYAN MACERA

    Deniz ve yelkenle ilişkiniz ne zaman başladı?

    Otomotiv yan sanayiinde 40 yıllık bir kuruluş olan Erkurt Holding’de 17 yıl yönetim kurulu üyeliği yaptıktan sonra, son üç senedir yönetim kurulu başkanlığını üstleniyorum. Denize olan tutkum elbette çocuklukta başladı. O zamandan beri tarihi de çok severim. Halikarnas Balıkçısı’nın “Turgut Reis” ve “Uluç Reis”, Feridun Fazıl Tülbentçi’nin “Turgut Reis” ve “Barbaros Hayrettin Geliyor” kitaplarını okuyup, yazlarımızı geçirdiğimiz Mudanya, Erdek, Akçay sahillerinde onlar gibi olmayı hayal ederdim. Sonrasında, Deniz Harp Okulu’na girmek en büyük hayalimdi ama lise son sınıfta bütünlemeye kalınca ne yazık ki gerçekleşemedi. Üniversite sınavında Denizcilik Yüksek Okulu’nu istedim, o da olmadı. Denizcilik ve denize yakın olmak hep bir ukde olarak kaldı içimde. Ben de öncelikle işime, sonra da atçılık, fotoğrafçılık gibi başka ilgi alanlarıma yoğunlaştım. 2008’den itibaren birkaç sene üst üste arkadaşlarımla yazları bir hafta tekne kiralayıp Bozburun, Selimiye ve Gökova koylarını keşfettikten sonra kesin bir kararla, 2011 yılında Sirena Marine’e bir Azuree 40 sipariş ettim ve oğullarımla beraber Kechi Sailing’de sevgili Süleyman Ağabey’imin gözetiminde düzenli eğitimlere başladım.

    Nomad Turx ismi nereden geliyor, anlamı nedir?

    Aslında Nomad Turx teknenin ismi. Takımımızın adı da Nomad. İlk teknem olan Azuree 40’ın ismiydi, sonradan takımın da ismi oldu. “Göçebe” anlamına geliyor. Göçebe olmak; aramaktır, özgürlüktür, maceradır, bir yerde de hayata meydan okumadır. Türklüğün mayası olan göçebe kültürünü kendi ruhumla özdeşleştirdiğim için teknemin ismini Nomad koymuştum. Şimdiki teknem Nomad Turx bir X- Yachts. Uluslararası yarışlara katılmayı hedeflediğimiz için de, bizi tam temsil edebilecek bir isim olduğundan Nomad Turx isminde karar kıldık.

    Ekip ne zaman ve nasıl kuruldu?

    İlk teknem olan Nomad’ı teslim aldıktan sonra Marmara’da kısa ve uzun seyirlerle başladık. Sonra İstanbul-Alaçatı arasında epey gittik geldik ve tecrübe kazandık. Yelkenciliğe ciddi zaman ayırdım; hatta İngiltere, Southampton ve Cebelitarık gibi önemli yelkencilik merkezlerinde eğitimler aldım. 2014 yılında, eski arkadaşım olan Akın Akbalık ile tesadüf eseri bir araya geldik. O da o esnada bir tekne almış ve kendi takımını kurmuştu. Daveti üzerine ve -elbette sevgili eşimden izin alarak- Ares’e katıldım ve 2014 ve 2015 BAYK Kış Trofesinde ilk yıl piyanocu, ikinci yıl da ana yelkenci olarak Ares’te yarıştım. Böylece yarış hayatım başlamış oldu. Ares ile yarışıyorken Üç-dört kere değerli büyüğümüz Cihat Kakış ile de yarışma olanağı buldum. Bu ay sevgili Cihat Baba’nın vefat haberini aldık. Çok kişiye eli değmiş değerli bir insan ve büyük bir denizciydi. Mekânı cennet olsun. Sonrasında 2016 yılı için Akın bir sponsora angaje oldu. Ben de eğer yarışmazsam hayatımda doldurulması mümkün olmayacak bir boşluk oluşacağını fark ettim ve böylece kendi takımımı kurma fikrim gelişti.

    Takımdakiler nasıl bir süreç ve eğitimden geçti?

    Çocukluğumdan beri tanıdığım, çok güvendiğim ama mutlaka doğa ve macera sporlarıyla uğraşmış arkadaşlarımı aramaya başladım. İlk antrenmanımıza iki arkadaşımla beraber 21 Kasım 2015’te Yalıkavak’ta çıktık. Bu arkadaşlarımdan birisi Enis Sıdar. Halen teknemizin “boat captain”ı ve ana yelkencimizdir. Her ay düzenli olarak denize çıktık. Sayımız arttı, gelen arkadaşlar kriterlerimize uyan çok güvendikleri arkadaşlarını da getirdiler. Kimi oldu, kimi devam edemedi ama böylelikle yelken geçmişi çok olmayan ancak denizi ve yelkenciliği çok seven bir ekibin nüvesi oluşmuş oldu. Bir sene boyunca denizciliğimizi ve arkadaşlığımızı geliştirdik. 2016 sonbaharına doğru artık ekipte yarışlara katılma psikolojisi hâkim olmaya başladı. Balon manevralarına kadar hemen her şeyi oturtmuştuk ama balon manevralarında, tecrübeli bir başüstü adamımız olmadığı için ve dümende de benim fazla tecrübem olmadığından çuvallıyorduk. Çare aramaya başladım. Bize mutlaka bir koç lazımdı. Murat Sussa o aralar North Sails’den ayrılmıştı ve eşi Semra ile birlikte denizcilik-yelkencilik eğitimi verecek bir yapı oluşturuyorlardı. Murat 7 yaşından beri denizlerde olan, üst düzey takımlarda yarışmış ve mesleği de gemi mühendisliği olan bir yelkenci. Çekine çekine ona teklifte bulundum. Aslında pek kabul edeceğini de düşünmüyordum. Nihayetinde çok yeni, yaş ortalaması yüksek ve bir Azuree 40 ile yarışmayı planlayan bir ekiptik. Murat’ın cevabı ise “Biz böyle bir şeyi gökte arıyorken yerde bulduk” oldu. Böylelikle Semra ve Murat’ın da katılımıyla bütün taşlar yerine oturmuş oldu. 2016 yılının Ekim, Kasım ve Aralık aylarında yaptığımız antrenmanlarla balon manevralarımızı geliştirdik ve 2017 BAYK Kış Trofesi’ne, Nomad Sailing Team olarak -aslında gezi sınıfı olan bir tekneyle- IRC B1 sınıfında katıldık. Çok iyi mücadele ettik, üç ayakta üçüncü olduk ve trofeyi dördüncü olarak tamamladık.

    ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ YELKEN TAKIMI KURULUYOR

    Ekipteki görev dağılımından bahseder misiniz?

    Ekibimiz İstanbul, Bursa, Ankara, Eskişehir ve Bodrum’dan katılan yelkencilerden oluşuyor. Kaptan ve Dümenci Âli Kerem Alptemoçin, Takım koçu ve Taktisyen Murat Sussa, Navigasyon Semra Sussa, Ana Yelken Enis Sıdar, İskele Genoa Trimcisi Kaan Öztekin, Sancak Genoa Trimcisi Can Kanışkan, Piyano Haydar Öktem, Direk Dibi Tolga Örgün, Başüstü Haluk Boyacıoğlu, Başüstü Mert Yalman, Sweeper Burak Kaptan. Bu çekirdek kadronun dışında, bazı yarışlarda bizimle yarışan arkadaşlarımız da var. Yelken imalatı konusundaki çözüm ortağımız One Sails Türkiye Temsilcisi Burak Tüzel ve Erkan Ramazanoğulları gibi. Ekibe katılmak için eğitim almaya başlayan bir-iki arkadaşımız daha var. Bu vesile ile çok önemsediğim bir projeden bahsetmek istiyorum. Uludağ Üniversitesi’nde bir yelken topluluğu oluşturulması için desteklerimiz oldu. Hedefimiz, yat sınıflarında yarışacak bir yelken takımı oluşturmak. Bu takıma girmeye aday bazı öğrencileri önümüzdeki yarışlarda ekibe alacağız ve Uludağ Üniversitesi’ndeki bu girişimi desteklemeye devam edeceğiz.

    Nomad ilk yıldan bugüne dek aldığı yolda nasıl dereceler kazandı?

    İlk yarış yılımız bahsettiğim gibi 2017’ydi. BAYK Kış Trofesi’nin ardından İstanbul’da Bosphorus Cup’a girmiştik. Aynı yıl BAYK Güz Trofesi için Marmaris’ten bir First 40.7 (Mad Toro) kiraladık. Çünkü Nomad satılmış ve yeni teknemiz henüz teslim edilmemişti. Mad Toro teknesi ile trofe üçüncüsü olduk. 2018 Kış Trofesi’ne ise yeni teknemiz XP 44 ile ve IRC A1 kategorisinde katıldık. Trofe boyunca iki ikincilik ve bir üçüncülük aldık. Şimdiye dek en önemli başarımız ise 2018’de, 41’incisi düzenlenen ve ülkemizin klasikleşmiş zorlu rotalarından biri olan TAYK-MDK Marmara Kupası yarışını kazanmamızdır. 2018 Güz Trofesi’ni de birincilikle bitirdik. Genel olarak baktığımızda performansımızı olumlu buluyorum, zira bir yıl içerisinde gezi sınıfı bir tekneden IRC A1 sınıfına çıkıp, kelimenin tam manasıyla üst bir ligde, farklı nitelikteki tekneler ve çok daha tecrübeli ekiplerle yarışmaya başladık.

    “BODRUM’DA RUHUMUZ YIKANIYOR”

    Motivasyonu ve ekip ruhunu nasıl koruyorsunuz?

    Mottomuz “We sail with passion”. Çünkü hakikaten tutku ile yelken yapıyoruz. Hemen hemen hiçbir yarışı veya antrenmanı kaçırmayan üyelerden oluşuyor ekibimiz. Herkesin kendi işi gücü var ama hayatımızı buna göre planlıyor ve denize çıkacağımız günleri iple çekiyoruz. Arkadaşlığımız daha önce söz ettiğim gibi eskilere dayanıyor, yelken ve yarış dışında da devam ediyor. Yani takım ruhumuz, arkadaşlık, deniz sevgisi ve mücadele hevesimiz üzerine kurulu diyebilirim. Dikkat ettiyseniz mücadele hırsı değil, hevesi dedim.

    Niçin Bodrum’da yarışmayı tercih ediyorsunuz?

    Tekne Yalıkavak’ta bağlı ve Bodrum’da buluşmak İstanbul’da organize olmaktan çok daha kolay. İstanbul’un büyüklüğü ulaşımı, buluşmayı ve dağılmayı zorlaştırıyor. Öte yandan Ege, dünyanın kanımca yaşamak için en uygun yerlerinden biri. Havası, suyu ve doğası ile eşsiz. Bodrum’da ruhumuz yıkanıyor, öyle geri dönüyoruz.

    Bodrum’daki rekabeti nasıl buluyorsunuz? Bu sene trofe nasıl geçiyor?

    Bodrum yarışlarında Arkas ve Dere Construction’ın yanı sıra bazı Farr 40’ların da bu sene yarışmıyor olması üzücü. Bizim ise IRC puanımız 1.135. Filoda reytingleri birbirine yakın tekne fazla yok. Reyting değeri 1.352 olan tekne ile 1.082 olan tekne aynı grupta yarışıyor. A0 ve A1 grupları iç içe geçmiş gibi. Bu nedenle çok anlamlı bir rekabet ortamı oluştuğunu düşünmüyorum ama BAYK Komodorluğu’nun da elinden başka bir şey gelmiyor çünkü katılan tekne sayısı az.

    Nomad olarak gelecekte neler hedefliyorsunuz?

    Bu sene de kış trofesini tamamladıktan sonra teknemizi İstanbul’a götürüp Marmara Kupası’na katılacağız ve Deniz Kuvvetleri Kupası ile Ege sularına geri döneceğiz. BAYK Güz Trofesi’ne bu yıl da katılırız. Ancak 2020 yılında Rolex Middle Sea Race’e katılmayı hedefledik. 2021 yılında da Rolex Giraglia Cup olabilir. Bir diğer hedefimiz ise; 2023’te, Cumhuriyetimizin 100. kuruluş yılında, kısmet olursa ARC Rally’e katılmak. Tüm bu yurtdışı kupalara Nomad Turx ile katılacağız. ☸

  • ALT TARAFI YEMEK!

    ALT TARAFI YEMEK!

    Yemek sadece, insanın damağına ve görsel zevkine hitap edip hoş vakit geçirmesini sağlamalı. Michelin apoletli de olsa, sokak lezzeti de olsa amaç aynı. Ama “Alt tarafı yemek” diyebilmek için de üst tarafını iyi bilip oralardan geçmiş, tatmış, pişirmiş, yaşamış olmak gerekir.

    İtalyan mutfağını benim için her zaman özel kılan emprovize oluşuydu. İtalyanlar duygularını o an ifade eden tutkulu ve heyecanlı kişilik yapılarında olduğu gibi, doğal ve içlerinden gelerek yemek yaparlar. Bu nedenle mutfak dili de aslında basit ama lezzetlidir. Bir İtalyan buzdolabında ne varsa onunla harikalar yaratabilir. Bir paket makarna, parmesan peyniri, domates sos ya da pesto olsun, ondan mutlusu yoktur. Aynı İtalyan bayrağındaki renkler gibi; domates, fesleğen, mozzarella! Bu kadar basit.

    YA ÜST TARAFI?

    Elbette İtalyan mutfağı, kendini modern dünyaya tamamen adapte etmiş konumda. İtalya’da olduğum yıllarda kullanılan yeni teknikler ve geleneksel sosların harmanlanmasıyla hazırlanmış sanat eseri gibi tabaklar üzerinde çalıştım ve ülkenin her yerinde o tabakları tatma şansım oldu. Michelin yıldızları boşuna verilmiyor. Ancak hep dediğim gibi alt tarafı yemek! Yani yemek sadece, insanların damağına ve görsel zevkine hitap edip hoş vakit geçirmelerini sağlamalı. Michelin apoletli de olsa, sokak lezzeti de olsa amacı aynı. Ama “Alt tarafı yemek” diyebilmek için de üst tarafını iyi bilip oralardan geçmiş, tatmış, pişirmiş, yaşamış olmak gerekiyor. Yoksa “Mişlenn ne kardeşim öyle cücük kadar tabağa koyuyorlar” cümlesi, o tatları küçümseyen bir cahillikten ibaret.

    YENİ DENİZ TATLARI GEREK

    Türkiye’nin deniz ürünleriyle arası iyi elbette ama bizde hep aynı şeyler pişiyor. Balığı ızgara yapıp masayı mezelerle donatmaktan ibaret bizim balık restoranı anlayışımız. Kötü mü? Değil tabii, bu konsepti değiştirmenin anlamı yok. Biz Türküz ve masalarımız da böyle! Geleneğimizi yansıtan tarzımız bu. Yunanlar da bize benzer bu düzen açısından. Ancak hep börülce-patlıcan salatası-fava-deniz mahsullü börek ve bir de ortaya gelen ızgara balık yerine, neden yeni lezzetler yaratıp meze olarak sunmuyoruz? Şimdiye dek meze olarak gördüğüm, balık restoranlarınca en sık tekrarlanan yenilik (!) somon füme rulolarıydı. Biraz evrensel gustoya sahip herhangi bir müşteri için masaya meze olarak gelen somon füme rulosunun bir “yenilik” olduğu söylenebilir mi? Oysa neler neler yapılabilir düşünebiliyor musunuz bizim sularımızdan çıkanlarla! Deniz kestanesi ile yeni bir tabak yaratmayı bırak, bilindik haliyle dahi kullananı görmüyoruz. Efsane gibi anlatılıyor, çocukken çıkarır içini yerdik diye. Ülkemizde kabukluların fiyatları malum ama siyah midye her yerde var. Neden sadece midye dolmayla sınırlı kalmışız? Uçalım demiyorum ama niye yerimizde sayıyoruz? Müşteriyi suçlamayalım. Belki müşteri eskiden burun bükerdi ama şimdi inanıyorum ki aklı da, ruhu da, damağı da yeniye açık. Klasik mezeler olsun ama yenilikler de ekleyelim.

    DENİZDEKİ ŞEFİN UYRUĞU YOK

    Megayatlara gelince… Yatta yemek yapmanın avantajı, şefin restoran gibi her gün aynı menüyü hazırlamak zorunda olmayışı. Bu hem zevkli hem de geliştirici bir unsur. Üstelik kahvaltıdan akşam yemeğine, aperatif gibi ara öğünlerde de yaratıcı olmak zorundasınız. Megayatlarda şeflerin servis yaptıkları kişiler dünyanın her yerinde yemek yeme şansı olan,  abartılı tabiriyle yatın üzerindeki helikopterine atlayıp en yakın Michelin yıldızlı restorana iniş yapabilme lüksüne sahip, en iyisinin lezzetini bilen insanlar (abartılı evet ama esasen doğru). Dolayısıyla bir megayat şefi, o gün sadece lezzetli bir domates soslu makarna isteniyorsa basit, gelen konuklara göre Michelin stili tabak çıkarılması isteniyorsa o profesyonellikte bir iş çıkartmak zorundadır. En zevkli ve sınırda zorlu olan yanı budur.

    Megayatlarda sunulan yemeklerde görsellik tam da bu nedenle çok önem taşır. Yemeği tenceredeki haliyle gördüğünüzde lezzeti mükemmel bile olsa şaheser diyemezsiniz. Bildiğiniz yemek işte. Ancak yemek tabağa nasıl konulduğuna göre zenginleşir, modernleşir, göz alıcı olur. Biz şefler için en önemlisi de, yemeğin kimin elinden çıktığını gösteren bir kimliği olur. 

    EN BASİT, EN LEZZETLİ

    Günümüzde zaten İtalyan şefler Londra’da, Amerikalılar Dubai’de, Japonlar da Amerika’da restoran açıyor. Dolayısıyla Füzyon Mutfağı da “yeni dünya” demek diye düşünürsek tek bir ülke mutfağının popülaritesinden söz etmek mümkün değil. İsimlerden söz etmek gerekir. Megayatlarda ise şefler uyruksuzdur! Charter için haftalığı milyon dolara kiralanan bir yatta yemek yapmak demek; bir hafta bir Rus’a, diğer hafta bir Ortadoğulu’ya, başka hafta ise bir Avrupalı’a ya da Amerikalıya yemek yapmaktır. Bir mevsim Akdeniz’de Akdeniz ürünleriyle yemek yaparken, diğer mevsim Pasifik’te tropik balık, kabuklular ve tropik meyvelerle bambaşka mutfaklar yaratmak demektir. Alınacak yolun uzunluğuna, gidilecek kıyıya, orada bulunup bulunamayacak ürünlere göre menüler hazırlamak ve iyi organize olmak!

    Ben bir yat şefiyim yani restoran mantığında işlemiyor beynim. Herhangi bir restoran şefini yata getirdiğinizde sanki hayatında ilk kez çalışıyormuş gibi bir acemilik yaşayacaktır çünkü restoranda her gün aynı menü-aynı tedarikçi-aynı sos-aynı zamanlama ve bunları uygulayan kısım şefleri vardır. Yatta ise her gün başka liman, başka tedarikçi ve tek el, tek beyin! Her kıyıyı iyi bilmek gerekir. Yani alt tarafı yemek yapıyoruzdur, ancak üst tarafında oldukça detaylı araştırma, bilgi, tecrübe, okuyarak değil dünyayı gezerek görme, tatma, koklama, yerinde yiyerek deneyimleme şansına sahiptir yat şefleri. En güzeli de, yine de her zaman “alt tarafı yemek” basitliğinde çalışarak en lezzetlisini sunmaktır. Çünkü basit yemek, anne lezzeti demektir. Basit yemek, size yıllar önceki bir tadı hatırlatır. Basit yemek, güzel bir anıyı beyninize taşır. Basit zordur ve sonucu çok lezzetlidir. Bütün basit yemeklerle yüzlerde gülümseme yaratanlara selamla… ☸

  • MAVİ VATAN TATBİKATININ ARDINDAN

    MAVİ VATAN TATBİKATININ ARDINDAN

    Cumhuriyet Donanması, tarihinde ilk kez 27 Şubat-8 Mart 2019 tarihleri arasında çevrelendiği dört denizde büyük bir deniz tatbikatı yaptı. Karadeniz-Ereğli, İstanbul-Umuryeri, Kocaeli-Gölcük, Balıkesir-Erdek, Çanakkale, İzmir-Foça, Muğla-Aksaz ve Hatay-İskenderun’dan çıkış yapan ve neredeyse donanmanın dörtte üçünü teşkil eden 103 savaş gemisi ile icra edilen tatbikatın adı Mavi Vatan’dı. 

    Mavi Vatan kavramı tarafımdan ilk defa 14 Haziran 2006 tarihinde Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’nda düzenlenen bir sempozyumda kullanılmıştı. Mavi Vatan’ı Türkiye’nin Karadeniz, Akdeniz ve Ege’deki deniz yetki alanlarını kapsayan vatanın adı olarak tarif etmiştim. Donanmamız, 2008-2014 arasında “Mavi Vatan” için büyük bedeller ödedi. Bunca bedelin ardından, bu isimle böylesi geniş çaplı bir tatbikatın başarıyla icra edilmesi geçmişe vefa, geleceğe de büyük bir güvence sağlıyor.

    Cumhuriyet tarihinin en büyük deniz tatbikatı olan Mavi Vatan, 2019’da donanmamızın küresel güçlerin enerji arayışlarıyla gündeme gelen Doğu Akdeniz’de boy gösterdi. 1998 yılında Ege Denizi ve Doğu Akdeniz’de 50 gemi ile gerçekleşen Deniz Kurdu-98 Tatbikatı’ndan 21 yıl sonra bu sayının iki katı 103 modern savaş gemisi ile gerçekleşen tatbikata Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri unsurları ile Sahil Güvenlik Komutanlığı da katıldı. Karadeniz, Ege ve Doğu Akdeniz’deki 462 bin kilometrelik Mavi Vatan alanında MİLGEM (Milli Gemi) projesi ürünü korvetlerimizle milli insansız hava araçlarının bu seçkin tatbikatta aynı anda boy göstermesi dikkat çekti.

    21. YÜZYIL JEOPOLİTİĞİNİN AĞIRLIK VE ENDİŞE MERKEZİ

    Tatbikatın psikolojik ve askeri olmak üzere iki önemli boyutu var. Türkiye’nin “Mavi Vatan” dediğimiz deniz yetki alanlarında, aynı anda operatif hatta stratejik seviyede bir tatbikat yapması, Anadolu’nun eriştiği deniz jeopolitik bilincinin ne kadar üst bir seviyeye ulaştığının da bir göstergesi olarak çok önemli bir psikolojik etki yaratıyor. Ayrıca Türkiye’nin, Milli Mücadele’nin başladığı 1919’un 100. yılını da böylesine anlamlı bir isme sahip büyük bir tatbikatla karşılaması, 21. yüzyıldaki denizci geleceğimiz açısından çok büyük bir mesajdır. Bu mesajı Mustafa Kemal’in “Ordular, ilk hedefiniz Akdeniz’dir!” mesajıyla birlikte okumamız gerekir.

    Tatbikatın bir de operatif ve stratejik boyutu var ki, her üç deniz alanında da aynı anda büyük bir ateş ve manevra gücüyle tatbikat yapabilmek dünyada az sayıda ulusun başarabileceği bir iştir. Tatbikatın basına açık olması, serbest oyun şeklinde kara birlikleri ile beraber icra edilmesi ve 165 kişilik karargâh ekibi tarafından yönetilmesi dikkat çekti. Türk mühendislik ürünü MİLGEM, UMTAS (Tanksavar Füze Sistemi) ve Cirit ile ANKA ve Bayraktar İnsansız Hava Araçları’nın kullanımı tatbikatın etkinliğine ayrı bir boyut kattı.

    Bu tatbikatı ağırlık merkezi şüphesiz Doğu Akdeniz’di. Bu alan Türkiye’nin 21. yüzyıl jeopolitiğinin ağırlık ve endişe merkezidir. Doğu Akdeniz’in öne çıkmasının temel sebeplerinden ilki, deniz tabanında ispatlanmış ve ispatlanma potansiyeli yüksek doğalgaz, petrol, gaz hidratlar ve nadir metal kaynaklarının varlığıdır. Öte yandan da, Türkiye’nin hakkı olan sahaya yani kıta sahanlığı ve münhasır ekonomik bölgesine saldırgan rakiplerin varlığı bu denizi potansiyel çatışma alanına dönüştürüyor. AB ve ABD desteğinde Türkiye’nin Doğu Akdeniz’deki müstakbel deniz yetki alanından yani mavi vatanından, kabaca 100 bin kilometrekare Yunanistan ve GKRY (Güney Kıbrıs Rum Yönetimi) lehine çalınmaya çalışılıyor. Bu durum, Türkiye için hayati önemde “zero-sum game-sıfır toplamlı oyun” bir sorun alanıdır. Diğer taraftan, hegemonya tarafından soğuk savaş sonrası denize çıkışı olan sözde bir Kürt devletinin kurulma hedefi de Doğu Akdeniz’i öne çıkarmaktadır. Böyle bir devletin varlığı Türkiye’nin jeopolitik çıkarlarını yok edecek ve dengeleri alt üst edecek boyutta sonuçlara neden olacaktır. Ayrıca, hidropolitik perspektifte Dicle-Fırat Havzası’nın geleceğin en ciddi beka sorunu olacak su ve gıda güvenliği çerçevesindeki rolü de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu iki endişe alanına hegemonyanın KKTC’nin varlığına son verme ve adadan Türk askerinin çekilmesi  konusunda Türkiye’ye uygulanan baskıları da ekleyebiliriz. KKTC’nin kaybedilmesi ve adadaki kolordumuzun geri çekilmesinin Doğu Akdeniz’deki dengeleri aleyhimize değiştireceği ve Mavi Vatan’da büyük kayıplara neden olacağı, kısacası 1974 yılından bu yana yaratılan ikinci donanma etkisini ortadan kaldıracağı izahtan varestedir.

    ÇÖL İNSANLARI NASIL DENİZCİ OLDU?

    Mavi Vatan tatbikatı, Doğu Akdeniz’de söz konusu üç jeopolitik endişe alanında, oyun kurucu asli unsur olan donanmamızın iradesini, Cumhuriyet tarihinin en büyük en kapsamlı tatbikatı ile tüm dünyaya ilan etmiş, Donanma’nın Mavi Vatan’ın her alanında ve hatta İyon Denizi güneyinde, üç boyutlu harekat icra edebileceğini, devletin iradesini istediği yer ve zamanda kullanabileceğini ispat etmiştir. Tatbikat, Yunanistan ve GKRY’de de oldukça ses getirdi. Bu kapsamda Mavi Vatan kavramının özellikle Yunanistan’da farklı algıya neden olduğu gözlenmiştir. Türk deniz gücünün Mavi Vatan kavramıyla dışa vurmasını panik, öfke ve bir o kadar ciddi bir endişe içinde izliyorlar. Mavi Vatan onların gözünde sadece Türk deniz yetki alanlarını ifade eden bir tanımlama değildir. Türkiye’nin denizcileşmesinin de bir ifadesidir. Yunan medya yorumlarına göre, Türklerin 21’inci yüzyılda Mavi Vatan kavramı ile karşılarına çıkmasını ve bu kavramın içini güçlü bir donanma ve bu donanmanın caydırıcı, dinamik ve esnek bir gambot diplomasi aracı olarak kullanımını kabul edemiyorlar. Orta Asya steplerinden gelen bu çöl insanları nasıl olur da Thalassa’yı (Denizi) sahiplenebilir? Onlara kara ülkesi yetmiyor da artık denizde kendilerine vatan mı arıyorlar? Bazı makalelerde de Türkiye’nin bu kavramını revizyonist olarak tanımlayıp, Mavi Vatan teriminin kullanılmasına karşı çıkıyorlar. Meis Adası’nın MEB ve Kıta Sahanlığı hakkı olduğunu Anadolu’nun haklarını hiçe sayarak hukuk, akıl ve mantık dışı bir şekilde iddia ediyorlar. Türkiye’nin gücünü ulusal savunma sanayiinden alan donanmasının son 30 yılda gerçekleştirdiği kuantum sıçramasını kabullenmek istemiyorlar. Ama jeopolitik gerçekler ertelenemez ve saklanamaz.

    Yazımızı bitirirken, Türk ve Yunan dostluğunun her iki ülke halkına refah huzur ve mutluluk getireceğini hatırlatarak, komşumuzu Atatürk Venizelos dönemi sergilenen dostluğa davet edelim. Türklerle barış içinde yaşamak Yunan halkının her zaman menfaatinedir.☸

  • CHARLIE CHAPLIN “Hiçbir şey deniz seyahatinden daha iyileştirici değil”

    CHARLIE CHAPLIN “Hiçbir şey deniz seyahatinden daha iyileştirici değil”

    Kendine hayran bırakan yeteneğiyle genç yaşta herkesin sevgilisi oldu Charlie Chaplin. Ancak yoksulluk, adaletsizlik ve savaş karşı yapıtlarıyla pek çok düşman da edindi. O, hem eleştirilere, hem de çocukluğunda yaşadığı travmalara; Modern Times’ın senaryosunu da yazdığı teknesi Panacea’yla karşı koydu. Yazı: Günce Akpamuk

    Bu dünyayı terk ettiğimde, başka bir formda geri döneceğimi bilmek kalbimi ısıtıyor. Ama ağaç olmak istemiyorum… Çiçek olmak istemiyorum… Ben öldüğümde, denize dönmek istiyorum. Bir sardalyenin hayatına… Benim için hayat bu! Her sabah denizin derin maviliklerinde hoplayıp zıplamak, üremek. Fırtına ya da rüzgârdan korkmamak. Bir balinanın peşine takılmak. İşte hayat bu! diyordu Charlie Chaplin, Limelight filminde söylediği Sardine şarkısında. Chaplin 1952 tarihli filmin yönetmenliğini, oyunculuğunu ve senaristliğini üstlendiği gibi müziklerini bestelemiş, şarkı sözlerini de yazmıştı. Filmde, gözden düşmüş komedyen Calvero’nun devası denizdi. Tıpkı Chaplin’in olduğu gibi…

    Victoria dönemi Londra’sında, zenginlerin gittikçe zenginleştiği; yoksul işçilerin, kimsesiz ve evsizlerin, küçük yaştan itibaren çalıştırılan çocukların toplumda çoğunluğu oluşturduğu zamanlardı. 16 Nisan 1889’da dünyaya geldi Charles Spencer Chaplin. Annesi ve babası Londra’nın yoksul semtlerinden birinde profesyonel şarkıcı ve oyuncu olarak müzikallerde sahne alıyordu. Annesi Hannah, babasıyla boşandıktan sonra, kardeşi Sydney ve Charlie’ye tek başına bakmaya başladı. Devamı Nisan 2019 sayımızda…