Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • SALLAN YUVARLAN!

    SALLAN YUVARLAN!

    Siz bu yazıyı okurken ben çok uzaklarda olacağım. Tam olarak Atlas Okyanusu’nun ortasında!

    Bir süperyat ile Atlantik geçişinden söz ediyorum. Eminim ki bu sayfalarda daha önce onlarca kez Atlantik geçişi hazırlıkları okumuşsunuzdur. Ancak tahminimce bu hazırlıklar genelde küçük yelkenlilerle yapılan geçişlerdir. Küçük? Yani maksimum 15-20 metre tekneler. Böyle söyleyince de kulağa tekneleri boyutlarına göre küçümsüyormuşum gibi geliyor ama ne yapalım bizim tekneler de biraz havalı. O yüzden onlara süperyat diyorlar. Bu süperyat ve megayat kavramları konusunda da herkesin kafası biraz karışık. 20 metre motoryata da süperyat diyorlar, 50 metreye de. Hâlbuki literatürde Süperyat 40 metre ve üzeri, Megayat ise 80 metre üzeri yatlara verilen isim. Şu durumda tam içinde sallan yuvarlan seyir ettiğim yelkenli, halen bir süperyat. Ancak kendi klasmanında önemli bir süperyat. Yelkenli Yat Perseus^3’ten bahsediyorum.

    Yeni bir tekne bu. 2014 yılında suya indirilmiş. Görkemi, birçok yelkenli tekneyi aşıyor çünkü 60 metre uzunluğunda olması bir yana, dünyanın en uzun üçüncü mast’ına ve dünyanın en büyük tek parça yelkenine sahip. Yani Maltese Falcon çok da gözünüzü boyamasın.

    Okyanus geçişi başlamadan önce ekip teknik hazırlıklarını sürdürürken bana düşen ise yemek hazırlıkları yapmak oluyor elbet. Bir süperyat ile Atlantik geçişi hazırlıklarının küçük yelkenlilerle macera için yapılan geçişlerden farkı, teknelerin depolama alanlarının devasa farkı, ancak yemek pişireceğin kişi sayısı ve beklentinin de “konserve yiyerek geçiştir” rahatlığından daha yüksek oluşudur. Zorluğu burada. 60 metre bir yelkenlinin sintine alanı da içinde at koşturabileceğin bir büyüklükte olduğu için çoğu depolamayı oraya yapıyoruz. Bu kez aynı zamanda iki büyük dondurucunun da sintine alanına inşa edilmiş olduğunu gördüm. Dondurucu ve buzdolaplarının yeterliliği Atlantik değil Pasifik geçişine dahi uygun.

    SIK KARŞILAŞTIĞIM SORULAR

    1. Atlantik geçişi kaç gün sürüyor?

    Nereden yola çıktığınıza bağlı olarak genelde Akdeniz’de bir noktadan Cebelitarık ya da Kanarya Adaları’na kadar olan mesafe beş-yedi gün arası; Yunanistan ya da bizim sularsa çok daha fazla. Kanarya ya da Cebelitarık’ta durduktan ve yakıtı fulleyip chef olarak da ben taze ürünleri yeniden depoladıktan sonra yola çıktığımızda esas geçiş 12-14 gün arası. Elbette ki bu, havaya, hızınıza, yelken yapıp yapmadığınıza göre değişiyor. Mesela biz İtalya-La Spezia’dan yola çıkalı iki gün oldu ve bu yazıyı size Minorka açıklarında yazıyorum. Beş gün sonra Kanarya Adaları’na varmış olacağız.

    2. Sebzeleri nasıl koruyorsunuz?

    Korumuyoruz. Koruduğum sebzeler sadece salatalar. Çünkü genelde Cebelitarık ya da Kanarya’dan ona göre sebzeler alıyorum ve 12 gün çok uzun bir süre değil. Buzdolabında yeterli yer olmadığı zaman sorun yaşıyorum ki her gün 12 kişinin yediği sebze miktarı oldukça yer kaplıyor, o zaman da mecbur kalırsam dondurulmuş sebzelerden yararlanıyorum. En dayanmayan ürün salatalar, maydanoz, fesleğen gibi otlar ve avokado ile muz. Bunun için de yöntem şudur, büyük boy kilitli buzdolabı poşetlerinin her iki yüzüne kâğıt havlu koyarak otları ya da salata yapraklarını kuru olarak içine koyuyoruz ve iki günde bir havluları değiştirerek rahatlıkla iki hafta boyunca taze tutabiliyoruz.

    3. Balık tutuyor musunuz?

    Bu soruyu demir atıp balık tutuyor musunuz diye soranlar da çok oluyor, bir boş bulunma hali olduğunu düşünüp gülerek ’nereye, okyanusa mı demir atıyoruz?’ diye soruyorum. Ama evet balık tutuyoruz. Teknenin kıçına iki olta bağlıyoruz giderken devamlı bakıyoruz, yakalanmayanlar okyanusun, kalan sağlar da benim oluyor yani şefin ellerini öpüyor hatta sushi, sashimi bile olarak ekibe ziyafete dönüşüyorlar.

    Şimdilik bu kadar. Hava bozuk, bu yazıyı sallan yuvarlan bir ortamda yazıyorum. 60 metre olmamıza rağmen şaka değil her şey yerinden fırlayıp karşı tarafa saplanıyor! 30 knot hava var ama önemli olan bu değil, denizdeki kabarmanın yani dalga boyunun fazlalığı yüzünden teknenin iki şişeyi devirmiş bir ayyaş gibi kontrolsüzce dans ediyor oluşu. Malum bu kadar geç okyanus geçişi yaparsak olacağı budur. Akdeniz kış etkisi altında. Kanarya Adaları’ndan sonra Atlantik’in güney yarım küresine geçmiş olacağımız için bir anda sıcacık yaz bizi karşılayacak.

    Bir dahaki aya esas geçişi yazarken görüşmek üzere… ☸ Devamı Şubat 2016 sayımızda…

  • SARIYER  DENİZCİLEŞME MERKEZİ Türkiye’de bir ilk

    SARIYER DENİZCİLEŞME MERKEZİ Türkiye’de bir ilk

    Türk insanı çocukluktan itibaren denizciliğe teşvik edilmeli, deniz korkusunu sevgiye ve tutkuya dönüştürmek için devlet desteği ile yüzme öğretilmeli; Türkiye genelinde ilköğretim çağından itibaren okullarda denizcilik bilinci aşılanmasına yönelik müfredat düzenlemesi yapılmalı, su sporları ve yelkencilik faaliyetleri geliştirilmelidir.

    2015 yılında Kırmızıkedi Yayınevi’nden çıkardığım “Mavi Uygarlık: Türkiye Denizcileşmelidir” isimli kitabımda vurgu yaptığım bu paragrafı hayata geçirmek için, Türkiye çapında “Denizcileşme Merkezleri” kurulması gerektiğinin altını çizmiştim. Bu güzel deniz ülkesinde binlerce dernek, vakıf, birlik vb. olmasına rağmen Türk çocuklarının denizcileşmesine yönelik herhangi bir sivil toplum örgütü maalesef yok. Yelken, yüzme, kürek kulüpleri ile izcilik faaliyetleri denizcileşmeye destek olmakla birlikte, bütüncül çerçevede denizcilik kültürünün özellikle alt gelir seviyesindeki aile çocuklarına verilmesinde etkin rol oynamıyor. Ülkemizde her sene bine yakın genç ve çocuk yüzme bilmediğinden boğularak ölüyor. Geçtim Anadolu’yu, İstanbul’da milyonlarca çocuk, değil hayatında bir kez gemiye binmek, denizi görmeden yaşayabiliyor. Özellikle alt ve orta gelir düzeyindeki ailelerin çocuk ve gençlerini hedef alarak onları denizle buluşturmamız ve temel denizcilik kültürünü aktarmamız gerekiyor.

    İşte bu vizyon paralelinde Sarıyer Belediyesi ile müştereken “Sarıyer Denizcileşme Merkezi” projesini başlattık. Denizcilik kültürünü çocuk ve gençlere aktarmak ve yaygınlaştırmak için uygulama ve eğitimlerin tamamen ücretsiz olarak verileceği “Denizcileşme Merkezi” 9 Aralık 2016 günü imzalanan bir protokol ile kuruldu.

    DÖRT HAFTALIK EĞİTİM

    Böylece kurucu direktörlüğünü yaptığım “Koç Üniversitesi Denizcilik Forumu’nun (KÜDENFOR)” danışmalığında, Sarıyer Belediyesi ve Tüm Denizciler Derneğinin işbirliği ve eşgüdümü içinde Sarıyer Denizcileşme Merkezi (SDM) projesi hayata geçirildi. Gelecekte tüm kıyı şeridimize yayılmasını hedeflediğimiz bu projenin özü aslında dört haftalık süratli denizcileşmeye yönelik; üç haftası pratik, bir haftası teorik eğitim zincirinden oluşuyor. Önce bir hafta temel yüzme eğitimi. Sonra bir hafta temel kürek ve bir hafta yelken eğitimi. Kursun son haftası ise deniz çevresi ile deniz kültürüne yönelik konferanslar ve gemi/müze gezilerinden oluşuyor.  Sarıyer Denizcileşme Merkezi bu noktada, “Geleneksel Kürekçilik” akımı başlatmaya da hazırlanıyor. Belki de İstanbul Boğazı’nda binler, kürek çekiyor; yelken açıyor olacak. Ülkemizde, yine pek bilinmedik bir hobi olarak karşımıza çıkan gemi modelciliği de SDM’nin ilgi alanında olacak. Kurulacak gemi modelciliği atölyesinde ücretsiz gemi model kursları verilecek.

    ÜLKE ÇAPINDA GENİŞLETMELİYİZ

    Sarıyer Belediyesi Denizcileşme Merkezi’nin temelleri tamamı gönüllü olarak denizcilik okullarında okuyan gençler tarafından13 Nisan 2016 tarihinde atıldı. Sarıyer Belediyesi’nin Büyükdere’de SDM’ye yer tahsis etmesi, Belediyeye ait kapalı yüzme havuzunda yaz döneminde eğitimler için zaman ve yer tahsisinde bulunması, ayrıca kano, can yeleği, kurtarma botu tahsisatı ile iskele inşa ettirmesi çalışmaları hızlandırdı. Son olarak Deniz Kuvvetlerimizin aynı anda 12 gencin temel kürek ve yelken eğitimi görebileceği beş çifte yelkenli filika hibesinde bulunması SDM olanaklarını genişletti.

    Bu periyotta, SDM’nin resmen açılmamış olmasına rağmen tamamen gönüllü temelde büyük gayretler ile 600’ü aşkın çocuk ve genç kürek kültürü ile buluşturuldu. Temel kürek uygulamaları yapıldı. “Denizde Can ve Çevre Emniyeti” kapsamında denizde acil durum senaryoları uygulandı, tatbikatlar yapıldı. Sarıyer açıklarında, İstanbul Boğazı’nda Sarıyer’in denizci gençleri kanoları ile gündüz ve gece Sarıyer’e denizden bakmanın güzelliği ile buluştu. Çeşitli organizasyon ve çalışmalara ev sahipliği yapıldı. Sarıyer Belediyesi’nin düzenlediği 2016 Yaz Spor Okulları’nın yüzme branşında 1000 kursiyere, alanında uzman eğitmenler eşliğinde yüzme dersleri verildi. Empatik Kürek Projesi kapsamında, Sarıyer’den Su Ada’ya kürek çekildi. Engelli gençlerin, Su Ada etrafında kürek çekmesi sağlandı.

    Değerli Yacht Dergisi okurları sosyal sorumluluk projesi kapsamında Türkiye’nin aydınlanmasına ve denizcileşmesine ışık tutacak bu projeyi ülke çapında genişletmeliyiz. Söz konusu projeye her şekilde katkı sağlamak isteyenlerin benimle temasa geçmelerini arz/rica eder bu vesile ile sevgi ve saygılar sunarım.☸

  • İklim değişimi gerçekten var mı?

    İklim değişimi gerçekten var mı?

    Bilimde, özellikle de atmosfer olaylarında kesin konuşmak neredeyse imkânsız. Ama ben bu düşüncelere biraz açıklık getirmek adına araştırdığım ve güvenilir olduğunu düşündüğüm kaynakları taradım ve netice olarak en süzülmüş halini sana getirdim. Yazının sonunda da iklim değişimi var mı, yok mu yorumu senden bekliyorum. “Arkadaş meteorolog sensin, yorumu niye ben yapıyorum?” deme, sonunda ben de fikrimi söyleyeceğim zaten. Analizler aşağıda, sen okumaya başla ben kahveleri getiriyorum.

    Sence küresel ısınma var mı? Özellikle kendi alanım meteoroloji de dâhil her alanda, yıllardır bir konudan çok bahsediyoruz. Yemek konuşuyoruz, seyahat konuşuyoruz, tarım konuşuyoruz, kent, güneş, canlılar, nesli tükenen hayvanlar, salgın hastalıklar, susuzluk, hava kirliliği konuşuyoruz; konu ne olursa olsun hepsinin içinde de bir başlık geçiyor: “İklim değişimi!”

    Peki, sence iklim değişiyor mu? Böyle bir şey gerçekten var mı? “Bence var”, “bence yok”, “bence olabilir”, “yok canım Amerika’nın oyunları bunlar”, “valla beni pek alakadar etmiyor ama var diye duydum” cevaplarını artırabiliriz. Ya da şöyle de düşünüyor olabilirsin; “yoksa bu, dünyanın geçirdiği doğal bir süreç mi?” Veya “iklim değişimi gerçekten varsa bunun sebebi insan kaynaklı mı yoksa başka nedenleri olabilir mi?”

    Bu ikilemin hepimizin aklında bir soru işareti oluşturduğunu biliyorum. Hatta şu an kafalarda, “Geçen ay ne çok kar yağdı, barajlarımız da epey dolmuş”, “Bu kış çok sert geçiyor, hani küresel ısınma?” gibi düşünceler geçiyor olabilir. O durum da pek öyle değil ama neyse hepsini konuşacağız.

    2016 EN SICAK YIL OLARAK KAYITLARA GEÇTİ!

    Evet, yakın geçmişimizle başlayalım, ilk tezimiz bir haber başlığından. Bu haber daha önce de vardı, kesinliği de geçen Ocak ayının sonlarına doğru kanıtlandı. NASA, NOAA ve İngiltere Meteoroloji Ofisi’nden bilim adamları tarafından yapılan üç ayrı analizle geçtiğimiz yıl kaydedilen durum doğrulanmış oldu. 2016 yılı, 1880’den beri tutulan kayıtlara göre, en sıcak yıl olarak geçti. Araştırmaya göre, 2016’nın ilk aylarındaki ısınma Pasifik Okyanusu’ndaki El Nino olayı ile güçlendi fakat rekorun kırılmasındaki tek sorumlu El Nino değil. Atmosferde biriken sera gazları zaten yarım yüzyıldan daha fazla bir süredir küresel sıcaklığın sürekli olarak artışına sebep oluyor.

    Sera gazları demişken, aslında en çok üzerinde durulması gereken sera gazı karbondioksit. Sera etkisi, dünyadan yansıyan ısının atmosferdeki sera gazları tarafından tutulması ve uzaya yollanmasının engellenmesi durumudur. Yani sera etkisiyle dünyadan ısının kaçması engellenir. Bu, okyanus ve denizlerin donmaması için aslında gerekli bir durum. Ama eğer sera etkisini sağlayan gazlar anormal bir artış gösterirse ne olur? Anormal bir ısınma olur. Karbondioksit gazı da bu sera gazlarından biri. Atmosfere en çok salınan ve en uzun süre yaşayan gaz olduğu için iklimdeki değişikliklerin başlıca sorumlusunun yaşantısı bak şöyle:

    Paleoiklim, yani aletsel ölçümlerin henüz yapılmadığı zamanlara ait bilgilerin taş, ağaç yaş halkası, mercanlar, mikrofosiller gibi metotlar kullanılarak elde edildiği bilimin verileri ve günümüze kadar olan veriler kombine edildiğinde şu durum ortaya çıkıyor; karbondioksit miktarı 180 ile 280 ppm (parts per milllion: milyonda bir birim) arasında gidip gelse de hep belli bir düzeyi yakalıyor. Ta ki insanlar 19. yüzyılda kömür ve petrol yakmaya başlayana kadar. 1958’de 315 ppm’e ulaşan sayı 2007’de 380 ppm’i yakalıyor. Artışa bak! En son Aralık 2016’da ölçülen değer de 404.48 ppm. Bak en fazla 280 ppm olan seviyeden neredeyse zorlasan iki katına çıkacaktı.

    DEĞİŞİM, DOĞAL NEDENLERİN ÖTESİNDE!

    Bir de “Dünya zaten oluşumundan bu yana ısınmalar, soğumalar, buzul çağları geçiriyor. Şu andaki iklim değişimi de kendi kendine geçecektir.” şeklinde yorumlar var. En çok da kafaları bu karıştırıyor sanırım. Bak burada birçok argüman öne sürülebilir ama en temelde bir cümleyle sana şunu söyleyebilirim; bilim insanları iklim değişiminin hızının sebebini, doğal ve astronomik nedenlerin çok ötesinde buluyor ve bunu kanıt olarak öne sürüyor.

    Bence yeterli bir kanıt. Neden mi? Çünkü yaptığım araştırmalar binlerce yıldır benzer periyodiklikte ısınma ve soğumayı gösteriyor. Ne zaman sen yeraltından çıkarttığın o petrolü ve kömürü aşırı bir şekilde yakmaya başlıyorsun, grafik de o noktada sapıtmaya başlıyor. Öte yandan bazı gerçekler de var. Nüfusun 9 milyara doğru yol alması gibi. Sence bunun sonucunda dünyadaki tarım, bu kadar nüfusun gıda ihtiyacını karşılayabilecek mi? Hem de dünyanın çoğu bölgesinde bu kadar kuraklık yaşanırken… Ülkemiz de dâhil! Peki hastalıklar, hava kirliliği neden arttı? Nesli tükenmekte olan canlıların listesi uzayıp giderken, ekstrem hava olaylarının sayısındaki artış da dahil tüm bunlar bize bir şeylerin ters gittiğini söylemiyor mu sizce de? İklim değişimi var ya da yok, ama bir şeylerin olumsuz yönde gittiği ortada.

    Şimdi yazının kalanını okumaya hazır hissediyorsan sohbetimizin ikinci bölümüne geçiyorum.

    Diyelim ki iklim değişiminin varlığını kabul ediyorsak bunun; etmesek bile bu olumsuz gidişatın kaynağı insan mı?

    NASA’nın Goddard Uzay Çalışmaları Enstitüsü’nden alınan veriler, konuyu madde madde ortaya seriyor:

    İklim değişikliğine sebep olabilecek doğal faktörler eksen eğikliği, Güneş’in bize ulaşan sıcaklığı, volkanik patlamalar gibi başlıklar. Çalışmada önce dünyanın 1880’den bu yana ortalama sıcaklık artışının grafiği çizilmiş. Özellikle 1960-70’lerden sonra grafikteki eğri, hızlı ve yüksek bir artış gösteriyor. Daha sonra doğal faktörler ve insan faaliyetlerinin ısınmaya katkısı bu sıcaklık eğrisiyle tek tek karşılaştırılmış.

    Eksen eğikliği ve yörüngenin eliptikliğinde binlerce yılda değişiklikler oluyor. Mesela 23 derece 27 dakika diye bildiğimiz eksen eğikliği aslında 22 ile 24 derece arasında değişir. Ama bu değişimler binlerce yılda meydana gelmiş. İşte bu gibi değişiklikler de iklimi buzul çağına veya ısınmaya doğru itebilir. Çok önceki yıllarda bu şekilde ısınma ve soğumalar olmuş fakat günümüze yaklaştıkça iki eğri arasında “dünya” kadar fark oluştuğu görülüyor. Zaten biz bu ısınmayı ne zamandan beri yaşıyoruz? Yaklaşık yüzyıldır. On binlerce yıl arasında meydana gelen değişim yüzyılda oluyorsa bu anormal bir şey olduğunu bize anlatıyordur.

    Güneş’in sıcaklığı da başka bir doğal etmen ve on yıllar, yüzyıllar boyunca sürekli değişiyor. Ama bu değişiklikler, küresel sıcaklıkta çok ufak bir etki yapıyor.

    Volkanik patlamalarda ise karbondioksit açığa çıkıyor evet ama endüstriyel aktivitelerin, dolayısıyla insanoğlunun yaydığı karbondioksit miktarı bundan 100 kat daha fazla. Bir de karbondioksit dışında patlamalardan sülfat kimyasalları da atmosfere salınıyor ve bu partiküller de bir veya iki yıl gibi bir süre boyunca aksine atmosferi soğutma etkisi yapıyor.

    Peki, üçünün birden toplam etkisi küresel ısınmaya sebep olamaz mı? Bu da doğru cevap değil. Doğal faktörlerin toplam etkisi bile küresel sıcaklık artış çizgimize yaklaşmıyor bile.

    Peki, insan faaliyetleriyle, mesela kömür gibi fosil yakıtların tüketimi ile atmosfere aerosoller salınıyor. Sebeplerden biri bu olabilir mi? Az önce volkanik patlamalarda da söylediğimiz gibi sülfat kimyasalları içeren partiküller atmosferi soğutma etkisi yapıyor. Ee o zaman kömür yakmak kötü bir şey değil yani? Yok, ne yazık ki o da öyle değil. Ayrıca karbondioksit gazı salınıyor ve sera gazları içerisinde ısınmaya neden olan bir numaralı faktörün karbondioksit olduğunu hepimiz biliyoruz. Isınma-soğumanın yanında bir de bonus olarak bu aerosoller asit yağmurlarına sebep oluyor, maalesef.

    EN FAZLA PAY SERA GAZINDA

    Geldik en önemli parametreye, o da “sera gazı emisyonları!” İşte burada durum değişiyor. Çünkü gözlenen küresel sıcaklık artışı eğrisinin üst kısmında kalan tek faktörümüz sera gazları. Şimdi lafı uzatmayalım, şöyle özetleyelim. Doğal faktörlerimizin ısınmaya katkısının küçük olduğunu söyledik. İnsan faktörlerinden arazi kullanımına bağlı ormansızlaşma, ozon kirliliği, aerosoller ve en büyük payı olan sera gazı emisyonlarının toplam katkısı artı bu doğal faktörler hepsi birleştiğinde, asıl küresel sıcaklık artış eğrimizle tam olarak uyuşmuş oluyor. Çıkaracağımız sonuç da sera gazı emisyonlarının en fazla paya sahip olması. Demek ki olumsuz gidişatın sorumlusu ne yazık ki biziz.

    İklim değişimi yok konusunda ısrarcıysak da, söyleyebileceğimiz sebeplerden bir tanesi belki elimizde uzun dönem verisi olmaması sayılabilir. Genel olarak 1800’lü yıllardan başlıyor kayıtlı veriler. Modeller, grafikler ve haritalar da bu periyot üzerinde çiziliyor. Ama buradaki tezi çürütebilecek nokta, özellikle 1960-70’lerden sonraki değişimin çok hızlı gerçekleşmesi. Atmosferin ve okyanusların refleks süresinin, yani verdiğiniz etkiye gelecek tepki süresinin yaklaşık 40-50 yıl olduğunu hesaba katacak olursak hızlı değişimin başlangıcının tam tamına sanayi devriminin başlangıcına denk geldiğini görürüz.

    Hocam bu da mı gol değil? Yaa böyle… Yine çok konuştum, başladım mı duramıyorum ben, sizi bir ay rahat bırakayım, gelecek ay görüşürüz.☸

  • “Denizle tekne arasında saf bir ilişki olmalı” TOMASSO SPADOLINI

    “Denizle tekne arasında saf bir ilişki olmalı” TOMASSO SPADOLINI

    Türk üretici Sirena Marine’in ilk motoryatı Sirena 64’ün de aralarında bulunduğu pek çok modele imza atan Spadolini seri üretim teknelerden özel yapım megayatlara ödüllü tasarımların sahibi. 30 yılı aşkın süredir yat tasarlayan Spadolini için tasarım süreci beklentileri aşmadan bitmiş sayılmıyor.

    İtalyan tasarımcı Tommaso Spadolini için tasarım bir aile mesleği. Dedesi, babası, annesi, erkek ve kız kardeşleri; hepsi tasarımcı. Babası Pierluigi İtalya Üniversitesi’ndeki ilk endüstriyel tasarım bölümünü kuran isim. 40 yıl önce tasarladığı dünyadaki ilk modern yat Akhir, Pisa Tersanesi’nde inşa edilmişti. Halen motoryatlar bu ilk tasarımın çizgilerini taşıyor. Tomasso Spadolini, ilk yat tasarımlarını henüz üniversiteden mezun olmadan babasının gözetiminde yapmaya başlamış. 30 yılı aşkın süredir de yat projelerinin hem iç hem de dış tasarımlarını yapıyor. 250’den fazla modeli denizlerde yüzen İtalyan tasarımcının seri üretim için hazırladığı modeller olduğu gibi literatüre adını yazdırmış yenilikçi megayatların tasarımlarını da yaptı. Örneğin dış tarasamı Spadolini’ye ait olan İspanyol Izar Tersanesi tarafından İspanya Kralı için inşa edilen Fortuna tam da böyle bir yat. Alüminyum gövde ve fiber üst binalı 41,50 metre boyundaki tekne, 75 knot sürate erişebiliyor! Spodili’nin tasarımlarının dikkat çekici yönü, yenilikleri yakından takip eden tasarımcının en yeni uygulamaları tasarımlarına yansıtması sayesinde yapıldıkları dönem için öncü tasarımlar olarak kabul edilmeleri. Tomasso Spadolini’yi sektörde bu kadar başarılı kılan bir diğer nokta ise tasarım süresince müşterileriyle kurduğu yakın ilişki ve müşterilerinin  hayallerini maksimum ölçüde gerçekleştirmeye çalışması. Spadolini için tasarım süreci ancak unsurların doğru bir şekilde gerçekleştirildiğinden ve genel projenin tüm beklentileri aştığından emin olduktan sonra tamamlanıyor. Bu iş yapış tarzı ödülleri de beraberinde getiriyor. 42 metrelik Nina J, 2006’da Cannes World Yachts-Trophies Ödülü’nü, Numptia, 2012’de AS Boat International Neptune Ödülü’nü, Aslec4 2013’te RINA Green Yachts of the Year Ödülü’nü almıştı. Bakalım Spadolini’nin son esiri Sirena 64 hangi ödülleri toplayacak! Devamı Şubat 2017 sayımızda…