Etiket: Deniz Hukuku

  • Deniz trafik kuralları ve 1972 COLREGs

    Deniz trafik kuralları ve 1972 COLREGs

    Teknenizle seyre çıktığınızda yelkenli, motoryat ya da büyük ticari gemilerle karşılaştığınızda kimin hangi durumda nasıl yol vermesi gerektiği hususunun bilinmesi çok önemli. Aksi takdirde bunun hem hayati hem de hukuki sonuçları olabilir. 

    Birleşmiş Milletler’in teknik denizcilik konularında uzmanlık kuruluşu olan Uluslararası Denizcilik Örgütü’nün (IMO) temel görevi, denizcilik faaliyetleri için evrensel olarak düzenleyici çerçeveyi belirlemektir. Bu kapsamda, “Denizde Çatışma Kuralları” uluslararası düzeyde IMO tarafından oluşturuluyor ve zaman zaman revize ediliyor. 1972’de düzenlenen bir konferansla kabul edilen Denizde Çatışmanın Önlenmesine İlişkin Uluslararası Kurallar Hakkında Sözleşme (COLREGs) IMO’nun en temel sözleşmelerinden biri olarak addediliyor. Bahse konu kurallar, daha ziyade “Collision” ve “Regulations” kelimelerinden mürekkep COLREGs olarak anılıyor. COLREGs seyir emniyeti bakımından en önemli uluslararası hukuki enstrümanlardan biridir ve önceki versiyonlarından farklı olarak Denizde Can Emniyeti Uluslararası Sözleşmesi’nin (SOLAS) eki olarak değil, bağımsız bir uluslararası sözleşme olarak kabul edilmiştir. Öte yandan, IMO sözleşmeleri kendiliğinden yürürlüğe giren ve müeyyideler getiren sözleşmeler değil. Dolayısıyla akit devletlerin kendi iç hukuk sistemleri çerçevesinde taraf olunan sözleşme hükümlerinin uygulanabilmesini teminen ulusal bazda uygulamaya yönelik yasal düzenlemeler yapmaları gerekiyor. COLREGs’i tam olarak bilmemek veya bu kuralları göz ardı ederek uymamanın denizde meydana gelen birçok istenmeyen hadisenin temelinde yattığı düşünülüyor. Bu kapsamda bu yazımızda konunun hukuki ve teknik ayrıntılarına fazlaca girmeden COLREGs rejimini genel hatlarıyla tanıtmayı amaçlıyoruz. Teknenizle seyre çıktığınızda yelkenli, motoryat ya da büyük ticari gemilerle karşılaştığınızda kimin hangi durumda nasıl yol vermesi gerektiği hususunun bilinmesi çok önemli. Aksi takdirde bunun hem hayati hem de hukuki sonuçları olabilir.

    SÖZLEŞMEYE TÜRKİYE DE TARAF

    COLREGs bu konudaki uluslararası standartları belirleyen ve küresel ölçekte birçok tekne türünü kapsayacak şekilde uygulanan kurallar manzumesidir. COLREGs’e taraf birçok ülkede ulusal hukukun parçası haline gelmiş durumda. Ülkemizde de bu çerçevede anılan sözleşmenin onaylanmasına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararnamesi 29 Nisan 1978’de Resmi Gazete’de yayımlandı. Dolayısıyla COLREGs ülkemiz bakımından yürürlükte olan bir sözleşmedir. 1972 Sözleşmesi esasen 1960 Denizde Çatışma Kuralları’nı güncellemek ve yerine geçmek üzere kabul edildi. 1972 COLREGs’in en önemli yeniliklerinden başlıcası yüksek yoğunluktaki deniz trafiğinin düzenlenebilmesini amaçlayan Trafik Ayrım Şemalarına (Traffic Separation Schemes-TSS) ilişkin Kural 10’dur. Ayrıca, Kural 1 (d)’de bu kuralların amacı doğrultusunda IMO tarafından trafik ayırım düzenlemeleri benimsenebileceği kayıtlıdır. Daha ziyade her iki yönlü yoğun deniz trafiğinin ve keskin dönüşlerin söz konusu olduğu dar kanal ve boğaz ile bunlara yaklaşma sularındaki gemi trafiğini düzenleyen TSS’ler IMO’da kabul edilmeleri halinde hayata geçebiliyorlar. Esasen, ilk TSS COLREGs’in kabulünden önce 1967’de Dover Kanalı için oluşturuldu. Başlangıçta gönüllük esasına dayalı olan söz konusu TSS, IMO Genel Kurulu’nun bütün TSS’lere uyumun zorunlu olduğuna ilişkin 1971’de kabul ettiği bir kararla zorunlu hale getirildi. Akabinde kabul edilen COLREGs ise TSS’leri ilişkin zorunluluğu daha da net bir şekilde hükme bağladı. Nitekim ülkemiz de Çanakkale ve İstanbul boğazlarında can, mal, seyir ve çevre güvenliğini sağlamak amacıyla COLREGs uyarınca, gemilerin geçişlerinde uymakla yükümlü olacakları TSS’ler ihdas etti. Türkiye tarafından 1994’te oluşturulan Trafik Ayrım Düzeni ve Rapor Sistemi, IMO tarafından 1995’te onaylandı.

    BÜTÜN TEKNELER İÇİN GEÇERLİ

    Teknelerin çatışma riskini ortadan kaldırmaya matuf olan COLREGs, Kural 1’de belirtildiği üzere açık denizler ile açık denizlerle bağlantılı olan ve açık deniz teknelerinin seyredebileceği sularda bulunan bütün tekneler için geçerli. COLREGs çerçevesinde “tekne” sözcüğü, su üstünde kalkarak seyreden araçlar ve deniz uçakları dâhil, su üzerinde taşıma aracı olarak kullanılan veya kullanılmaya elverişli bulunan her türlü deniz aracını kapsayacak şekilde özellikle geniş bir şekilde tanımlanmış. Sözleşme dokuz madde ile 38 kuraldan oluşuyor. COLREGs’de düzenlenen kurallar genel, manevra-seyir, fenerler-şekiller, ses-ışık işaretleri ve muafiyetler olmak üzere beş ana bölümden oluşuyor. Ayrıca fenerlerin ve şekillerin teknik ayrıntıları, balıkçı tekneleri için ek işaretler, sesle işaret araçları ve tehlike işaretlerine ilişkin dört ekten oluşuyor. Anılan kurallar sözleşmenin ayrılmaz nitelikte parçası olup yasal olarak bağlayıcı niteliktedir. Nitekim sözleşmenin 1. Maddesi mevcut sözleşmeye taraf devletlerin sözleşmede yer alan kurallara ve diğer ekleri iç hukuk sistemlerinde uygulamayı taahhüt ettiklerini kaydetmektedir. Kuralların bir kısmı açıkça büyük ticari gemilere ilişkin olsa da ilke olarak söz konusu kurallar, ilk kural çerçevesinde bütün tekneler için geçerlidir. Ayrıca değişik türlerdeki tekneler için dar kanallar gibi bulundukları bölgeye göre farklı kurallar geçerli olabiliyor. Mesela, COLREGs’in 12. Kuralı yelkenli teknelere ilişkin olup, çatışma tehlikesi olacak şekilde birbirine yaklaşan iki yelkenli teknenin nasıl yol vereceği, rüzgârın durumuna göre hangi hareket tarzının takip edilmesi gerektiği ve kimin kime nasıl yol vereceği ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Her ne kadar COLREGs’in bütün düzenlemeleri önemli olsa da bilhassa 4-19. kurallarla, B Bölümü’nde, düzenlenen manevra ve seyre ilişkin kurallar özellikle küçük tekneler için önemli. Nitekim bu kısımda gözcülük, emniyetli hız, çatışma tehlikesi, çatışmadan kaçınma manevrası, dar kanallar, TSS’ler, yetişen tekneler, karşı karşıya bulunan tekneler, yol vermesi gereken teknelerin manevraları, yol verilen teknenin hareket tarzı, karşıdan karşıya geçiş, tekneler arası sorumluluklar, kısıtlı görüş koşullarında teknelerin davranışları düzenlenmiştir. Dikkat edilmesi gereken bir diğer önemli husus ise bazı durumlarda her iki teknenin de çatışmadan sakınmak için manevra yapmaları gerekmesidir. Nitekim COLREGs esasen çatışmanın önlenmesi için kimin ne yapması lazım geldiğini düzenliyor. Tabiatıyla COLREGs’e uymamanın somut olayın özelliklerine göre birtakım önemli hukuki sonuçları da ortaya çıkacaktır. Risk durumlarında çatışmadan kaçınmak için iyi gemicilik prensiplerine uygun olarak bazı hareketlerde bulunulması icap etmektedir.

    Elbette gelişen uyarı ve radar sistemleri teknolojileri modern denizcilik faaliyetlerini her geçen gün geleneksel denizciliğe kıyasla daha da güvenli hale getirdi. Ancak deniz emniyetinin tam olarak sağlanması ve denizde çatışmanın önlenmesinde en mühim olan halen insan unsuru. Dolayısıyla yelken ya da motor seyri yapan herkesin COLREGs’i iyi öğrenmesi elzem. COLREGs hakkındaki en önemli yanılsamalardan birisi onun bir kılavuz belge niteliğinde olduğu. Hâlbuki, COLREGs uyulması zorunlu olan ve müeyyidelere tabi hukuki sonuçları olan bir düzenleme. Pandemiyle birlikte geleneksel turizm yerine teknelerin tercih edilmesi ve son dönemde halkımızın denizlere olan ilgisinin giderek artmasıyla bilhassa yüksek turizm sezonunda trafiğin yoğun olduğu deniz alanlarında hangi deniz trafik kuralların geçerli olduğunun seyirdeki herkes tarafından bilinmesi elbette hayati derecede önemli. Ayrıca, Kural 2 (a) kapsamında da söz konusu kurallardan hiçbiri, herhangi bir tekneyi veya sahibini, kaptanını veya gemi adamlarını, bu kurallara uyma veya gemicilerin olağan görevlerinin veya özel durum ve koşulların gerektirdiği herhangi bir önlemin alınması konularındaki savsaklamalarının sonuçlarından kurtaramaz şeklindedir.

    MUTLAK YOL HAKKI

    COLREGs’i tam olarak öğrenmek bilhassa yol verilen ve yol veren tekne davranışlarını kavramak amatör denizciler için çok önemli. Esasen COLREGs mantık olarak ekseriyetle daha hızlı ve etkili manevra yapabilen teknelerin daha sınırlı manevra kabiliyetine haiz teknelere yol vermesi gerektiği prensibine dayanıyor. Bu bağlamda, denizde yol veren mi yoksa yol verilen tekne konumunda mı olunduğunu anlamak bakımından yelkenli bir tekne mi yoksa motoryat mı kullanıldığı ya da motor gücü kullanmakta olan bir yelkenli mi olduğu, diğer teknenin yelkenli mi motoryat mı olduğu, teknelerin rüzgâr seyri durumu ve rüzgârın yönü gibi birtakım hususların göz önüne alınması gerekiyor. Örneğin genel prensip olarak motoryatlar yelkenli teknelere yol vermek zorunda. Ancak bu durumun dahi birtakım istisnaları bulunuyor. Nitekim hukukçuların diline pelesenk olan her kuralın bir istisnası, her istisnanın bir müstesnası vardır şiarı burada da geçerli. Misal olarak yelkenli teknenin, kumanda altında olmayan teknelerin, dar bir kanalda manevra yapma yeteneği sınırlı hale gelen teknelerin ya da kılavuz kaptan alma-indirme işlemi yapan büyük teknelerin ve balıkçılık faaliyeti yapan teknelerin yolundan çıkması gerekmektedir. Unutulmamalıdır ki, COLREGs çerçevesinde mutlak yol hakkına sahip olmak mümkün değildir, nitekim bir çatışma durumunda bütün ilgililer sorumlu tutulabileceği için herkes sakınma manevralarına uymalıdır. Bu bağlamda yelkenli teknelerin öncelikli olduğu düşüncesiyle, diğer teknelerin gerekli sakınma manevralarını mutlaka yapacağı beklentisiyle, daha rahat olunmaması ve seyre ilişkin bütün kurallara azami özenin gösterilmesi icap ediyor. Her ne kadar COLREGs’le teknelerin farklı durumlardaki hareket tarzları belirlenmiş olsa da haddizatında yegâne amaç güvenli seyir ve denizde çatışmanın, iki tarafın da gerektiğinde uygun davranışlarıyla, önlenmesi. Zira bir temas vuku bulduğu takdirde her iki tarafın da değişen miktarlarda kusurlu bulunabilmesi ihtimal dahilinde. Bu yazıyı kaleme alırken Malta’da start alan Akdeniz’in önemli yarışlarından ve bu yıl 41.kez düzenlenen Rolex Middile Sea Race’ten ilhamla başka bir yazıda COLREGs ve yarış kuralları arasındaki ilişkiyi ele almayı umut ediyorum. Herkese iyi ve güvenli seyirler dileğiyle.☸

    Konunun ilgililerine, COLREGs’in teknik denizcilik yönüne ilişkin çok kapsamlı yorumlar içeren Yarkın-Baylan’ın “Yorum ve Açıklamalarıyla Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü” adlı çalışmasını öneririm.

  • Akıllı deniz araçları

    Akıllı deniz araçları

    Otonom deniz araçları teknolojisinin yakın dönemde özellikle konteynır taşımacılığında, hatta yolcu gemileri ve teknelerde artan ölçüde kullanılması bekleniyor. Hukuki boyutuyla bakıldığında ise bu araçların uluslararası sularda seyredebilmesinin henüz mümkün olmadığını görüyoruz. Otonom denizciliğin önündeki en büyük engelse teknolojiden ziyade yasal belirsizlikler.

    Akıllı deniz araçları terimi genel itibarıyla uzaktan kontrol edilebilen, mürettebatlı ya da mürettebatsız gemiler ile yapay zekâ (AI) sistemleri sayesinde tamamen otonom seyredebilen bütün deniz araçlarını kapsıyor. Bu fenomeninin ilk ortaya çıkışı ise 19. yüzyıla dayanıyor. Mucit Tesla, bu bağlamda insansız gemileri de kapsayacak şekilde bir patent adı. Tesla, 1898 yılında Madison Square Garden, New York’ta küçük bir bota uzaktan kumanda ile manevralar yaptırdı ve ışık sistemini kullandı. Bu ilk gösterimden sonra teknoloji denizcilik de dâhil hayatımızın her alanında tabiatıyla çok gelişti. Önümüzdeki dönemi “Dördüncü Sanayi Devrimi (IR4)” şekillendirecek. Denizcilik perspektifinden bakıldığında ise bu devrimsel dönüşümün etkileri deniz taşımacılığında kullanılan araçların niteliğinden, tersanelere ve liman ile marina altyapılarına kadar geniş bir yelpazede görülecek.

    Otonom teknolojiler günümüzde akıllı telefonlardan insansız otomobillere, tıbbi robotlardan drone’lara, sualtı araçlarından akıllı evlere kadar hayatımızın her alanında kullanılıyor. İnsansız deniz araçları ise daha ziyade denizde bilimsel araştırmalar, sörvey, deniz çevresi izleme misyonları, offshore hidrokarbon faaliyetleri, deniz dibi madenciliği ve özellikle askeri alanda tercih ediliyor. Öte yandan insansız deniz araçlarının daha güvenli ve daha az maliyetli olacağı için tercih edilecekleri düşünülüyor.

    Rolls-Royce’un Denizcilik Departmanı Başkanı Mikael Makinen’in, 2016’da katıldığı bir etkinlikte, otonom denizciliğin denizcilik sektörünün geleceği olduğunu, akıllı telefonlar gibi akıllı gemilerin de gemi dizaynı ve operasyonlarında devrimsel dönüşümlere sebep olacağını belirtmesi dikkat çekiciydi. Rolls-Royce ve Svitzer ortak projesi çerçevesinde, 2017’de ilk defa ticari bir gemi uzaktan kontrol edildi. Rolls-Royce’un dinamik pozisyon belirleme sistemleri ile geminin etrafına ilişkin durumsal farkındalık sağlamak amacıyla hassas sensörlerle donatılan Danimarka bayraklı bu römorkör geminin 2016 yılında ülkemizdeki SANMAR Tersanesi’nde inşa edilmiş olması da ayrıca övünç kaynağı.

    Birleşik Krallık’ın ilk insanız gemisini 2017’de bayrak siciline kaydettirdiğini de belirtelim. Bazı ülkelerin denizcilik idareleri, IMO ve klaslama kuruluşlarının da otonom gemiler için şimdiden geçici kılavuzlar hazırlamaları ve test alanları tahsis etmeleri de sürecin hızla ilerlediğini gösteriyor.

    Denizcilikte otonomi seviyesini artırmanın deniz emniyeti bakımından da olumlu yansımaları olacağı tahmin ediliyor. Nitekim Avrupa Deniz Emniyeti Ajansı’na (EMSA) göre 2011-2014 yılları arasında meydana gelen deniz kazalarının yüzde 67’si insan hatası kaynaklı. Benzer şekilde Allianz Global’in yaptığı bir çalışmada, 1912-2012 arasında meydana gelen kazalar, Titanik’ten Costa Concordia’ya kadar, ekseriyetle insan hatasına mal edilmiş.

    Diğer önemli bir avantaj ise deniz taşımacılığının maliyetinin düşürülmesi. Birçok kalemde tasarruf sağlanacağı ve daha fazla kargo taşınmasının da mümkün olacağı dile getiriliyor. Yine petrol sızıntısı bakımından da bu gemilerin daha güvenli olacakları ve çevre dostu teknolojiler kullanacakları belirtiliyor.

    ULUSLARARASI HUKUK BOYUTU

    İnsansız araç teknolojisi bu denli hızlı ilerlerken konunun uluslararası hukuk boyutunun ise bu duruma ayak uydurmakta güçlük çektiği görülüyor. Keyfiyet hukuki boyutuyla değerlendirildiğinde akıllı otonom gemilerin uluslararası sularda seyredebilmesinin henüz mümkün olmadığı açık. BM Deniz Hukuku Sözleşmesi, 1982 (BMDHS) ve Uluslararası Denizcilik Örgütü (IMO) Sözleşmeleri başta olmak üzere mevcut uluslararası deniz hukuku sözleşmeleri gemilerde mürettebat olacağı varsayımıyla hazırlanmış. Dolayısıyla bu konudaki yasal belirsizlikler ile olası engellerin titiz ve zamanlıca IMO liderliğinde giderilmesi gerekiyor. Esasen otonom denizciliğin önündeki en büyük engel günümüzde teknolojiden ziyade yasal belirsizlikler.

    Uluslararası sözleşmeler gemi kavramını ya tanımlamaktan imtina ediyor ya da sözleşmenin kendi amacı doğrultusunda ısmarlama bir tanım yapılıyor. Hâlihazırda otonom ve insansız gemi terimleri birbirinin yerine kullanılmakla birlikte teknik olarak aynı anlama gelmiyorlar. IMO tarafından otonominin dört derecesi belirlenmiş, bunlar; otomatik işlemler ve karar desteği bulunan gemiler, üzerinde mürettebat bulunan ve uzaktan kontrol edilen gemiler, mürettebatsız uzaktan kontrol edilen gemiler ve tamamen otonom insansız gemilerdir.

    IMO Deniz Emniyeti Komitesi’nin (MSC) Londra’da 2017’de gerçekleştirilen 98. oturumunda Danimarka, Estonya, Finlandiya, Japonya, Hollanda Norveç, Güney Kore, Birleşik Krallık ve ABD’nin önerisi üzerine otonom gemilerin bienal gündemine alınmasına ve bunların IMO sözleşmelerine uyumu konusunun irdelemesi amacıyla ilgili IMO komitelerinin çalışma yapmasına karar verildi. 2018’de Londra’da gerçekleştirilen IMO Hukuk Komitesi (LEG) toplantısında ülkemizin yanı sıra Kanada, Finlandiya, Gürcistan, Marshall Adaları, Norveç ve Güney Kore’nin teklifiyle LEG’in görev alanındaki IMO sözleşmelerine ilişkin de benzer bir çalışmanın yapılması kararlaştırıldı.

    İnsansız deniz araçlarında teknolojinin artan şekilde kullanılması sorun teşkil etmezken kaptan ve mürettebatın gemide ifa etmeleri gereken geleneksel rolleri söz konusu olduğunda bazı önemli hukuki engel ya da belirsizlikler ortaya çıkıyor.

    Başlıca IMO sözleşmelerinin yalnızca uluslararası sularda geçerli olduğu ve gemilerin tonaj ya da yolcu sayısına bağlı olarak devreye girdikleri düşünüldüğünde, insansız deniz araçlarının öncelikle ülkelerin kendi karasularında kullanılması, akabinde ise ikili ve çok taraflı anlaşmalarla bölgesel boyutta fiiliyata geçmesi bekleniyor. Son aşamada ise uluslararası düzenleyici normların belirlenmesiyle insansız deniz araçlarının açık sularda seyredeceğini hep birlikte göreceğiz.

    Farklı otonomi derecesine sahip muhtelif insansız deniz araçlarının açık denizlerde kullanılabilmesi için, BMDHS’nin ilgili hükümlerinin Viyana Andlaşmalar Hukuku Sözleşmesi çerçevesinde yeniden yorumlanması, başlıca IMO sözleşmelerinde (COLREGs, SOLAS, STCW, MARPOL vb.) gerekli değişikliklerin yapılabileceği veya insansız deniz araçlarına ilişkin yeni bir çerçeve sözleşme akdedilebileceği akla geliyor. Doğası gereği uluslararası nitelikte olan denizcilik faaliyetlerinde küresel ölçekte yeknesaklık ve uyum sağlanması için IMO’ya önemli bir görev düşüyor.

    Kürekten yelkene, yelkenden buhara geçiş gibi denizcilikte otonomiye geçiş evresindeyiz. Devletimizin de bu konuda Ar-Ge çalışmaları yapılması için gemi inşa sanayimize birtakım teşvikler vermesi, yüz akımız olan sektörün gelecekte de uluslararası rekabet edebilirliğini koruması bakımından çok çok önemli. ☸