Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • İklim değişimi yeni hastalıklar mı getiriyor?

    İklim değişimi yeni hastalıklar mı getiriyor?

    Dünyanın ana gündemi, koronavirüs. İklim değişimi ile bağlantısı var mı? Hava ile ilişkisi var her şeyden önce. Dolayısıyla, iklim değişimi ve salgın hastalıklar birbirinden bağımsız konular değil.

    ünya Sağlık Örgütü, 1996’da 300 sayfalık bir rapor yayımlamıştı. Raporun özü şuydu: “İklim ve sağlık arasında kuvvetli bir bağlantı var. Ancak bu bağlantı çok karmaşık ve çok değişkenli.” Şimdi bu neredeyse 25 yıl önce söylenen bir bilgi. Ancak geçerliliğini hâlâ koruyor, üstelik kanıtlarını çoğaltarak. Yani bir bölgenin hava durumu veya iklim değişiminin sağlık üzerinde etkisi var. Hastalık çıkarmada veya yeni virüsler meydana getirmede ya da patojenlerin yayılmasında rol oynuyor. Ama direkt bağlantıların kurulmasını zorlaştıran şey, bu konunun çok karmaşık olması ve birçok faktörün bir arada bulunması. Yalnız şu kesin ki, iklim değişimi ve salgın hastalıklar birbirinden bağımsız konular değil. Tabii şu var: “İklim değişimi salgın hastalıklara neden oluyor” gibi kesin bir yargı kullanamam. Çünkü en başta da söylediğim gibi bu çok kompleks ve birçok değişkenin bir arada olduğu bir durum. Evet, birazdan konuşacağımız şeyler hipotezler üzerine kurulu ama dayanakları çok sağlam. Elbette bilimsel veriler, mantıklı açıklamalar olacak. Bu yüzden yazının sonunda yorumu size ve zamana bırakacağım.

    SICAKLIK ETKİSİ VE GÖÇE ZORLANAN HAYVANLAR

    İklim değişimi dediğimizde aklımıza gelen ilk şey sıcaklıkların giderek yükselmesi, buna bağlı olarak iklimlerin değişmesi. O zaman önce “sıcaklık etkisi”yle başlayalım. Koronavirüs de dahil pek çok salgın hastalık, hayvan vektörlü. Genellikle hayvandan insana geçiyor, bazen de virüs şekil değiştiriyor ve insandan insana geçmeye başlıyor. Ama temelinde, hayvan kaynaklı. Giderek ısınan dünya, hayvanları göçe zorluyor. Özellikle bazı kuş türleri sıcaktan dolayı kuzeye doğru göç etmeye başlıyor. Normal şartlarda hiç karşılaşmayan hayvan türleri dengesiz ve düzensiz bu göçler sonucunda bir arada yaşamaya başlıyor. Bu da farklı tip virüslerin karışmasına, farklı ve yeni hastalıkların ortaya çıkmasına sebep oluyor. Çok alakasız bir tür, hiç bilinmeyen bir virüsün taşıyıcısı oluveriyor. 

    YÜKSEK SICAKLIK İNSANI SAVUNMAZSIZ KILIYOR

    Koronavirüs özelinde baktığımızda, eğer yarasa kaynaklı olduğunu doğru kabul edersek, şöyle bir şeyden söz edebiliriz: Yarasalar, aynı insanlar gibi onları hastalıktan koruyan sabit vücut sıcaklığına sahip memeli sınıfına ait bir türdür. Nasıl bizim hastalandığımızda savunma mekanizmamız ateşimizin yükselmesi ise yarasalarda da durum böyledir. Ancak onlardaki fark şu: Bizim vücut sıcaklığımız 37 derecenin ancak 1-2 derece altı veya üstünü kabul ederken, yarasalarda bu sayı 40 derece civarında seyrediyor. Bunun üzerine bir de iklim değişimini eklediğimizde, sıcak havaya adapte olan yarasalar çok daha çeşitli patojenleri hiç yara almadan hiç hasta olmadan taşıyabilir hale geliyorlar. Şimdi burada başka bir bağlantı devreye giriyor ki, o da sıcaklık ile insanların bağışıklık sisteminin giderek zayıflaması. Yüksek sıcaklık insanları daha savunmasız hale getiriyor. Hemen bunu da bir açıklayalım. 

    SICAK GEÇEN KIŞ GRİBİ ARTIRIYOR

    Az önce de söylediğim gibi, ateşimizin çıkması aslında bir savunma mekanizması. Patojenlerin hayatta kalmasını zorlaştıran bir sıcaklık seviyesi yaratmış oluyor vücut. Ancak küresel ısınma neticesinde bakteriler, birtakım patojenler zaten doğal yaşam seyrinde bu yüksek sıcaklıklara alışmış oluyor. Sıcak koşullara karşı donanımlı hale geliyor. İşte bu da bizi daha savunmasız hale getiriyor. Konu konuyu açıyor, bunun üzerine aklıma mevsimsel etki de geldi bakın. Şöyle, ılık geçen kış mevsimleri, genellikle hemen ardından güçlü grip salgınlarını getirir. İstatistiki kayıtlar bunu net olarak doğruluyor. Kış mevsiminin normalden sıcak ve nemli geçmesi bir sonraki sene grip salgınının daha erken, daha beklenmedik bir zamanda gelmesine ve daha şiddetli sürmesine yol açıyor. Tam az önce parmak bastığım noktada olduğu gibi, kış mevsiminde insan vücudu daha hassas olduğu için gribe yakalanma olasılığı da daha yüksek oluyor. Tabii bir de kış aylarında daha çok kapalı alanları tercih etmemizin de etkisi var. İklim değişiminin sıcaklık dışındaki bir başka özelliği de nem oranının artışıdır. Nemin yüksek olması yine patojenler için elverişli bir ortam, çünkü havadaki su damlacıklarına yapışıp rahat rahat dolaşabiliyorlar.

    DEĞİŞEN İKLİM SALGINA YOL AÇIYOR

    Konumuza geri dönecek olursak iklim değişimi ile bildiğimiz, alışageldiğimiz dünya değişiyor. Ve bu durum hasta olma şeklimizi, hasta olma yollarımızı da değiştiriyor. Basit bir gribin bile tehlikeli hale gelmesine yol açan koşulları oluşturuyor. Ulaşımın ve teknolojinin gelişmesiyle de virüsler kolaylıkla mutasyona uğruyor. İklimsel koşullardaki bu farklılıklar salgın hastalıkları nasıl ve ne derece etkiliyor, hâlâ içinde bir sürü soru işaretini barındıran bir konu. Ancak doktorların, iklim bilimcilerin ve sosyal bilimcilerin ortak görüşü: Değişen iklim, virüs ve patojenlerin yayılışını -yani salgın hale gelmesini- artırabiliyor. İklim ve hastalıklar konusunda eskiye nazaran bugün birçok şeyi biliyoruz. Ancak bilmediğimiz daha çok şey var. Mesela Kuzey Kutbu’ndaki permafrost eridiğinde binlerce yıldır o buzlu, donmuş toprağın içinde gömülü kalan patojenler ortaya çıkarsa ve bu çoğalırsa ne olur? Bu patojenler ne tür bakteri ya da virüslerdir ve bize ne tür zararlar verebilir? Veya sivrisineklerin yaşam alanları artan sıcaklıklarla beraber genişledikçe hangi bölgelere hangi şekillerde hastalık bulaştırabilir? Nem oranının artışıyla hangi haşeratlar hangi bölgelerde üremeye başlar, orada hangi türlerle teması olur, getirisi götürüsü ne olur? Tüm bu sorular bildiğimiz “bilinmeyenler”. Ancak “bil-mediğimiz bilinmeyenler” ne olacak? Sağlıcakla kalın, kendinize her zamankinden daha fazla dikkat edin… ☸

  • EXCELLENCE – Denizlerin yeni maskülen şahsiyeti

    EXCELLENCE – Denizlerin yeni maskülen şahsiyeti

    Bir megayat olarak tanımlanan Excellence, daha çok bir uzay gemisini andırıyor. Bunun sebebi sadece 80 metrelik gövdesi değil, keskin ve kavisli hatları ile sert bir asalet sergiliyor olması. Alman tersane Abeking & Rasmussen yapımı yatın iç ve dış tasarımı ise Winch Design imzasını taşıyor. Cayman Adaları bayrağını taşıyan dev bir yat, ait olduğu mavi dünyaya kavuştu artık. Adı Excellence (Mükemmellik) ve isminin anlamına yaraşır özellikler taşıyor. Tecrübeli bir denizci olan sahibi, hayal ettiği gibi bir yata kavuşmadan önce beş tekneyle seyrederek adeta Excellence’a hazırlanmış, provasını yapmış. Sonra Excellence’ın büyük kız kardeşini gördüğünde aradığını bulduğunu anlamış. Yatın adının bizdeki karşılıkları arasında “seçkinlik”, “üstünlük” de yer alıyor. Hepsi de Excellence’in tasarım felsefesinin temelini oluşturan kavramlar. Devamı Nisan 2020 sayımızda…

  • New York’ta bir yelkenci SERDAR İLHAN

    New York’ta bir yelkenci SERDAR İLHAN

    ABD’de Türkiye’nin ve Türk müziğinin tanıtılmasına katkı sağlayan organizatör Serdar İlhan’la İstanbul’da buluştuk. New York’ta yaşayan iş adamıyla başka sularda yelken yapmayı konuştuk.

    New York’ta yaşayan ünlü organizatör Serdar İlhan’la geçen ay bir İstanbul seyahati esnasında buluştuk. Son derece stresli bir işe sahip ama bir o kadar da sakin bir mizacı var. İlhan’ın New York’taki 12 yıllık Drom adlı mekânı hem restoran hem canlı müzik yapılan bar olarak hizmet veriyor. ABD turnelerini organize ettiği Türk sanatçılar, gitmişken mutlaka Drom’da da sahne alıyor. Senede 800 konser düzenleyen İlhan, yoğun temposunda kendi deyişiyle “ilaç gibi” bir kaçış bulmuş kendine. Çalışma şekline istinaden yogaya başlamasını önerenlere “Benim meditasyonum yelken” diyor. İlhan’ın deniz ve tekne tutkusunu bu sene 16 Haziran’da gerçekleştirilecek The Transat New York Vendee’nin (Les Sables d’Olonne) açılış partisini Drom’a aldırmasından da anlayabiliriz. Ayrıca Drom’da zaman zaman bilim adamları konuşuyor ve sualtı belgesellerine hayranlık duyduğumuz okyanus uzmanı Jacques-Yves (Kaptan) Cousteau’nun torunu Fabien de bir keresinde sahneye çıkmış. Serdar İlhan’dan New York’ta süren tekne yaşamını dinliyoruz…

    1975 YAPIMI ERICSON İLE BAŞLANGIÇ

    Yelkene nasıl başladınız?

    Türkiye’ye geldiğimde yelken tatili yaptıkça ve kaptanlardan da sürekli bir şeyler kapmaya çalıştığımı fark edince, en sonunda artık bu işe ciddi ciddi vakit ayırmaya karar verdim. Beş ya da altı yıl önceydi, avukatımla beraber New York’ta bir kulüpten ders almaya başladık. 27 feet’lik bir teknede Özgürlük Heykeli’nin etrafında antrenman yapıyorduk.

    Kendi teknenizi ne zaman aldınız?

    Kursun ilk etabını tamamladığım esnada bir yakınım motoryattan yelkenliye geçmeye karar verdi ve Güney Fransa’dan Jeanneau 54 aldı. Onu oradan Marmaris’e götürmeye biri kaptan altı kişi gittik. Benim amacım, uzun süre suda kalıp kendimi tartmaktı. 13 gün süren yolculukta öyle güzel manzaralar gördüm, doğaya o kadar hayran kaldım ki New York’a dönünce bir arkadaşımla 1975 yapımı ikinci el bir Ericson 32 aldık.

    Nereye bağladınız?

    Önce Port Washington Marina’ya bağlamıştık, Long Island’ın güneyinde okyanusa çıkmadan dolaşıyorduk. Son zamanlarımızda Bronx’ta, City Island’a geçmiştik. Ben buraya gelmeden de teknemizi sattık. Döndüğümde 38 feet’lik bir tekne alacağız yine beraber, iyi bir ikiliyiz. Artık açık deniz seyirlerinin hayalini kuruyoruz. Martha’s Vineyard’a ya da Newport’a gitmek istiyoruz.

    YELKENİ KORKULARIYLA SEVİYORUZ

    Yoğun iş temponuz içinde tekneye yeterince vakit ayırabiliyor musunuz?

    Manhattan’da yaşayan biri olarak şuna inanıyorum: Orada, “Araba almayayım, gerekirse kiralarım” dersiniz ama kiralamazsınız. Tekne almasaydım onu da kiralamayacaktım. Ancak tatilden tatile kaptanlı teknelerde tatil yapmaya devam edecektim ya da yine arkadaşlarımın teknelerine gidecektim. Fırtınaya hiç yakalanmayacak, bir yerlere çarpmayacak ve hiç öğrenemeyecektim. Hem standart insanlar senede yaklaşık dokuz kez çıkıyormuş tekneyle, onun için en iyi tekne arkadaşlarınınki. Ama biz ayda üç kere sudayız.

    Fransa’dan yolculuğunuzda başınıza kötü bir şey gelmiş miydi?

    46 saat sonunda ilk durak Korsika’ydı. Hayatımda görmediğim tekneleri orada gördüm. Sonra 36 saatte Sicilya’nın ikinci büyük adası Salina’ya ulaştık. Akdeniz durgundu, bazen göl gibi oluyordu. İyon Denizi de güzeldi fakat Korint Kanalı’ndan çıkınca, Ege’nin hırçınlığıyla tanıştık. Barcıyım diye gece nöbetleri kaptanla beraber bendeydi. Sabaha karşı bir anda hava bir değişti, koca tekne nasıl sallanıyor! Bir iniyoruz bir çıkıyoruz, bir denizi, bir havayı görüyoruz. Derken tekne sallanmayı bıraktı, havalandı sanki. Sonra garip bir ses duymaya başladık.

    Serifos civarı mıydı yoksa?

    Evet! Uyuyanlar kalkıp içeriden çıktılar korkudan. Neyse ki yakındık Serifos’a. Aksilik, sıfır teknenin mandarı koptu marinaya girerken. Kaptan rüzgâra döndü, ben koştum ön yelkeni sarmaya. Tekne döner dönmez önden aldık dalgayı, sırılsıklam oldum. Marinaya girdiğimizde hâlâ sallanıyorduk. Ürkmüştük ama yelkeni biraz da korkularıyla sevmiyor muyuz?

    DENİZ ÇEKİLMESİ

    Bize biraz New York’ta yelken yapmaktan bahseder misiniz?

    Güzel yanı etrafın yemyeşil olması. Sonra esprili oluyor, birbirine gösteriyorsun, bak bu Billy Joel’in evi falan diye. Kötü yanı ise med cezir… Bir gün gezdik eğlendik; akşamüzeri Port Washington’a tekrar girişimize 50 metre kala durdu tekne. “Nasıl gitmez, motor da çalışıyor üstelik” derken meğer salma kuma saplanmış. Sahili aradık, “Bu saatte niye geliyorsunuz?” dediler. Bize kimse söylememişti saatleri, o kadar alışıklar ki herkes biliyor sanıyorlar. Bekledik, akşam 11’de su yükselince kurtulduk. Başka bir sefer de suyun çekilmesinden yarım saat önce marinaya dönmeyi denedik. Yine oturduk karaya. En az bir saatmiş.  

    New York’la Türkiye’yi kıyaslamamız gerekse…

    New York’ta yelken yapmak büyük bir olay değil. Boston’da da öyle, yaşam biçimi çünkü. Herkes eski denizci ve etrafta hep eski tekneler var. ABD yapımı 70-80 model Ericson ve Pearson’larla dolu ortalık, Avrupalı tekne çok az. Türkiye’deyse tekneler yepyeni. Denizleri kıyaslarsak, oranın tadı pek yok. Long Island’ın güneyinde insanlar yüzüyor ama Ege’yi bilince bizim canımız çekmiyor açıkçası.

    Tekne size ne öğretti?

    City Island’tayken bir kaptandan navigasyon dersi almıştık. Kaptanlar evlerinde böyle dersler veriyorlar. Teknemizin nerede olduğunu sormuştu. City Island Yacht Club dediğimizde oradaki kayalığı söylemişti. “İyi uyarı yok. Hep dikkat etmelisiniz, açıktan geçmelisiniz” diye uyarmıştı. Bir gün üç kişi yelken yapıyorduk. O zaman deniz çekilmesi yok ama bir arkadaşımız hava kararmadan dönmemizi istemişti. Bir an önce gideceğiz diye kaptanın dediği kayalıklara ucundan da olsa vurduk. Motor durdu o an, neyse tekrar çalıştı uzamadı. Böylece şunu anlıyorsun: Denizde bir kural varsa uyacaksın. Gidersin gibi gözükse de olmuyor. Deniz düşünmeden, önlemini almadan yapılacak iş değil. Bazı şeyler var yapmaman gereken, yapmayacaksın onları. Mesela iskotalar hep neta olmalı, havuzlukta birikmemeli, karışık bırakırsan kesin bu bir noktada önüne çıkar.

    Serdar İlhan, yelken sohbetimizi tamamladıktan sonra işinin başına dönüyor. Heyecanı da büyük. Zira Zülfü Livaneli ile ”Rumi Suite-The Eternal Day” eserinin 28 Şubat-1 Mart’ta Drom’da yapılacak dünya prömiyeri ve Cem Yılmaz’la ABD turnesi hakkında görüşmek için İstanbul’da. Bir yandan da Drom’un Washtington, Boston ve Los Angeles’ta da şubelerini açmak için yatırımcılarla görüşüyor. İlhan’ın bu yüksek temposu insana ister istemez, yelkene daha çok zaman ayırmak istediğini düşündürüyor…☸

  • Dümen tutma aşkına CYGNUS

    Dümen tutma aşkına CYGNUS

    Ege Açıkdeniz Yat Kulübü (EAYK) Komodoru Akif Sezer’in yıllarca eşi İlkben Söğütlü Sezer’le birlikte yarıştığı teknesi Cygnus bugün eşine ve onun kurduğu, çoğunluğu üniversite öğrencilerinden oluşan kadınlara emanet. İzmirli yelkencilerin yakından tanıdığı ve çok sevdiği İlkben Söğütlü Sezer, uzun yıllar eşi Akif Sezer’le Cygnus teknesinde yarıştıktan sonra yelkende eşiyle yollarını ayırır. Dümene geçme isteği ve yelkenin erkek dünyası olduğuna olan inanışı kırmak için üniversite öğrencilerinden oluşan genç kadınlarla birlikte Cygnus Kadınlar ekibini kurar. Bu yolda sessiz sakin ve emin adımlarla yola çıkan genç ekip kısa sürede yarışlara adapte olur ve pek çok yarışa girerek dereceler de almaya başlar. Hikâye buraya kadar oldukça ilginç değil mi? Kadın dayanışması ve yelken tutkusunun bir araya getirdiği, yelken dünyasında kadınlar olarak buradayız diyen Cygnus ekibini bize İlkben Söğütlü anlatıyor. Latince “kuğu” anlamına gelen Cygnus’u yarışlarda daha uzun yıllarca göreceğiz belli ki…

    YENİDEN DOĞAN “KUĞU” 

    Sizi ve yelkenci yönünüzü daha yakından tanıyalım.

    1974 İzmir doğumluyum. Çocukluğum yaz boyunca Ege kıyılarında parmaklarım buruş buruş oluncaya kadar suda geçerdi. Yelken tutkum ise 2005 yılında önce eğitim alarak, sonra da yelken yarışlarına katılarak başladı. Her ne kadar geç başladığımı düşünsem de, yelkenli ile İzmir Körfezi’nde büyülendiğim andan itibaren her hafta sonunda, tatilde, transferde, yarışta kısacası her fırsatta kendimi denizde buldum. 

    Doğa insanı tedavi eder, deniz ise şekil verir, yumuşatır. Tam bir teslimiyet ve şükür hali. Bildiklerine ve bilmediklerine teslim olmak, beklentiyi bırakmak, sadece anda kalmak. Salt deneyimi keşfetmek ve büyük hediyeyi almak. Bundan sonrası yaşamın size verdiklerini kucaklamak, yepyeni sürprizler, hayatın anlam bulma hali benim için yelken…

    Kadınlar takımı kurma fikri nasıl doğdu?

    Kadınlar takımı fikri aslında hep vardı. Yelken sporu daha çok erkek egemen bir spor ve kadınlar için hava şartları ve dayanıklılık açısından daha zor olduğuna inanılıyor. Maalesef bu önyargı daha çok erkekler arasında hâkim. Halbuki denizde kadınların sezgilerine, çok yönlülüğüne, düzenine, organizasyon yeteneğine çok ihtiyaç var. Bunu keşfeden erkekler inanın bana denizde çok daha mutlu. Cygnus’un kadınlar ekibinin kuruluşu benim dümen tutma sevdamla başladı. Yıllardır eşim ile birlikte kendi teknemizde yarışıyoruz. Tabii bu maceraya 2010 yılında başüstü olarak başladım. Balon trimi, dümen ile yani eşim ile en didişilen görev olması sebebiyle hep güzel sahnelere ve başarılara vesile oldu. İlerleyen yıllar içinde gerek gezi gerekse yarış anlarında teknenin her yerinde görev aldım ve dümen aşkım yüzünden eşim ile yollarımızı ayırdık. Çocuğumuz (Cygnus) bende kaldı. Aslında birçok şey bir araya geldi. Genç EAYK projesi (üniversite öğrencilerinden oluşan), Urla’da Jimmy Key Universail Cup’da kadına şiddete dikkat çekmek için İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü (İYTE) üniversitesi kızlar takımı, İstanbul Denizkızı Yelken Kupası yarışları derken hepsi şu anki oluşuma bir maya oldu.

    ÖĞRENCİ AĞIRLIKLI 

    DENİZCİ EKİP

    Ekibin eğitim sürecinden söz eder misiniz?

    Ekibimizde ben kaptan olarak skipper’lık görevlerini yürütüyorum. Sidal Okta navigatör ve trimmer, Feyza Kayran balon trimi, Bilge Oğuz cenoa trim, Görkem Yalçıntan direk dibi, Sinem Ergun başüstü, Asude Şimşir cenoa trim, Gülperi Kıyak piyano ve Gökçe Küçük de ana yelken görevlerinde. Bu görev yerleri sabit olmakla beraber, amacımız takım olmak adına herkesin birbirinin yerini doldurmasını sağlamak. Bu açıdan farklı görev yerlerinde tecrübe edinmeyi de amaç edindik. Yarış sonunda podyuma çıkmaktan önce hedefimiz herkesin teknenin üzerindeki her konuda bilgi sahibi olması. 

    Takımdakilerin çoğu da üniversite öğrencisi bildiğimiz kadarıyla.

    Evet. Her dönemde ve her trofede aramıza yeni üniversite öğrencilerinin katılabilmesi ihtimali de var. Bu arada çekirdek kadroda olan, yelkeni hayat biçimine çevirmiş ablaları her daim öğrencilerimize yardımcı oluyor. Takımımızdaki genç arkadaşlarımız İzmir’deki altı üniversitenin yelken topluluklarında eğitim almış ve EAYK kulübünün Genç EAYK oluşumunda bulunmuş yelkencilerdir. 

    Bugüne dek hangi yarışlara katıldınız?

    Bu ekiple Eylül 2019 yılından beri yarışıyoruz. Ege Açıkdeniz Yat Kulübü Arkas İzmir Körfez Yarışı, İzmir Güz Trofesi 2019, Çeşme Marina yarışları ve halen 2020 İzmir Kış Trofesi yarışlarında Çeşme’de yarışıyoruz. 

    Dereceleriniz de var…

    İzmir Körfez’inde Arkas yarışında Belediye Başkanımız Tunç Soyer tarafından tek kadın takım olarak özel ödüle layık görüldük. İzmir Güz Trofesi 2019’da çabalarımız sonucu trofenin son yarışını birincilikle tamamladık. Trofenin genelinde de IRC A3 grubunu ikinci olarak bitirdik.

    HER YAŞTAN KADINA DAVET

    Cygnus’un takım ruhunu nasıl tanımlarsınız?

    Genç ve dinamik, yelken ve deniz âşığı bir ekibiz. Üniversite öğrencilerimize hayran olmamak elde değil. Hepsi de kendi mesleklerinde çok yaratıcı projelere imza atan, sorumluluk alan, bir sırt çantası ile dünyayı dolaşan, doğaya ve insana saygısı olan gençler. Yelkenin bu ortak karakterleri bir araya getirdiğine inanıyorum. 

    Ekipte sadece kadın olmanın avantaj veya dezavantajları oluyor mu?

    Amacımız sadece kadınlardan oluşan bir takım yaratmak değil. Dolayısıyla bunun avantaj veya dezavantajları olduğuna odaklanmıyoruz. Kadın yelkencileri de bu ortama davet etmek ve yarış takımlarında karma ekiplerin oluşmasına ilham olmak, kadınların gücüne ve yeteneklerine dikkat çekmek istiyoruz. Filoda rakiplerimiz tarafından da takdirle karşılanıyoruz. Bu da bize gurur veriyor. 

    Başarı mottonuz nedir?

    Her yaş aralığında kadın yelkencileri aynı amaçla birleştirmek bizce başarının başlangıcı. Takım olduktan sonra başarının geleceğine inanıyoruz. 

    Son olarak, öne çıkan bir takım olarak hedeflerinizden de kısaca bahseder misiniz?

    Başarı kimisi için bir kupa almak olabilir ama biz bu yola çıkarken öncelikle derece yapmayı değil, kendimizi geliştirmeyi, üniversite öğrencilerini, erkek egemen olan yelkencilikte kadınların da varlığına dikkat çekmeyi hedef aldık. Öğrenci arkadaşlarımız olduğu için uzun vadeli bir yarış takvimi oluşturmamız mümkün olmuyor. Her şeyi zaman gösterecek.☸