Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • Mottosu: “Kaliteli ama ulaşılabilir” RIBTECH

    Mottosu: “Kaliteli ama ulaşılabilir” RIBTECH

    Cengiz Arsay’ın dümenciliğinde; İzmir’deki tesisinde bot, RIB ve alüminyum tekne üreten Ribtech hedeflerine emin adımlarla yürüyor. Northstar ve Joker botlarından sonra Alupro serisini de geliştiren firmanın hedefinde daha büyük boyda botlar üretmek ve Avrupa’da bir veya daha fazla bot üreticisini satın almak var.  Röportaj EYÜP ÖZEL, Fotoğraflar ONUR ÇAKMAK, RIBTECH ARŞİVİ

    Otuz yıla yakın bir süredir yatçılık alanında faaliyet gösteren Cengiz Arsay bugün Ribtech ile yeni hedeflerin peşinden koşuyor. “Benim RIB’ler konusunda her zaman bir tutkum olmuştu, doğru tasarımcılar ile çalışarak, gerekli teknolojik yatırımları yaparak Northstar markamızı Türkiye’nin lider markası haline getirdik. Northstar’ın geleceğinde daha büyük RIB’ler görmeye hazır olalım” diyen Arsay’ın yeni oluşumu Ribtech; Joker ve Northstar markaları altında gezi ve hafif profesyonel botlar üretmenin yanı sıra Ribtech markasıyla askeri ve ağır profesyonel şişme botların üretimine de başladı. İzmir Torbalı’da 4 bin 500 metrekare kapalı alanı bulunan tesiste; hem seri hem de özel projeler için üretim yapan firmada beş gemi inşa mühendisiyle birlikte 49 kişi çalışıyor. Şubat ayında düzenlenen Avrasya Boat Show’da Northstar, Joker ve Alupro marka ürünlerini sergileyen firmanın standında Cengiz Arsay ile buluştuk ve tüm bu gelişmeleri ondan dinledik. Devamı Mart 2017 sayımızda…

  • Kara Göründüüü!

    Kara Göründüüü!

    “Kıyı görüşünü kaybedecek cesaretin yoksa okyanusu geçemezsin!”

    Yukardaki özdeyiş hayatın her alanında yeni dünyalar keşfetmek ve başarı kazanmak için risk almanın şart olduğunu, yoksa yerinde sayacağını anlatsa da aslında benim gibi gerçekten okyanusu geçen anormaller için de biçilmiş kaftandır. Anormal miyiz? Yok, ama okyanusu geçmek için yeterli cesarete sahip olduğumuz kesin. Zaten deyiş de bunu anlatıyor. Yoksa bu yazıyı size bir Karayip palmiyesinin altından değil, Mecidiyeköy’deki şirketten yazıyor olurdum her ne iş yapıyorsam artık.

    Evet, Karayipler’deyim. Avrupa’dan çıkıp Karayip adalarından St. Kitts ve Nevis’e vardık. Bu adayı size bir dahaki aya yazacağım. Önce biraz Atlantik’ten söz edelim. Diğer adıyla Atlas Okyanusu. Uçsuz bucaksız bir mavi. İlkokulda size öğrettiklerinin haricinde hiç haritayı elinize alıp baktınız mı bilmiyorum ama şöyle bir Karadeniz’in büyüklüğü ile okyanusun büyüklüğünü göz kararı karşılaştırın derim. Uçsuz bucaksız kelimesinin anlamı bu işte!

    Bu benim üçüncü Atlantik geçişimdi. Tekne ve gemilerin izlediği rotalar aynı olmasına rağmen bir tane bile gemiye ya da başka tekneye rastlamadım şimdiye dek.

    Kışın ortasında 50 knot havayla Akdeniz’i aştıktan sonra (hiç sormayın iğrenç bir şeydir o sallantıda uyumak ya da yemek yapmak. Elini attığın her şey karşı duvara saplanır, yürürken dahi zorlanırsın. Altımızdaki tekne 60 metre olmasa herhalde şu an bir arama kurtarma macerası anlatıyor olurdum) ilk durağımız her zaman Cebelitarık’tır. İngiliz hâkimiyetinde olduğu için bir küçük, küçücük İngiltere’de dolaşıyorum hissi verir insana. Biz şefler için Karayipler’de bulamayacağımız ne kadar Avrupa, özellikle İngiliz ürünü varsa tekneye yüklememiz için son şansımızdır. Ben severim Cebelitarık’ı. Ocean Village adlı bir küçük restoranlar cenneti ve devamlı oranıza buranıza atlayıp hırsızlık yapan maymunları ile meşhurdur Cebelitarık bizim için (evet, gerçek maymun).

    Sonraki durağımız ise Kanarya Adaları’dır. Bu yıl da Tenerife’de sadece birkaç saat durup yakıt aldıktan sonra yola çıktık. Sonrası kolay. Esas Atlantik geçişi. Havanın artık günden güne iyice ısındığı, denizin hırçınlaşmadığı, güverteye çıkıp biraz güneşlenebildiğimiz, teknenin önünde kocaman dalgalarla sallanırken gün batımını izleyebildiğimiz, kesintisiz bir 11-12 gün. Biz nasılsa biraz daha da hızlıydık ve Tenerife’den ayrıldıktan tam dokuz gün sonra “Kara göründüüüüü” diye bağırma şansına sahip oldum. En keyiflisi de, her okyanus geçişinde yaptığımız gibi, okyanusun tam ortasına denk geldiğimiz gün gerçekleştirdiğimiz -bu seferki korsan temalı bir parti ile birlikte- hem biraz rahatlayıp hem de bütün ekip olarak imzaladığımız kâğıdı bir şişeye koyup ağzını iyice mumlayarak sulara fırlatmamızdı! Kim bilir belki 100 yıl sonra birileri şişeyi bularak bu okyanustan geçip gittiğimizin hatırlanmasına vesile olur.

    Nisanda içinizi ısıtacak Karayip sahneleri ile sayfalarınızda olacağım… ☸

  • Denizcileşme Merkezi tam kadro fuardaydı

    Denizcileşme Merkezi tam kadro fuardaydı

    Sarıyer Belediyesi ve Küdenfor’un ortak çalışması sonucu ortaya çıkan Sarıyer Denizcileşme Merkezi, Sarıyerli gençleri denizle tanıştırıp onlara denizcilik kültürü aşılamayı amaçlıyor. CNR Avrasya Boat Show standını ziyaret eden Sarıyer Belediye Başkanı Şükrü Genç ve Cem Gürdeniz  yakında bir de yat kulübü kuracaklarının müjdesini verdi.

    Türkiye’de bir ilk olan, çocuklara deniz sevgisini aşılamak ve deniz sporlarını yaygınlaştırmak gibi amaçlarla kurulan Sarıyer Denizcileşme Merkezi, denizcilik sektörünün en büyük buluşması olan CNR Avrasya Boat Show’da kurduğu standıyla İstanbullulara denizin önemini ve yaptıkları çalışmaları anlattı. Sarıyer Belediye Başkanı Şükrü Genç ve Amiral Cem Gürdeniz’in de ziyaret ettiği Sarıyer Denizcileşme Merkezi standına her yaştan denizsever büyük ilgi gösterdi.

    “Burada olmamızın tarihi önemi var…”

    Türkiye’de ilk kez böyle bir merkez kurulduğuna dikkat çeken Amiral Cem Gürdeniz, 8 bin 333 kilometre sahili olan bir ülkede ilk kez bir belediyenin ’denizcileştirmeye’ yönelik bir çalışma başlattığının altını çizdi ve ekledi; “Sarıyer Denizcileşme Merkezi için bu büyük fuarda stand açmış olmanın tarihi bir önemi var. Bu devrimsel nitelikte özellikleri olan bir proje. Türkiye’nin uygarlaşmasında denizin rolünü, denizciliğin önemini benimsiyor ve Sarıyer Belediyesi’ne hem tarihi bir görev yüklüyor, hem de tarihi bir fırsat sunuyor. Bu tarihi fırsatı çok iyi görüp değerlendirdiği için Sarıyer Belediye Başkanı Şükrü Genç’e teşekkür ediyorum.”

    “Gelişim denizlerde başlıyor”

    Sarıyer Belediye Başkanı Şükrü Genç ise duygularını şöyle dile getirdi; “Deniz, bir ülkenin gelişiminde çok büyük öneme sahip. Gelişim, denizde başlıyor. Üç tarafı denizlerle çevrili ülkemizde maalesef Türk toplumu her zaman Anadolu’ya hapsedilmeye çalışılıyor. Denizdeki gücümüzü ve kuvvetimizi yakalamamız lazım. Bu işi başlatan sevgili Amiralime ve genç arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum. Burada oluşturulacak bir yapılanmayla Türk ulusal deniz sektörüne ve savunmasına katkı sunabileceğimizi düşünüyoruz. Ayrıca Sarıyer balıkçısını daha eğitimli ve donanımlı bir hale getirmek, kullandıkları son teknoloji cihazların tüm yönlerini ve özelliklerini onlara anlatacak bir eğitim ortamı sağlamayı hedefliyoruz. Kısacası, yarına faydası olacak güzel şeyler yapmaya gayret ediyoruz.” ☸

  • Kanyonların Grand’ı “Grand Canyon”

    Kanyonların Grand’ı “Grand Canyon”

    Karadan göbeğimi kesip, denizlere tamamen açılmadan önce, 10 yıl, çoğunlukla New York ve Virginia’da yaşadım, bildiğiniz gibi asıl ilgi alanım deniz olduğundan Atlantik kıyısını iyi bilirim. Hep Batıya gitmek istemiştim ama ekmek kavgasında böyle bir lüksüm olmamıştı. Dağlar beni daima çekmiştir, okyanuslarda dolaşırken de her fırsatta çıkardım. Bence deniz ve dağ, “Yin&Yang” gibi akrabalar. Böyle hissetiğimden bu küçük serüveni sizlerle paylaşmak istedim.

    Zion Ulusal Parkı’nda, “Angels Landing” zirvesinden aşağı “paldır-küldür”e yakın aceleyle indim. Tam gaz St. George Hava Limanı’na… Kapının önünde bir saattir bekleyen Kaan’ı kök salmadan alıp, Colorado Arizona sınırı üzerinde iki eyalete gire çıka doğuya dönüşümüze başladık. İlk durağımız Arizona eyaletinde, Wahweap’ta Powell Gölü kenarındaki Page kasabası.

    Colorado nehrine yapılan baraj sayesinde oluşan suni göl “Lake Powell”,barajın öbür tarafındaki “wild water rafting”e zıt, marinası ve kanyonların kıyılarındaki plajlarıyla Colorado nehrinin vahşi olmayan tarafı. Burada yelken yapmak ilginç olmalı, kanyon duvarlarına el değecek kadar yaklaşmana izin veren derinlik, dümdüz su ve sanırım devamlı rüzgâr olması lazım. Kanyonları oluşturan güçlerden biri özellikle yükseklerde devamlı esen, akbaba ve kartallara süzülme imkânı veren termik rüzgâr.

    Kaan’ın birkaç gün izin alıp bizimle dönüş seyrine katılmasının nedeni de bu labirentte SUP yapmak. Kaan’ın her şeyin büyük olduğu ABD standartlarına göre bile şimdiye kadar gördüğünü söylediği en düzgün ve en büyük rampa üzerinde indirdiğimiz SUP’ları şişirirken suya soktuğum ayağım hayatından memnun, turdan sonra yüzebiliriz diyor. “Vahşi Batı”nın göbeğinde, Colorado nehrinde yüzmek fırsatını her gün bulamam.

    Kaan’ın hobisi dünyanın her yerinde SUP yapmak. Kendisi Skorsky, F 16’lar gibi askeri uçaklarla ilgili bir şirkette baş mühendis, o yüzden Türkiye dahil dünyada bu uçak ve helikopterlerin olduğu birçok ülkeye sık sık gidiyor. Her gittiği yere de sırt çantasında koca SUP’ını götürüyor. Devamı Mart 2017 sayımızda…