Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • ISOLA DI PONZA

    ISOLA DI PONZA

    Eylülün ortası… Doğum günüme bir gün kala…

    Kim derdi ki bir doğum gününü hayatında hiç ayak basmadığın bir İtalyan adasında kutlayacaksın diye… İşimizin bazen ilginç bazen de en güzel yanlarından biri budur. Tatil planı yapsak gitmeyi düşünmeyeceğimiz, öyle pek de ünlü olmamış, adı duyulmamış, aklımıza bile gelmeyecek kıyı şehirlerinde ya da adalarda “hava muhalefetinden dolayı” mahsur kalmalarımız.  Yine öyle günlerden biriydi. Capri Adası’ndan Sardinya Adası’na geçmek istiyorduk ancak dalga boyuna bakarsak ne mümkün! Tiren Denizi geçmemize izin vermiyorsa, biz de Capri’den biraz yukarıda konuşlanmış, Roma’nın karşısına denk gelen Ponza Adası’na sığındık. Eylül’ün ortasıydı. Doğum günüme 1 vardı…

    Daha adaya giriş yaparken hissetmiştim buranın güzelliğini. Öyle Capri’deki gibi bir şaşaa beklemeyin. Ne bir Louis Vuitton mağazası, ne bir süslü turist ortalıkta… Her şey fazlasıyla İtalyan, her şey yerel ve hoş… Adanın merkezi klasik. Bir iki uyduruk mağaza, bir iki İtalyan kahve dükkânı, bir iki de son derece lezzetli deniz ürünlerini masanıza seren basit İtalyan restoranı…

    CALA FEOLA

    Ancak her şey bu kadarla son bulmuyor. Ada çok büyük değil ancak etrafını bir dolandığınızda, kristal gibi sularla, İtalyancada doğal havuz denen, müthiş berrak koylarla karşılaşırsınız. Bu koylardan biri de Cala Feola’dır.

    Benim koyu keşfetmem yine bir tesadüf sonucu oldu. Adanın merkezinde demirlemişken havanın yeniden bozmasıyla yerimizi değiştirelim dedik ve adanın diğer tarafına geçtik. İşte hayatımdaki en tatlı doğum günü yemeklerinden birini de böylece yemiş oldum. Uzaktan bakışta, bildiğin Karayipler. O kadar doğal ve güzel. Yakına gelince de, koyun küçük kayıklarla kaplanmış sakin güzelliğini ve kıyıdaki derme çatma ama deli gibi lezzetli deniz mahsulleri sunan küçük restoranı keşfetmiş olduk.

    Bir de Brodetto patlattık! Ki kendisi ortaya söylenen ve lezzet fışkırtan bir deniz mahsulleri tabağıdır. İsim benzerliğine de bakarsanız, bizim buğulamanın kardeşi. Dört-beş kişiyi doyuracak kadar kocaman bir sahanda, domates sosu ile pişmiş karidesler, böcekler, midyeler, bir bütün kırlangıç ve başka balık parçaları ile aklınıza ne gelirse eklenen deniz mahsulleri düşünün. Sahanın kenarına bandırılmış kızarmış ekmeklerle sunulur ki yerken ağzınızın suyunu toparlayabilin diye.

    Son olarak, her zaman hayatımda ilk kez vardığım koylarda yaptığım gibi ismimi Ponza Adası kumlarına yazdıktan sonra, güzel bir anıyı da ardımda bırakıp yeniden denizlere açıldım… ☸

    3 7 isola-di-ponza-15-sept-2015

  • Kara trenin düdüğü

    Kara trenin düdüğü

    Yaz başında ışıl ışıl parlayan teknelerin yüzüne hüzünlü bir bakış yerleşir sanki. Güvertedeki tiklerin bile benzi atmıştır artık. Sonbaharın sarı kuru ışıkları teknenizin bütün yorgunluklarını ortaya çıkarmaktadır…

    Serin akşamların sonrasında sabah güneşinin sıcaklığı vedalaşan sevgililer gibi sarıyorsa bedeninizi müjdeler olsun bir yaz daha eksiliyor ömr-ü hayatımızdan. Gittikçe çoğalan sabah çiğleri bu vedalaşmanın gözyaşları gibi ıslatmaktadır.

    Kamaralarda efil efil uyunan sonbahar akşamlarında lumbozlarınızı kapatmak zorunda kalıyorsanız yavaş yavaş veda vakti gelmiş demektir. Her ne kadar ısrarla birkaç hafta sonu daha uzatmaya çalışsak da beklenmedik gece rüzgârları, şimşekli yağmurlar ve ürpertmekten üşütmeye terfi etmeye başlayan sevimsiz havalar direncimizi kırar. Önce o pis at sineği peydah olmaya başlar etrafta. O kara sineklerin ısırınca ciyak ciyak bağırtan cinsi var ya işte o musibet. Havanın kuzeye döneceğini haber veriyormuş meğerse. Kuzey rüzgârlarının ise sevenleri ayırmak gibi pis bir huyu vardır. Sarmaş dolaş bitirilmek istenmeyen o vedalaşmanın tam ortasına kalkmaya hazır bir kara trenin düdüğü gibi girer. Söküp alır bir yazı daha senden.

    Bazen şu küresel ısınmaya takılıyor kafam “biraz hızlansa bu küresel ısınma acaba hep yaz olur mu” diye. Bir ümittir işte. Yaz başında ışıl ışıl parlayan teknelerin yüzüne hüzünlü bir bakış yerleşir sanki. Güvertedeki tiklerin bile benzi atmıştır artık. Sonbaharın sarı kuru ışıkları teknenizin bütün yorgunluklarını ortaya çıkarmaktadır.

    Sezonun son tekneye gidişleri hep sıkıntılı olmuştur benim için. Koca bir kış tekneden ayrı kalacak olmanın verdiği iç sıkıntısı ile o son hafta sonu zehir olur bana. Ne dinlediğim müzik aynıdır, ne içtiğim içkinin lezzeti. Ağzımın tadı kaçmaya başladığı için yediğimden de pek bir şey anlamam. Hele ki dönerken eşyaları toplamak, terk ediyormuş hissi uyandırır bende. Onun için toplamam hepsini, bırakırım inadına birkaç parça. Kaptan “bir daha gelecek misiniz” diye sorduğunda artık gelemeyeceğimi bile bile “belki geliriz” diye cevap veririm. Teknem karaya çıkana kadar hep aklım onda kalsın isterim. Zaten kendisi öyle sadık bir yarimdir ki kışın yaptırdığı masraflarla hiç unutturmaz kendisini. Yattığı yerden tut da makyajına kadar hep pahalı zevkleri var zaten. Kişisel bakımlarını ise hiç aksatmaya gelmez. Her bir uzvuna ayrı muamele ister. Kış uykusu nedir bilmez, karada da olsa denizde de olsa elektriğini vermezsen küser. Bütün kış yatar, sefasını sürer yaz başı gelip de denize ineceği zaman sanki baloya gidecekmiş gibi hazırlamanı ister.

    Masraflıdır, nazlıdır, niyazlıdır ama candır evlat gibidir. Deniz gibidir, ne içilir ne vazgeçilir.

    Bir ömür boyu denizin kıyısından ve teknenin güvertesinden uzak kalmamanız dileğiyle sağlıklı, mutlu ve bol kazançlı bir kış olsun.☸

  • Yılın en iyi refit projesi MALAHNE

    Yılın en iyi refit projesi MALAHNE

    2016 Dünya Süperyat Ödülleri’nde En İyi Refit Ödülü verilen Malahne, 1930’ların ruhunu taşıyan, 60’larda Hollywood’un çılgın partilerine ev sahipliği yapmış bir güzel. İngiliz Pendennis firmasının tekrar hayat verdiği 50 metrelik yat bütün ihtişamıyla konuklarına hizmet vermeye devam ediyor. Haftalık kirası ise 169 bin Dolar! Yazı: Esra Makara

    Son zamanlarda 1930’ların görkemli yatlarının refit edildiği haberini sık alır olduk. Yıllara meydan okuyan bu yatlar içinde de Malahne’nin özel bir yeri var. Proje 2016 Dünya Süperyat Ödülleri’nde En İyi Refit Ödülü’nün sahibi oldu. 1937’de Camper & Nicholson’ın 53,95 metre olarak inşa ettiği Malahne, 1983’te Campanella tarafından ilk kez refit edildi. Tam 32 yıl sonra ise ikinci kez İngiltere, Falmouth’taki Pendennis Tersanesi tekneyi 50,29 metre olarak yeniledi. Dış görünüşü ne kadar aynı olsa da, elbette yeni megayatta günümüz teknolojisinden yararlanıldı. Örneğin yeni yerleşim planı sayesinde teknedeki yakıt kapasitesi artırılırken, seyir hızında tükettiği yakıt da saatte 180 litreden 150 litreye indirildi. Megayatın ulaşabildiği en yüksek hızı 1937’de 13 knot’tı, 2015’te ise 15 knot…

    Tarihe bağlılıkları göz önüne alınarak, bazı klasik yatların yeniden inşası dönüşüm, bazılarınki de restorasyon olarak nitelendirilir. Tam iki refit görmüş olan Malahne’nin dönüşüm olarak nitelendirilmesi ise modernleştiğine bir işaret. Tarihi yatlara merak duyan Nicholas Edmiston, Malahne’yi yeniden hayata geçirme fikrini dile getirdiğinde bunun olabileceğine inanan bir tekne sahibiyle karşılaştığı için kendini şanslı hissediyor. Yatın dış tasarımına imzasını atan GL Watson & Co firmasının Genel Müdürü William Collier, refit süreci tam 30 ayı bulan yat hakkında şöyle söylüyor: “Megayatın birçok özelliğini güne uydurmaya çalışırken, gövde yapısına sadık kalmak mücadele gerektiriyordu. Ortaya çıkan işe baktığımızda, Malahne’nin günümüz teknolojisinin tamamına ait olup da 1930’ların ruhunu yaşattığını görüyoruz.” Devamı Kasım 2016 sayımızda… 07-06-13-malahne-final-photoshoot-40 07-06-13-malahne-final-photoshoot-44 jeff-brown-22792

  • Güçlü gövde, şık ve kullanışlı tasarım X4

    Güçlü gövde, şık ve kullanışlı tasarım X4

    Vakum infüzyonlu epoksi sandviç laminasyon teknolojisiyle güçlü bir gövde üzerine üretilen X4 aynı zamanda net ve yalın bir dizayna sahip. Detaylara dikkat edilmiş ve hem kullanışlı, hem de şık olan modern bir tasarım ortaya çıkmış. Markanın yeni serisinin yeni üyesini X-Yachts’ın merkezi Danimarka Haderslev’de serin bir havada, 12 knot rüzgâr eşliğinde test ettik… 

    Test LEVENT PEYNİRCİ, Fotoğraflar X-YACHTS ARŞİVİ

    X-Yachts’ın merkezi Danimarka Haderslev’de Temmuz ayında basın mensupları için düzenlenen X6 ve X4’lerin lansmanına Yacht Türkiye dergisi adına katılmış, markanın 20 metrelik yelkenlisi X6 ile ilgili izlenimlerimi Ağustos sayısında sizlerle paylaşmıştım. Şimdi sıra serinin küçük modeli X4’te… X-Yachts’ın merkezinde öğrendiğim ve X6 yazımda bahsettiğim iki küçük bilgiyi tekrarlamak istiyorum. Birincisi, X-Yachts’ların bordasındaki üç çizginin, kurucu üç kişiyi temsil ediyor olması. İkincisi; kurucular 1979 kuruluş döneminde düşünüp, markaya uygun bir isim bulamıyorlar ve bulana kadar “X” kalsın şeklinde yaklaşıyorlar. Belli bir süre geçtikten sonra, pazarlama danışmanlığı çerçevesinde bir isim bulmaya karar veriyorlar ki danışman bu ismin harika bir çözüm olduğunu aktarmasıyla X ismi devam ediyor.

    Tasarımcı ve firma sahibi Niels Jeppesen ile sohbetimizde; yeni X4’ün Xcruising ve Xperformans serilerinin en iyi özelliklerini bünyesinde barındıran bir tasarım hedefi olduğunu öğreniyoruz. Son nesil Xp yarış-gezi tekneleriyle aynı yüksek teknoloji ve düşük ağırlık sağlayan yöntemler kullanılarak üretilmiş. Yeni X4’ün gövdesi, maksimum güç ve güvenlik için vakum infüzyonlu epoksi sandviç laminasyon teknolojisi kullanılarak üretilmiş. X4, net ve yalın bir dizayna sahip. Detaylara dikkat edilmiş ve hem kullanışlı, hem de şık olan modern bir tasarım ortaya çıkmış.

    Devamı Kasım 2016 sayımızda…

    x4-levent-peynirci-test-2 img_8114 _g4a3429