Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • Müsilaj giderek artıyor

    Müsilaj giderek artıyor

    Deniz salyası (müsilaj) yoktan var olan, birden ortaya çıkan bir şey değil. Denizlerde senede bir iki kez olan ama kar yağışı gibi ince ince izlenebilen bir doğa olayı. Kaynak çok daha lokal, asıl sebep çok daha yakın: Kirlilik. Bu endişe verici durumu sualtında da gözlemledik.

    Her ay burada buluştuğumuzda genel olarak iklim değişimi ve çevre gibi konulardan konuşuyoruz. Çünkü baktığımız zaman aslında hayatımızın her alanında rastlayabiliyoruz iklim değişiminin izlerine, doğrudan veya dolaylı. Bu sene başımızın büyük bir derdi olarak önümüze çıkan müsilaj olayında da küresel ısınmanın tetikleyici bir etkisi var, ancak bu sefer durum daha farklı. Kaynak çok daha lokal, asıl sebep çok daha yakın: Kirlilik.

    AZOT YÜKÜYLE ARTIYOR

    Geçen ay da bahsettiğimiz gibi müsilajın meydana gelmesinde birden fazla etmen var; denizin ısınması, rüzgâr, akıntılar, vs. Fakat ana faktör kesinlikle kirlilik. Temel olarak döngü şu: Denize arıtılmadan veya yetersiz arıtma ile dökülen atıklar sudaki azot ve fosfor miktarını artırıyor. Daha çok bu maddelerle beslenen fitoplanktonlar da azotu buldukça yiyor, doyup doymadığına bakmıyor, yedikçe yiyor, bu da beslenip gelişmesine, olağanüstü artışına neden oluyor. Normal koşullarda da bu planktonun müsilaj salgıladığını görebiliriz belki ancak absürt olan durum, sayılarındaki anormal artışla birlikte bu salınan salgının da çok fazla artması. Üstelik öyle kısır bir döngü ki, denizdeki mikrop veya bakteri gibi canlılar bu müsilajı kemirmeye, parçalamaya çalışıyor, hatta köpüklü yapıda olmasının sebebi de bu. Peki bu parçalanma sırasında ne oluyor biliyor musunuz? Amonyum açığa çıkıyor, yani bir çeşit azot. Dolayısıyla, azottan beslenen fitoplankton daha da çoğalıp yeni salgılarını üretmeye devam ediyor. Denizdeki azot yükü arttıkça müsilaj da artıyor. Bu arada deniz salyası yoktan var olan, birden ortaya çıkan bir şey değil. Denizlerde bazen, mesela senede bir iki kez olan ama kar yağışı gibi ince ince izlenebilen bir doğa olayı. Dolayısıyla tam da bahsettiğim gibi, olay sayıdaki anormal artış. Öyle bir artış ki bu yüzeyde gördüğümüz, toplam müsilajın yalnızca binde 1’i. Yüzde 1’i bile demiyorum ne yazık ki, binde 1’i. Yani buz dağının görünen kısmı bile değil.

    SUALTINDAKİ TABLO KORKU FİLMİ GİBİ

    Görünmeyen kısmı için, Erdek’te yaptığımız dalıştan bahsedeyim size. Önce ilk 5 metrede gördüğümüz, yer yer ve ince ipliksi yapıda müsilajların olduğu hafif bulanık bir denizdi. Sonrasında bu bulanıklık giderek arttı ve 15. metreden sonra artık tamamen karanlık bir denizle karşılaştık ki, bu seviyelerde ışıksız da belli bir mesafeye kadar görüş sağlanabilir normal şartlarda. Bizim karşılaştığımız ise korku filmi gibi bir tabloydu açıkçası. Üzeri çarşaf çarşaf müsilajla kaplanmış, oksijensizlikten yaşamını yitiren canlılar. Işıksız hareket edemeyecek kadar karanlık bir deniz. Balıklar yavaş yavaş bu ortamdan kaçıp kendini kurtarıyor ancak, bazı sabit deniz canlıları, mesela süngerler giderek ölüyor. Bizim daldığımız alanda sünger kolonilerinin neredeyse tamamı ölmüş durumdaydı. Süngerler, larvalar için de koruyucu bir alan aslında. Yani, müsilaj şimdiyi de öldürüyor, sonrayı da. Birkaç sene sonra hatta daha kısa bir zamanda buralardaki balıkların hem sayısında hem çeşidinde ciddi azalmalar görülecek.

    HEM İNTİHAR HEM KATLİAM

    Denizler havada soluduğumuz oksijenin yüzde 50’sini sağlıyorlar. Ve biz denizi öldürerek aslında kendimizi öldürüyoruz. Evet, tam olarak böyle. Çünkü havadan aldığımız oksijenin yarısı denizin diplerinde yaşayan mercanlar, kabuklular, süngerler, bir dolu canlı sayesinde oluyor; onların yaşamı devam ettirmesiyle, larvalara yuva olmasıyla, tür çeşitliliği sağlamasıyla. Ama biz ne yapıyoruz? Oksijeni bitirerek nefes almalarına engel olduğumuz yetmiyormuş gibi, bir de böyle müsilaj gibi yapılarla üzerlerine örtü örtüyoruz. Sualtı yaşamı deyince bize uzakmış gibi gelebilir, asıl evimiz değilmiş gibi. Ama doğa bütünüyle evimiz, yaşam alanımız. Herhangi bir yerde oluşan zarar bizi de etkiliyor, tüm ekolojiyi de. Sağlıcakla kalın, bunun için denizlere iyi bakın…☸

  • ALİCAN KAYNAR Başarının tesadüf olmadığının kanıtı

    ALİCAN KAYNAR Başarının tesadüf olmadığının kanıtı

    Kararlı, disiplinli, azimli, tutkulu, cesur…  Fenerbahçe Doğuş Yelken sporcusu, Milli Takım’da Türkiye’yi Finn sınıfında temsil eden Alican Kaynar, yelkende başarılı olabileceğimizi dünyaya duyurmuş ve dereceleriyle kanıtlamış bir sporcu. Yelkene altı yaşında başlayan ve yılın 365 günü sıkı bir programla Olimpiyatlar’a hazırlanan Alican Kaynar’dan madalya beklentisi büyük.

    Fotoğraflar ALİCAN KAYNAR ARŞİVİ, ROBERT DEAVES

    Alican Kaynar’la 2020 Tokyo Olimpiyatları öncesinde Enoshima’da düzenlenen altı günlük “Test Yarışı” dönüşü buluştuk. Aslında yelken, Türkiye’nin olimpik madalya beklemediği bir branştı fakat Fenerbahçe Doğuş’un başarılı yelken sporcusu Alican Kaynar sayesinde düşüncelerimiz değişti. Ülkeyi yelkende Finn sınıfında temsil eden Kaynar, ilk olarak 2012’de Londra’daki Olimpiyatlar’a katılmıştı. Londra’da deneyimledikleri, gözlemledikleri ve yaptığı karşılaştırmalar sonucunda kendini nasıl daha ileriye taşıyacağını anladığını söylüyor. Aslında tek bir cümleyle geçmişten bugüne çalışma grafiğini açıklamak gerekirse; başlangıçta bir çalışıyorken, o zamandan beri 10 misli fazla çalışıyor. 2016’daki Rio Olimpiyat Oyunları’na da katılan Kaynar, Tokyo’da madalya almayı hedefliyor. Dahası var. Kaynar, dünyada ilk kez yapılacak ve FIFA’nın yelkene uyarlanmış hali olacak Star Sailors’ League’te, Türkiye’nin takım kaptanlığına seçildi. Elbette Kaynar’a sorulacak çok soru var…

    Londra Olimpiyatları sonrası duygun neydi?

    İlk 10’a giremeyeceğimin farkındaydım. Türkiye yelkende gerideydi, biliyordum ama konuyu henüz tam çözemiyordum. Yarıştan sonra neden madalyaya oynayacak seviyede olmadığımızı sorguladım. “Madem madalyaya oynamıyoruz, o zaman neden Olimpiyatlar’a geliyoruz?” diye sordum kendime. İlk seferdi, tecrübe kazanmıştık ama plan neydi? Türkiye’de Olimpiyatlar’a gidenlere başarmış gözüyle bakılıyordu ve oraya gidince iş bitiyordu. Bense devam etmek, ilk 10’a, beşe ya da üçe girmek istiyordum. Döner dönmez hiç ara vermeden uygun antrenör aramaya başladım.

    Kendin çabaladın yani.

    2014’te eşimle bir seneliğine İspanya’ya taşındık. O zaman İspanya’da iyi bir antrenman grubu vardı ve olimpik sporculara yakın olabildim. Laser’da iki madalya almış Slovenyalı sporcu Vasilij ŽZbogar ile birlikte çalıştık. Sonra o Rio’da üçüncü madalyasını aldı, hem de Finn’de ve 42 yaşındaydı. Profesyonel bakış açısından, çalışma disiplininden ve feragat ettiklerinden etkilenmiştim. Başka türlü başarıya ulaşamazsın zaten.

    Yaşadığın olumsuzluklardan bir örnek paylaşabilir misin?

    Çok yalnız kaldığım oldu. Yabancıların peşinden koştum, beraber antrenman yaparız da bir şeyler kaparım diye. Ve beni reddettikleri bir dönem geçirdim. 2016 Rio Olimpiyatları’na hazırlanırken, dünya şampiyonalarında 25-30 arasıydı skorlarım. Antrenman grupları vardı; İsveçli, Finlandiyalı, Fransız birlikte çalışıyorlardı örneğin. “Ben de gelebilir miyim?” dediğimde, hepsi bir diğerine sormaları gerektiğini söyleyip beni soğutuyorlardı. 

    Ya şimdi?

    Son iki senedir, bütün bu bahsettiğim grup Yunanistan’da bizim antrenmanlara katılıyor. Yaklaşık 15 partnerimiz oldu ve herkes gelmek istiyor. Anlıyorum, iyiler iyilerle olmak istiyor ve değişime seviniyorum.

    2020 TOKYO OLİMPİYATLARI’NA DOĞRU

    Başlarda bütçelerin az olmasından nasıl etkileniyordun?

    Önceleri kamplara tek başıma gidiyordum mesela. 2017’de tekneyi arabanın üzerine koyup İstanbul’dan dört günde İspanya’nın en batı ucundaki kampa gitmiştim. Aslında o sezon çok iyi geçmişti. Kamptan sonra Palma’da Princess Sofia Yarışları’nı üçüncü bitirmiştim. Devamında Fransa’da Dünya Kupası’nı kazanmıştım. Tabii zor zamanlarım oldu ama özellikle ikinci Olimpiyatlar’dan sonra, Fenerbahçe Doğuş’un büyük desteğiyle bazı şeyler düzelmeye başladı. Bir kere ülkenin artık yelkenden madalya ümidi doğdu.

    Tokyo’daki Test Yarışı’ndan biraz bahseder misin?

    Olympic Test Event her olimpiyattan önce yapılır. Bizim kapalı denizlerin dalgasıyla okyanustaki dalga tipleri apayrı. Ölü dalga dediğimiz, kaba ve büyük dalgalar oluyor. Gel-git, akıntılar vs. gibi sonucu etkileyecek bir sürü unsuru bilmek lazım. Test sayesinde yarışçılar yarışın yapılacağı yeri görüyor ama organizasyon ekibi de kendini test etmiş oluyor; 5-6 parkur, 10 sınıf var çünkü. Ben orada yedinci bitirdim. Olimpiyatlar’da ise hedefim madalya.

    Yarışın yanı sıra Tokyo’dan aklında neler kaldı?

    Çok sıcaktı, inanılmaz nem vardı. Öyle olduğunda denizde de çok yüksek performans gösteriyorsun. Vücut sıcaklığında büyük artışlar ve düşüşler oluyor. Kontrolünü ise şöyle sağlıyorlar: Sporculara bir hap veriliyor ve hap bütün gün vücutta kalıyor. Akşam vücut taraması yapılıyor, tüm sıcaklık değişim bilgileri bilgisayara kaydediliyor. Sonra doktorlar verileri inceleyip, sporcunun vücut sıcaklığı nasıl daha stabil tutulabilir diye soğuk buz banyosu, soğuk yelekler, uygun içecekler gibi öneriler sunuyor. Bu profesyonel yaklaşım fitness antrenmanında, malzemede, teknede, her şeyde geçerli.

    2020 STAR SAILORS’ LEAGUE

    Star Sailors’ League’le de bizi heyecanlandırdın…

    Star, olimpik sınıfların en prestijlilerindendi ama 2012’den sonra kalktı. Bütçeleri epey yüksekti, ancak belli başlı ülkeler sürdürebilirdi. Şimdi, bir grup yelkenci, Star Sailors’ League’i kurdular. Star burada, istenirse Star tekneleriyle yarışılabileceğini söylüyor hem de dünyanın en iyi yelkencileri, yani yıldızlarını temsil ediyor. Geçen üç dört senede, en iyi finnci, lazerci ve 470’çilerin hepsi Bahamalar’da yapılan büyük finalde yarıştı. Bu bir adım öteye taşınıyor; 2020’de ilk defa 11 kişilik ülke takımları büyük teknelerde birbirlerine karşı yarışacaklar. Yatta şöyle bir durum vardır: Fransız da gelir tekneye İngiliz de, ama adı Türk ekibi olabilir. Bütün ekip yabancı, sadece Türk bayrağı olsun yeter. Star Sailors’ League’le düzen değişiyor. 2020’de ilk kez bir teknede sadece bir ülkenin vatandaşları yarışacak.

    Ekibe girme sistemi nedir?

    Star Sailors’ League sıralaması diye bir şey çıkardılar. Bu da ilk defa yapılan bir şey, dünyanın bütün yelkencilerini bir klasmanda topluyorlar. America’s Cup’a katılan yelkenci, olimpik sınıflarlarda yarışan lazerci, optimistte yarışan optimistçi veya J70’te yarışan bir yatçı aynı klasmanda sıralanıyor. Herkesin gittiği yarışlar ve o yarışlardan topladıkları puanlar bir klasmanda toplanıp bir dünya sıralaması yapılıyor. Nations Cup dediğimiz SSL’de bu sıralamalarda ülkenin en iyi sporcusu olan, otomatik takıma giriyor. Bu şekilde beş sporcu seçiliyor.

    Diğerlerinde takım kaptanı mı devreye giriyor?

    Öyle. Büyük ihtimalle kilo limiti olacak. Sıralamalardan gelecek kişileri bilmiyoruz. Ve yatta farklı pozisyonlar var. Pozisyonları doldurmakla dengeyi sağlamak benim görevim. Lojistik gibi kısımları da üstleniyorum.

    Kaptanlar yarışabiliyor mu?

    İsterlerse evet. Benim yaşım genç ama bazı ülkelerin takım kaptanları 50-60 yaşlarında. 3-4 olimpiyat madalyaları var, onlar daha çok menajerlik şeklinde kaptanlık yapacaklar. Bizde ben yarışacağım. Pozisyonumu henüz bilmiyorum. Takımın durumuna göre beraber karar vereceğiz. Bu konuda Deniz ve Ateş Çınar da bana yardımcılar. Neticede onların da büyük tecrübeleri var. Oğuz Ayan da bize destek olacak. Türkiye’nin en deneyimlilerinden ve abi niteliği taşıyor, takımı toplayabilir. Fakat henüz net değil.

    GELECEK PLANLARI

    Yabancı yelkencilerden kimleri beğeniyorsun?

    Brezilyalı lazerci Robert Scheidt’ı beğeniyorum. Dört olimpiyat madalyası var. 46 yaşında ve altıncı olimpiyatına hazırlanıyor. Yaş sınırını şu an o belirliyor. Bu yaşa kadar bu seviyede bu işi yapan hiç olmamıştı. 

    Seni ileride yat yarışlarında görebilir miyiz?

    Yat yarışçılığı insanların hobisi olmaktan ziyade şirketlerin yelken takımları altında gelişiyor. Şirketlerin bu işe girmesini tabii ki çok faydalı buluyorum. Yine de gerçekten hobi, spor olarak yapıldığına şahit olmak istiyorum. Zaman gerekiyor bunun için de. Beni de görebilirsiniz, neden olmasın.

    Tokyo sonrası için motivasyonun nedir?

    Fiziksel performansım el verdiği kadar olimpik sporcu olmaya devam edeceğim. Olimpiyatlar’a katılan insanların profesyonelliğini seviyorum ve bundan besleniyorum. Farklı ülkelerle rekabet ediyor, en son teknolojiyi görüyorsunuz. Eğitmenlik de yapacağım tabii. Hem ülke hem Fenerbahçe Doğuş bana müthiş bir destek verdiler. Bilgi birikimimi ülkeye yayabildiğim kadar yayacağım. Bu da benim borcum…

    Alican Kaynar’a önümüzdeki yıl için hem Tokyo’da hem de Star Sailors’ League’de başarılar diliyoruz.☸

  • EDA ERDEM DÜNDAR Kaptan, her yerde kaptan.

    EDA ERDEM DÜNDAR Kaptan, her yerde kaptan.

    Hem Fenerbahçe’de hem Milli Takım’da gösterdiği başarılı performans ile voleyboldaki gururumuz Eda Erdem Dündar, dört yıldır kendi yelkenlisinin dümeninde ve filenin yanında denizde de iddialı. Yazı Pelin Özcanlı, Fotoğraflar Eda Erdem Arşivi

    Türkiye Voleybol Kadın A Milli Takımı ve Fenerbahçe Opet Takım Kaptanı Eda Erdem Dündar, yaz başında karşımıza “Kaptan, her yerde kaptan” projesi ile çıktı. Eşiyle beraber 4 yıl önce aldıkları yelkenli teknede çektirdiği fotoğraf ve videoları sosyal medya hesabında paylaştı. Böylece voleybolun yanında farklı bir yönünü daha ortaya koyarken, yelkene karşı içinde biraz merak olanları heveslendirmek, harekete geçmelerini sağlamak istedi. Biz de bu vesileyle kaptanlığın hakkını sonuna kadar veren sporcudan denizdeki dingin ve alternatif hayatını dinledik.

    “DOĞANIN GÜCÜNÜ DENİZDE HİSSEDİYORUM”

    Yelkene nasıl başladınız?

    Eşimle (Erdem Dündar) baş başa çıktığımız ilk yelkenli tatilinde denizde dümen tutan kadınlar gördüm ve tonlarca ağırlıktaki tekneleri kullanmaları çok karizmatik geldi, çok yakıştırdım. Ben de yapabilir miyim düşüncesi aklımın ve kalbimin bir köşesinde yer etti. Voleybol gibi yelkenin de rekabetçi ruhumu besleyeceğini anladığımda zaten artık denizden uzak kalamaz oldum.

    Denizin en etkileyici yanı ne sizce?

    Çoğu zaman ne kadar stresli ve karmaşık bir hayat yaşadığımızı bize göstermesi sanırım.Tekne hayatını tattıktan sonra artık dünyanın öbür ucuna da gitsem “Aslında ne kadar küçük, ne kadar mekanik yaşamlarımız var” diyorum. Doğanın gücünü en fazla denizde hissediyorum. Denizin daha siz farkına varamadan çok kısa sürede ruhunuzu, bedeninizi iyileştirmesi inanılmaz. Oradaki sadelik doğallığa teşvik ediyor, her andan keyif almayı öğretiyor.

    Tekne alma fikri nasıl doğdu?

    2013’te aile dostlarımızla çıktığımız gulet tatilinden epey mutlu ayrıldık. Normalde yoğun idman ve maç temposundan kısıtlı zamanlarda, otellerde tatil yapabiliyorduk. O zaman Marmaris’ten başlamıştık tura. Göcek’e vardığımızda doğasına, koylarına hayran kaldık, “Bundan sonraki tatillerimiz belli” dedik eşimle. Bir sonraki yaz kendi başımıza küçük bir yelkenli kiraladık. İşte tekne alma hayalleri böyle başladı. Hayatım boyunca sporcu disiplinine sahiptim ve koşuşturmaya alışığım. Tatilde o tempoyu fazla düşürmekten hoşlanmıyorum ve aktif sporculuğum bitince temponun düşeceği fikri de beni kaygılandırıyordu. İki yaz yelkenli kiraladık, tekne alınca da kaygım iyice azaldı.   

    “İMDADIMIZA BALIKÇI KOŞTU”

    Modele karar verme sürecinizden bahseder misiniz?

    Araştırmalar, dergiler, fuar gezmeleri, yürüyüş bahanesiyle marinalara gidip tekneleri incelemeler… Motoryat amacımızdan uzak, yelkenli, içinde yaşamak için küçük, katamaran, ikisinin arasında sıkışmış gibi geliyordu. Fakat bir gün yine marina yürüyüşlerimizden birinde, bir yelkenlinin havuzluğunda sekiz kişinin oturup sohbet ettiğini gördük. Beneteau’nun Sense 50 modeliydi. Sekiz kişiye rağmen o havuzluk çok ferah ve konforlu duruyordu. İlk görüşte âşık olduk! 2016’nın başında aynısını aldık.

    Athanasia ismi nereden geliyor?

    Yunanca “ölümsüzlük” anlamına gelen bir kadın ismi ve çok eskiden beri dinlediğimiz bir şarkının adı, çoğu yerde de kullandığımız bir isimdi. Yelkenliye yakışacağını düşündük, hiç başka arayışa gerek duymadık.

    Athanasia ile denizde zor durumda kaldığınız oldu mu?

    Bir kaptanla Athanasia’yı İstanbul’dan Göcek’e götürüyorduk. Rüzgâr 30 knot’ı buldu. Yüksek dalgalarda cenova ve motorla otopilotta gidiyorduk. Bodrum açıklarında dümenleri palalara bağlayan aksamdaki pim kırıldı ve kaptan hâkimiyeti kaybetti, kıyıya sürüklenmeye başladık. Yardım istedik fakat “Hava şartları uygun değil, sizi alırız ama tekneye müdahale edemeyiz” dediler. Konuşulanlar gerçekten ürkütücüydü. İlk seyrimizdi kendi teknemizle. Bilgi ve tecrübemiz yoktu, epey korktuk tabii. Dostlarımızla irtibata geçtik. İmdadımıza tanıdık bir balıkçı teknesi yetişti, geldi ve bizi halatla çekti. Şimdi o kaptanın yanlışlarını görebiliyoruz, böyle zamanlarda kullanılması gereken acil durum yekesinin yerini de biliyoruz. Kötü bir kaptan, kötü bir seyir demek. Çok şey öğrendiğimiz bir tecrübe oldu diyelim.

    “BİLİNMEZLİK BENİ CEZBEDİYOR”

    Tekneye ne kadar vakit ayırabiliyorsunuz?

    Bu yıla kadar yazları Milli Takım kampları ve turnuvalar yüzünden sadece tatillerde gidebiliyordum ben tekneye, tüm hazırlıkları Erdem yapıyordu. Burada bize her konuda yardımcı olan arkadaşımız Enes Mülazimoğlu’nun da kulaklarını çınlatmak gerekiyor. Pandemi sebebiyle ligler ve Tokyo Olimpiyatları iptal edilince martta tekneye gittik. Bu kez ben de sezon hazırlıklarına yardım edebildim. Aslında her fırsatta iki günlüğüne de olsa soluğu Göcek’te alıyoruz  biz. Erdem’in aksine ben teknenin sefasını süren kişiyim, aktif spor hayatım bitince zehirli boya bile sürerim.

    Tekneyi kışın İstanbul’a getirmeyi düşünüyor musunuz?

    İlk yıl heveslenmiştik İstanbul’a ama zaman içinde gördük ki Göcek’te tekne hem temiz kalıyor hem de teknenin orada bulunması kışın uzaklaşmamız için bize fırsat sunuyor. Kim bilir belki tekneyi İstanbul’a getirmek yerine, biz Göcek’e yerleşiriz.

    Nerelere seyrettiniz bugüne dek?

    Kısa yolculuklar yapabildim. Rodos ve Symi’yi görebildim sadece. Hırvatistan’ı karadan gördüm, bir de denizden keşfetmenin hayalini kuruyorum. Cebimde hep yakın tarihli dönüş biletim var. Profesyonel hayat bittiğinde zaman kaygısı yaşamadan denizde olmanın tadını çıkaracağım öncelikle.

    Sizi voleybolla tanıdığımız için sohbeti voleybolla yelkenin farkını sorarak kapatalım.

    Voleybolda rakiplere meydan okumak konusunda fena değilim. Ama teknede işler değişiyor, yelken yaparken doğa koşullarına müthiş saygı duyuyorum. Herhalde denizde bizi bekleyen şeyi tam olarak bilememek beni cezbediyor. Rüzgârın, dalgaların zorladığı anlarda alınan hızlı kararlar ve kontrolü ancak doğayla uyum içinde sağlayabilmek tatmin edici. Her yelken seyrinden sonra ayrı bir başarmışlık hissi yaşıyorum. Bir de mutluyum çünkü karada sürekli bir şeylere acele ediyorum. Tekne sayesinde ise yolun ve yolculuğun tadını doya doya çıkardığım alternatif bir hayatım daha olabildi. ☸

  • Tokyo 2020 Yaz Olimpiyat Oyunları’ndayız

    Tokyo 2020 Yaz Olimpiyat Oyunları’ndayız

    Türkiye Yelken Federasyonu (TYF) himayesinde bu yıl Tokyo 2020 Yaz Olimpiyat Oyunları’na katılma hakkı kazanan sekiz yelkencimiz hazırlıklarını tamamladı. Temmuz sonunda büyük mücadele başlıyor. 

    Geçen yaz pandemi sebebiyle iptal edilen, Japonya’nın başkenti Tokyo’da yapılacak olan Yaz Olimpiyat Oyunları 23 Temmuz-8 Ağustos tarihleri arasında düzenlenecek. Organizasyonda deneyimli yelkencilerimiz Alican Kaynar (Finn), Deniz Çınar & Ateş Çınar (470 Erkek), Dilara Uralp (RS:X Kadın) ve Onur Cavit Biriz’in (RS:X Erkek) yanı sıra Beste Kaynakçı & Okyanus Arıkan 470 Kadın ve Ecem Güzel Laser Radial sınıflarında ilk kez ülkemizi temsil edecekler. TYF Başkanı Özlem Akdurak bu süreci anlattı.

    “DÜNYANIN EN İYİ ANTRENÖRLERİ İLE ÇALIŞIYORLAR”

    Tebrik ediyoruz öncelikle. Sporcular nasıl bir süreçten geçti?

    Sekiz sporcu bugüne kadar tarihimizde bir Olimpiyat’a katıldığımız en yüksek sporcu sayısı; bu bizim için ayrıca bir gurur kaynağı oldu. Olimpik yelkencilik son derece profesyonel bir hazırlık süreci gerektiriyor. Zira olimpik takımlar birçok farklı alanda profesyonel destek ve danışmanlık alıyorlar. Sporcularımızın salgının etkisi ile daha da zorlaşan lojistik ve organizasyonel koşullardan asgari düzeyde etkilenmeleri için oldukça yoğun bir süreç geçirdik. Özellikle de sporcularımızın rakiplerinden geri kalmamaları için yurtdışı antrenmanlarını gerçekleştirebilmeleri amacıyla ciddi bir çaba harcadık. Bakanlığımızın olimpiyat oyunları konusundaki hassasiyeti ve federasyonumuzun hedefleri doğrultusunda sevinerek söyleyebiliriz ki, sporcularımız gerek malzeme ve lojistik planlama gerekse yurtdışı antrenmanlar dikkate alındığında oldukça iyi bir süreçten geçti.

    TYF olarak nasıl bir strateji ve planlama gerçekleştirildi?

    Öncelikle sporcularımızın en iyi hizmeti almaları için teknik kabiliyeti çok yüksek bir teknik kadro kurduk. Sporcularımız dünyanın en iyi antrenörleri ile çalışıyorlar. Yelken sporunda iyi bir antrenman grubuna dahil olabilmek başarıya ulaşmada ana unsurdur. Tüm sporcularımızın sportif performanslarına olumlu etki yaratacak antrenman grupları ile çalışmalarını sağladık. Küresel salgının etkisi ile tüm teknik malzeme tedarikçilerinin üretim bantlarında oluşabilecek sorunları öngörerek gerekli tedarik süreçlerimizi zamanında planladık. Özetle; başından sonuna en küçük detayları dikkate alarak, sürekli değerlendirmeler yaparak dinamik bir yapıda yönettiğimiz başarılı bir süreç ortaya çıktı.

    İLK KEZ 470 KADINLAR SINIFINDA YARIŞIYORUZ

    Sporcularımızı da daha yakından tanıyalım…

    Olimpik takımımızın büyük bir bölümünün daha önceki Olimpiyatlar’a katıldığını varsayarsak oldukça tecrübeli bir takıma sahibiz. Deniz Çınar, Ateş Çınar, Alican Kaynar, Dilara Uralp ve Onur Cavit Biriz daha önce Olimpiyatlar’a katılmış sporcularımız. Bu sporcuların yanında ilk kez Olimpiyatlar’a katılacak olan Ecem Güzel, Beste Kaynakçı ve Okyanus Arıkan’ın kota almasını da çok değerli buluyorum zira olimpik arenaya yeni sporcular çıkartabiliyor olmak bizim için halihazırda bu seviyedeki sporcuların başarısını devam ettirebilmek kadar değerli. Olimpik yelkencilik için ana gereklilikler olan fiziksel yeterlilik, yeterli deniz antrenmanı gününü gerçekleştirebilmek, mental hazırlık, teknik destek ve kaliteli ekipmana sahip olmak her biri ayrı ayrı çok önemli olan unsurlardır. Bu derece profesyonel bir spor faaliyetinde bu unsurlardan birinin bile eksikliği durumunda başarıya ulaşmak mümkün değildir. Mental hazırlık, yelken gibi aynı anda birçok farklı parametrenin yönetilmesi gereken kompleks bir sporda ayrıca önem taşımaktadır. Yelken sporunda fiziksel olarak performans gösterebilecek yeterli kondisyona ulaştığınızda başarıya ulaşmak için kalan yüzde 90 becerinin mental hazırlık olduğunu söyleyebiliriz. Yelkende olimpik hazırlık sadece yarış içerisindeki yeterliliği kapsamıyor; bütçeden lojistik operasyonlara kadar birçok önemli detayı birlikte ifade ediyor.

    Beste Kaynakçı ve Okyanus Arıkan ülkemiz tarihinde ilk defa 470 Kadınlar sınıfında yarışacak değil mi?

    470 Kadın sınıfında ilk kez yarışacak olmamızı çok önemli buluyorum. Zira 470 son derece teknik bir sınıf ve ülkemizde de bu sınıfta yarışmak için altyapı sınıflarında çalışmalarına devam eden birçok genç sporcumuz var. Başarabileceğimizi tüm dünyaya göstermeleri açısından Beste ile Okyanus’u ve onları hazırlayan teknik ekibi gönülden tebrik ediyorum.

    “YELKENCİLİĞİMİZİ BAŞKA BİR BOYUTA TAŞIMAMIZ MÜMKÜN OLACAK”

    Olimpiyat Oyunları’ndan hedef ve beklentileriniz neler?

    Öncelikle Tokyo 2020 Olimpiyatları’na birden fazla sınıfta madalya alma ümidi taşıdığımız, madalya seviyesinde teknik beceriye sahip bir ekiple gidiyoruz. Olimpiyatlar birçok ülkenin en yüksek performansı sergiledikleri, oldukça zor bir rekabet ortamı. Madalyaya ulaşmak elbette çok kolay değil. Ayrıca ilk kez bir olimpiyat oyununa tüm sınıflardaki sporcularımız kendi antrenörleri ile katılacaklar. Sporcu ve teknik kadrolarımız Tokyo’da pozitif bir ortam yakalayıp bu süreci performans anlamında iyi yönetebilirlerse başarabileceklerine gönülden inanıyorum.

    Sadece yarışçılarda değil, sizde de heyecan dorukta olmalı bugünlerde.

    Çok uzun ve zorlu bir süreci geride bırakıp artık nefeslerin tutulacağı günlere adım adım yaklaşıyoruz. Almayı ümit ettiğimiz bir madalya ile yelkenciliğimizi ülkemizde başka bir boyuta taşımamız mümkün olacak. Başta sporcularımız olmak üzere tüm ekibimiz bunun bilincinde ve sorumluluklarının farkında olarak Tokyo’da yarışacaklar. Çok emek isteyen bu süreci sporcularımızın aileleri, kulüpleri, federasyonumuz ve Gençlik ve Spor Bakanlığımız ile kol kola, tam bir hedef birliği içinde yürüttük. Federasyon olarak teknik becerimizi Bakanlığımızın desteği ile en iyi düzeyde hayata geçirebildik. Bu zincirdeki herkesin ve en başta büyük bir özveri ile çalışan sporcularımızın emeklerinin karşılığını alacağımız bir olimpiyat olmasını bütün kalbimle diliyorum. Böylesine önemli anlarda, her zaman olduğu gibi, değerli yelken ailemizin sporcularımızı ve teknik kadromuzu kalben destekleyeceklerine, iyi dilekleri ile onlara güç katacaklarına inanıyorum.☸