Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • Güzel ve büyülü – KORFU

    Güzel ve büyülü – KORFU

    Korfu’ya ilk gelişim 2012 yılındaydı. Özel bir uçakla Korfu havalimanına inip oradan 43 metrelik bir motoryata katılmıştım. Pastoral bir rengi vardı adanın. Büyülü, mistik, diğer adalara benzemeyen. Şu anda altın kafese kapatılmış bir kuş gibi, eski fotoğraflarım arasında Korfu’ya bakıyorum. Güzel ve büyülü Korfu’ya…

    Yunanların Kerkyra dedikleri Korfu; Venedikliler, Fransızlar ve İngilizlerin adanın tarihine derin izler bırakmaları nedeniyle, Yunanistan’a hiç benzemeyen bir ada. Kandounia denilen parke taşlı daracık sokaklarında yürürken, başka bir geçmişi fısıldıyor kulaklarınıza. 3 bin yıllık tarihinin silinmez izleri her sarayda, her kalıntıda, her parke taşında görülebiliyor olsa da, Akdeniz adalarının tamamının medeniyetler arasında el değiştiren tarihî keşmekeşinden nasibini alan Korfu’da benim en sevdiğim dönem, Venedik dönemi. Tam olarak 411 yıl, 11 ay ve 11 gün süren Venedik feodalist yönetiminde üç sosyal sınıf varmış. Aristokratlar, vatandaşlar ve yoksullar… O dönem tarım, birçok zeytin ağacının dikilmesiyle gelişmiş, bilim ilerlemiş. Venedik dönemi sanat, müzik kültürü, dil ve benim için en önemlisi olan yeme içme kültürünü Korfu’ya taşıyarak, bu büyülü adanın ruhuna dokunmuş ve bugünkü Corfiot mutfağını ortaya çıkarmış. 

    Çeşit çeşit et ve peynir

    Korfu’nun meşhurları, Akdeniz kıyılarının çoğunda olduğu gibi: Bal ve zeytinyağı. Kurutulmuş ete gelirsek, Numbulo ve Burduni’den bahsedebiliriz. Numbulo, sadece Korfu’da yapılan bir isli domuz salamı. Burduni de domuz kanı, ciğeri, soğan ve baharatlardan yapılma bir sosis cinsi. İngilizlerin black pudding’i gibi. Malum, İngiliz etkisi. Gelelim peynirlere… Feta baş tacı olmak üzere, Yunanistan’ın her yerinde bulunan Manouri (beyaz keçi peyniri), Kefalotiri (en çok makarnaya rendelenen, hani saganaki yapılırken kullanılan sert peynir) ve Tirokafteri (yumuşak ve biberli, ekmeğe sürmek için ideal) peynirleri burada da var. Korfu mutfağında yemek isimlerinin çoğu Latin ya da İtalyan. Yerel tariflerden bazılarından örnek vermek gerekirse; Pastitsada, Avgolemono ve Sofrito ile başlayabiliriz. Sofrito, şarap sosunda beyaz biber ve sarımsakla pişmiş sığır eti. Kısaca yahni! Esasen Sefarat Yahudileriyle İspanya’ya geçen, Levant ve Magrep coğrafyaları, Balkanlar ve Türkiye’ye uzanan bir tarif olan Sofrito, Venedik’ten sekip yol üzerinde Korfu’ya da uğramadan geçmemiş. Hep söylüyorum, yemek kültürü dolaşır; hiçbir yemek tam olarak bir ülkeye ait değildir. Zaten bütün pişirme teknikleri de birbirinin kardeşidir. Sonuçta uzay bilimi değil, alt tarafı yemek. 

    At eti yahnisi

    Mesela Avgolemono. Korfu’da ve başka Yunan topraklarında da yiyebileceğiniz bir yumurta-limon çorbasıdır. Yumurta sarısı ve limon suyunun tavuk suyu ile karıştırılarak yoğunlaştırılması ile yapılır. Bazen içine tavuğun eti de eklenir. Bir şey hatırlatıyor mu? Elbette hatırlatıyor. Bizdeki terbiyeli tavuk suyu çorba. İşte bu içindeki “terbiye” de, Yunan’ın Avgolemono’su. Yalnız sanmayın ki Yunanlar bizden çorba tarifi çalmış. İşte yanılgı da buralarda başlıyor. Aslında bu çorba her yerde! Sefarat Yahudilerinde, Agristada denen çorba, İspanya’ya geçtiklerinde “Salsa Blanco” olmuş yani beyaz sos. İtalya’ya geçince “Bagna Brusca” ya da “Brodo Brusco”, Araplarda ise “Tarbiya” olarak isim bulmuş. Bize gelince de “Terbiye”. Pastitsada ise geleneksel bir Pazar yemeği olarak Korfu’nun en meşhur yemeklerinden biri olmasına rağmen onun da orijini İtalya, Verona. Adı da Pastissada de caval. Cavallo: İtalyanca “at” demek. Yani bir Veronese yemeği olan Pastissada de caval, esasen bir at eti yahnisidir. Theodoric’in zaferinden sonra kral, insanların savaş alanında ölen atların etlerini yemelerine izin vermiş, birkaç gün geçince kötü kokmaya başlayan at etlerini lezzetli hale getirmeden yemek mümkün olmadığından. İtalyanlar da etleri şarap ve baharatlarla lezzetlendirerek pişirmeye girişmişler. Pastissada de caval böyle doğmuş. Yemek tarihinde hep görüldüğü gibi, fakirlik ve savaştan. Yunan Pastitsada’sı ise taze domates, tarçın, soğan, şarap ve baharatlarla pişmiş sığır ya da tavuk etinden yapılıyor ve makarna (pasta) ile servis ediliyor. 

    Çalıntı patatesler

    Mesela Bourdeto. Karşı kıyı Venedik’in etkisiyle et suyu, balık suyu anlamına gelen Brodeto ismiyle Venedikli İtalyanlardan Yunanlara geçmiş bir balık çorbası tarifi. Bir de Bianco var ki, Bourdeto’nun beyazı. Bianco, İtalyanca’da “beyaz” demek. Yemeklerin, içinde domates sosu koymadıkları ya da beyaz şarapla yaptıkları versiyonlarına kısaca “beyaz” der İtalyanlar. Korfu’ya ait Bianco isimli yemek içinse, farklı balıkların beyaz şarap, limon suyu, sarımsak, havuç ve patatesle pişmişi diyebiliriz. Evet patatesle. Oysa patatesin Yunan mutfağına girmesi Avrupa’nın diğer ülkelerinde göre biraz daha geç olmuş. Patates, Yeni Dünya’dan Fransızlar aracılığıyla Avrupa’ya geldiğinde, Avrupa’nın geri kalanıyla birlikte Yunan mutfağına da giriş yapıyormuş ki, Yunanlar nedense patatesi reddetmişler, görmezden gelmişler. Ta ki Korfu’ye gelene dek. Patatesin Yunanlarla yeniden tanışması, ismi Ioannis Kapodistrias olan Korfu kökenli bir Yunan tüccarının Avrupa’dan patates sipariş etmesiyle başlamış. Sipariş, Nafplio Limanına gelmiş ve Ioannis, “hırsızlara göz açtırmayın!” talimatı vererek patates çuvallarının başına silahlı muhafızlar dikmiş. Bu durum karşısında patates çuvallarının içinde değerli bir şey olduğunu düşünen Yunan hırsızları, aynı gece patates çuvallarını çalmış ve patates Yunanistan’a böyle yayılmış. Biz de şimdi balıklı ve patatesli bu Venedik-Yunan yemeği Bianco’yu pişireceğiz ve Kapodistrias’a bir kadeh kaldıracağız!☸

  • Ege adalarının statüsü

    Ege adalarının statüsü

    Yunanistan ve Türkiye’nin kıyıdaşı olduğu Ege Denizi, dünya deniz turizminin gözbebeği bir alan. Deniz suyunun berraklığı ile ısısı; kıyılarının, koy ve büklerinin güzelliği ile öne çıkan bir deniz. Endüstriyel medeniyetin acımasızca perişan ettiği Akdeniz’de deniz kirliliğinin görece belki de en az görüldüğü bir deniz. Eski adıyla “Adalar Denizi”. 

    Türk-Yunan ilişkilerinin ana aksını belirleyen Ege Denizi, yatçılarımızın ve amatör denizcilerimizin, yılda bir kez dahi olsa Mavi Tur ile bu cennet denizi keşfe çıkan turistlerimizin son 40 yıldır gözbebeği. 

    Konuya jeopolitik veya stratejik ilgisi olmayanlar için Ege Denizi yaz tatilinin ve denizcilik kültürünün en üst aşamada mutlulukla tatmin edileceği bir alan. Ancak çoğu zaman mevki koymak için kerteriz aldığımız, bazen limanına girip demirlediğimiz veya aborda olduğumuz ya da tamamen yaz tatili geçirmek için feribotla geçtiğimiz bu adaların tarihsel ve hukuki statüsü nedir? 

    Kıta sahanlığı krizi

    Ege Denizi’nde Türkiye’nin yakın güvenliğini ve jeopolitik konumunu etkileyen 23 ada mevcut. Bu adaların her biri gerek Osmanlı İmparatorluğu gerekse Lozan Barış Antlaşması ile Türkiye Cumhuriyeti tarafından egemenliği belirli şartlara bağlı olarak Yunanistan’a devredildi. Son zamanlarda gündeme gelen silahsızlandırılmış konumda Yunanistan’a devredilen adalardan bahsediyorum. 

    Özellikle Kıbrıs sorununun başladığı 1960’lı yılların başından bu yana Yunanistan, Ege adalarını silahlandırıyor. Türkiye 1964 yılında bu ihlaller için ilk notasını vermiş, aynı yıl Ege’deki karasularını 3 milden 6 mile çıkarmış ve kıta sahanlığı krizinin çıktığı 1975 yılında da söz konusu ihlâlleri Birleşmiş Milletler (BM)’e bildirmişti. 

    Silahsızlandırılan adalar

    Yunanistan, Ege Denizi’nde gayri askeri statüde üç değişik ada grubuna sahiptir. Bunlar Boğazönü Adaları, (Semadirek, Limni, Taşoz, Bozbaba) Doğu Ege ya da Saruhan Adaları (Midilli, Sakız, Sisam, Ahikerya, İpsara) ve Menteşe Adaları (12 Adalar, İstanbulya, Rodos, Herke, Kerpe, Kaşot, İleki, İncirli, Kelemez, Leryoz, Batnoz, Lipso, Sömbeki, İstanköy, Meis) grubudur. 

    Boğazönü ve Saruhan adalarının egemenliği Lozan Antlaşması’nın 12. ve 13. maddeleri ile 13 Şubat 1914 tarihli Altı Büyük Devlet Kararı hükümleri gereğince silahsız olmaları koşulu ile Yunanistan’a devredilmiştir. 

    Menteşe Adalar grubunda adı geçen 14 adanın egemenliği ise İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra akdedilen 1947 Paris Barış Antlaşması’nın 14. maddesi gereği silahsızlandırılmış olma koşulu ile İtalya tarafından Yunanistan’a devredilmiştir. Türkiye bu antlaşmanın tarafı değildir. Ancak silahsızlandırılma koşulu Türkiye’nin güvenliğini ilgilendirir. 

    Yunanistan, her üç adalar grubunda ancak asayişi sağlayacak polis veya jandarma bulundurabilir. Askeri birlik, deniz üssü veya hava üssü bulunduramayacağı gibi, savaş gemileri liman veya karasularını; askeri uçaklar hava sahasını veya meydanlarını kullanamaz. 

    Yunanistan özellikle Kıbrıs Barış Harekâtı’ndan sonra her üç grup adanın çoğunluğunu kara, deniz ve hava birlikleri/üsleri ile silahlandırmış ve silahlandırmaya devam etmektedir. ASDEN Komutanlığı adı altında Midilli ve Rodos’ta tümenler; Limni Sakız Sisam ve İstanköy’de tugay seviyesinde birlikleri vardır. Limni, Midilli, İstanköy ve Rodos’ta jet harekatına uygun hava üsleri de mevcut. 

    Egemenlik sorunu

    Ege Denizi’nin 1955 sonrası Yunanistan tarafından başlatılan Türk-Yunan gerginliği ile riskli bir alana dönüşmesi, gerek Türkiye gerekse Yunanistan’ın aleyhinedir. Her iki ülke ulusal gelirine Ege kaynaklı deniz turizmi üzerinden ciddi katma değer sağlamaktadır. Yunanistan’ın kışkırtmaları üzerinden bugüne kadar yaşanan 1976-1987 Kıta Sahanlığı, 1981 Karasuları ve 1996 Kardak Krizi’ne rağmen iki taraf da silahlı çatışma aşamasına geldikleri halde bunu başlatmamış ve Ege’de barış korunmuştur. Bugün en az silahlandırılmış adalar konusu kadar, egemenliği anlaşmalarla Yunanistan’a devredilmemiş Kardak benzeri 153 ada adacık ve kayalığın egemenlik sorunudur. Bu konu ayrı bir yazı konusudur. 

    Diğer yandan, 12 Mart 1976‘da taraflarca imzalanan Bern Mutabakatı sayesinde iki tarafın bugüne kadar kıta sahanlığını ilan etmesi bir nevi yasaklanmıştır. Bu nedenle Ege Denizi’nin karasuları dışındaki alanlarda iki ülkeye ve üçüncü ülkelere sismik araştırmalar ve sondaj çalışmaları yasaklanmıştır. Dolayısı ile aradan geçen 44 yıl boyunca Ege Denizi’nde ciddi petrol veya doğal gaz rezervi bulunup işletilmemiştir. Bu da çevrenin korunması açısından dolaylı bir avantaj sağlamıştır. 

    20 Nisan 2010 tarihinde Meksika Körfezi’nde BP’ye ait Deepwater Horizon sondaj platformunda yaşanan faciayı düşünürsek, Ege’de en azından böyle bir felaket senaryosu yakın ve orta gelecek için uzak bir ihtimal. Ancak en az bu facia kadar menfi sonuçlar yaratacak risk, savaş ihtimalidir. Bu durumu önleyecek en önemli gelişme, Yunanistan’ın Türkiye ile masaya oturup uluslararası hukuka aykırı olarak yarattığı fiili durumlara son vermesidir. Ege Denizi’nin barış içinde birlikte yaşanan bir deniz olması hedefi, Türkiye’nin değil, Yunanistan’ın rota değişikliği ile başarılabilecek nihai bir durumdur. ☸

  • El Niño – Anormal sıcaklar mı geliyor?

    El Niño – Anormal sıcaklar mı geliyor?

    2020’nin “en sıcak yıl olarak kayıtlara geçmesi” meselesi şu anda çok yüksek bir ihtimale sahip. Birincilik hâlâ 2016’da. İşte El Niño burada devreye giriyor.

    Umarım herkes iyidir, sağlıklıdır ve evinde güvendedir. Yaz havası dışarı çekiyor biliyorum ama biraz daha direnmeliyiz. Hava ısınınca çimenle, denizle, mavi gökyüzüyle daha iç içe olmak istiyor insan. Havalar ısındı ısınmasına ama acaba normallerde mi ısındı? 2020 kozlarını henüz bitirmedi maalesef, tam gaz devam ediyor. Sırada ne var söyleyeyim mi? 2020, 1880’den bu yana tutulan sıcaklık kayıtlarına göre rekor kırıp en sıcak yıl unvanını alacak mı almayacak mı meselesi…

    ZAYIFLAYAN “TİCARET RÜZGÂRLARI”

    Pasifik Okyanusu’nda belirli dönemlerde gerçekleşen bir doğa olayı var. Adını bir çoğumuz hatırlıyor: El Niño. “Güney Salınımı” ismiyle de geçen bu olay bir atmosfer-okyanus meselesi. Bir nevi atmosferin okyanusu, okyanusun da atmosferi ne kadar etkileyebildiğinin, aralarında nasıl kuvvetli bir ilişki olduğunun kanıtı. Belli bir yerde bir devinim bir hareket olmadığı sürece orada dengeden bahsetmek pek mümkün olmayabilir. Okyanusta da sıcak ve soğuk sular yer değiştirmezse bu, tüm canlılığı ve kara, deniz, hava tüm ekosistemleri etkiler. Genel hatlarıyla Ekvador, Peru kıyılarındaki güneşin ısıttığı tropikal yüzey suları ticaret rüzgârları tarafından batıya, Doğu Hint adalarına doğru itilir, sürüklenir. Yani okyanus içindeki bu sirkülasyonu sağlayan güç “ticaret rüzgârları” oluyor. El Niño dediğimiz olay da bu ticaret rüzgârlarının zayıfladığı dönemlerde ortaya çıkıyor. Adeta bu sirkülasyonun motor gücü olan ticaret rüzgârları, sistemden kalktığı zaman sıcak yüzey suları batıya sürüklenemiyor, (batı burada yön tabii, bahsettiğimiz Peru-Şili kıyılarından Endonezya tarafına doğru) doğudaki soğuk sular da (Peru-Şili tarafı, Güney Amerika’nın batı kıyıları) yüzeye çıkamıyor. Isınan havanın yükselmesi prensibiyle sıcak suların olduğu bölge yağışlı ve nemli havaya sahip olurken, sıcak suların ulaşamadığı bölgeler de yağışsız bir dönem geçirmiş oluyor. 

    KÜRESEL ISINMANIN VE EKONOMİK YIKIMIN NEDENİ

    El Niño bir bomba etkisi gibi önce en yakınındaki bölgelerin havasını değiştiriyor, sonra da başka faktörlerle birlikte dolaylı olarak diğer ülkelerin havasını etkiliyor. Nihayetinde küresel bir etki yaratmış oluyor. 

    Tek başına bile küresel ısınmaya sebep olabilen bir güç haline gelebiliyor. El Niño, her yerde aynı etki olmasa bile genel anlamda dünyanın küresel ortalama sıcaklığında artışa neden olabiliyor. El Niño bazen iki, bazen üç, bazen yedi yılda bir gerçekleşebilen bir doğa olayı. İklimsel etki büyük olunca ekonomik sonuçlara kadar gidiyor mesele. Hatta 1982-83 yılları arasındaki dönemde gerçekleşen El Niño olayının sert kuraklıklar, orman yangınları, kasırgalar gibi sebeplerle küresel olarak 8 milyar dolara mal olduğu, büyük bir ekonomik kayıp yaşattığı biliniyor. Bu şekilde baktığımızda yalnızca virüs değil hayatımızda böyle köklü değişimler gerçekleştiren doğa kendisi sürekli hareket halinde. Enerji kaybetmeden, enerjiyi dönüştürerek farklı farklı yollarla sürekli bir denge bulma çabasında.

    2020’DE SICAKLIK REKORU KIRILABİLİR

    Virüs varken, küresel ısınma varken şimdi bu El Niño’yu neden anlattım diye sorarsanız, 2020 endişelerimizden örneklerle başlayayım. Bu yıl Kuzey Kutbu’nun birçok ülkesinin büyük şehirleri kar almadan koca bir kış geçirdi. Adı üzerinde “kutup” olmasına rağmen kar kış görmeyen bir yıl. Ocak 2020 en sıcak ocak ayı olurken Şubat’ta da Kuzey Kutbu’nun güney tarafında daha önce ölçülmeyen değerler kayıtlara geçti. Doğu Avrupa ve Asya içinse senenin ilk çeyreği, Ocak-Şubat-Mart, ortalamanın 3 derece üzerinde geçti. Los Angeles, Nisan ayında 34 dereceyi görürken Batı Avustralya’da yeni rekorlar kırıldı. Evet şimdi tüm bunları şöyle bir toparlayıp bir çatı altında toplarsak: 2020, sıcaklık rekoru kırabilir. En başta bahsettiğim “en sıcak yıl olarak kayıtlara geçmesi” meselesi şu anda yüzde 75 gibi çok yüksek bir ihtimale sahip. Birincilik hâlâ 2016’da. İşte El Niño burada devreye giriyor.

    2016 yoğun bir El Niño (ısınmaya katkısı olan) olayının gerçekleştiği bir yıldı. 2020 için böyle bir beklenti yok. Buna rağmen 2016’yı da geçip ilk sıraya yerleşebilir. Grafikler, 2016’nın izinde gidiyor şimdilik. Birinciliği kaçırsa bile, bilimsel verilere göre ilk beşte yer alma olasılığı yüzde 99.9. 2016’nın bu zamana kadar birinciliği elinde tutması El Niño salınımının getirdiği anormal sıcaklıktı. Bu sene bu doğa olayı yokken, üstelik pandemi nedeniyle evlere kapanıp fosil yakıtı daha az tükettiğimiz bir yıldayken, nasıl hâlâ küresel ısınmanın bozgununa uğrayabiliyoruz? İşte sorunun kaynağı birkaç yıllık olmadığı, sanayi devriminden bu yana oluşan uzun bir periyodu kapsadığı için çözümü de ne yazık ki birkaç ayda olmuyor. 

    “YENİ NORMAL” BİLİNÇLİ OLURSA

    Anlık hava temizlenebiliyor belki ama uzun vadede iklim soğumuyor. Daha kalıcı ve uzun vadeli çözümler gerekiyor. Yani burada konuştuğumuz şey 2020 değil, daha uzun bir periyotla alâkalı aslına bakarsanız. Yılın kalan yarısında emisyonların, hava partiküllerinin azalması gibi faktörler sıcaklığı düşürme gibi bir sürpriz yapabilir, sonuçta böyle bir ihtimal de hâlâ var. Ancak demek istediğim şey, bu sene bu rekor kırılmasa da bir sonraki senelerde risk devam ediyor olacak. Tabii buradan yine bir mesaj kapmak da mümkün. Çünkü anlıyoruz ki, biz yalnızca iki ay bile elimizi üzerinden çekebilirsek, doğa kendi kendini iyileştiriyor. Bunu çok çabuk ve kendiliğinden yapabiliyor. Açıkça söyleyeyim; ben tamamen sürdürülebilir, tamamen bilinçli bir yaşamı sağlayabileceğimizi pek düşünmüyorum. Bu olağanüstü durumumuz geçtikten sonra yine bol tüketen yaşama, eskisi kadar olmasa da, geri dönülecek. Çünkü bu gerçekten küresel anlamda başarılması gereken bir şey. Ama bu hayata adapte olmanın yollarını bulmak mümkün. Alışmak, adaptasyon sağlamak insanın doğasında olan bir şey ve sağlam adımlarla alınan önlemler, uygulanan stratejiler bizi yeni normalimizle hayatta tutabilir. Hem de kimse zarar görmeden, ne doğa ne de insan. Sağlıcakla kalın…☸

  • Yat dekorasyonunda Arkas imzası

    Yat dekorasyonunda Arkas imzası

    Arkas adını denizciliğin birçok alanında görmeye alışkınız. Bu nedenle 38,75 metrelik Fundamental’ın dekorasyonunda da bir Arkas imzasıyla karşılaşmak çok şaşırtıcı değil. İç mimar Funda Arkas, kurucusu olduğu FD Architecture ile 20 yılı aşkın süredir yurtiçinde ve yurtdışında otel, ev, restoran gibi birbirinden farklı projelerde yaratıcılığını ortaya koyuyor. 2016’da ise ilk kez profesyonel anlamda bir teknenin yaşam alanlarını da düzenledi.

    Bir İzmirli olarak denizin verdiği huzuru çok özel bulduğunu söyleyen, dalış ve yelkenden keyif alan, ayrıca Arkas Sailing ile yarışlara katılan iç mimar Funda Arkas’ın adını bir teknenin dekorasyonunda görmek şaşırtıcı değil. Tarzını beğenen arkadaşlarının talebiyle teknelere yönelen Arkas’la profesyonel anlamdaki ilk tekne çalışmasını konuştuk.

    Fundamental’ın dekorasyonunda hangi fikirden yola çıktınız?

    Fundamental’ın iç ve dış alanları tamamen FD Architecture tarafından projelendirilip, uygulandı. İç dekorasyonda da yine komple Alaçatı’da konumlanan, yurtdışında katıldığım fuarlardan ve müzayedelerden topladığımız antika ve dizayn ürünleri severlerine sunduğumuz RUE 1387 adındaki konsept mağazamızdan faydalandık. Tansu Yacht bu tekneyi 2015’te suya indirmişti. Klasik motoryatlardan farkı, deniz yüzeyine yakın oluşu. Böylece kendinizi denizle bir hissediyorsunuz. Biz 2016’da onu yeniden dekore ederken “bir yaşam alanı karada da olsa denizde de olsa konforlu olmalı” fikrinden yola çıktık. 

    Teknenin yaşam alanlarından bahseder misiniz?

    Havuzluk için yurtdışından bir firma ile çalışarak elektrikli indirilip kaldırılabilen, hem masa hem kahve sehpası olan bir tasarım yaptık. Salonda, yemek ve oturma alanını denizi kesintisiz görecek şekilde düzenledik. Mutfağa, teknelerde genelde kullanılan küçük buzdolabı yerine restoran standartlarında soğuk hava deposu koyduk. Flybridge’i ise açık hava sinemasına dönüştürdük, etraftaki tekneleri rahatsız etmemek için kulaklık seçeneği de ekledik. Tekne dört kamaralı. Ayrıca altı kişilik mürettebata da kendi mutfakları, gardıropları olan, televizyon izleyebilecekleri, dinlenebilecekleri alanlar yarattık. Tabii tüm değişikliklerde iç hacmi koruduk. 

    TASARIM PRENSİPLERİ KONFOR VE DAYANIKLILIK

    Fundamental’ı dekorasyon açısından farklı kılan nedir?

    Dayanıklılık ve konforu ön planda tutan, aynı zamanda görsel çekicilikten ödün vermeyen bir tekne. Tekne ve yazlık denince akla ilk marin renkleri ve mercan desenleri geliyor ama burada nötr tonlar ve maskülen detaylar kullandık. Renk skalasında siyah, beyaz ve antrasit seçtik. Kumaşlar yurtdışından geldi; dış alanlar için su geçirmeyen, iç alanlar için ise silinebilir, leke tutmayan kumaşları tercih ettik. Fundamental’da yaz kış hayat var. Dolayısıyla bir ev konforu sağlamak önemliydi. Teknede farklı sanatçılara ait eserler ile RUE 1387’ye ait vintage parçalar bulunuyor. Özel ses sitemi, büyük sinema perdesi gibi, geçirilen vakitleri daha keyifli hale getirecek özellikler de mevcut.

    Ev ve yat dekorasyonu arasındaki kesişen ve ayrışan noktaları söyleyebilir misiniz?

    Konfor ve dayanıklılık, tasarım prensiplerimin başında. Ev de, tekne de birer yaşam yeri ve ikisi de öncelikle konforlu ve keyifli olmalı. Her ikisinde de metrekare iyi kullanılmalı, dayanıklılığa önem verilmeli. Ev, geniş hacmiyle tekne dekorasyonundan ayrılıyor. Tekne söz konusuysa bir eşyanın birden fazla işlevi olması önem kazanıyor. Tekne dekorasyonunda malzeme seçimi, depolama alanı gibi konular için ayrıca vakit ayırmak gerekiyor.

    “İLHAM KAYNAĞIM SEYAHAT”

    Dekore ettiğiniz başka tekneler de var. Hayatınızda denizin yeri nedir?

    Bugüne kadar Türkiye’de ve yurt dışında pek çok teknenin dekorasyonunu gerçekleştirdik. Bir İzmirli olarak denizin verdiği huzur benim için çok özel. Su sporlarından, özellikle dalış ve yelkenden çok keyif alıyorum. Arkas Sailing ile yurtdışında ve yurtiçinde yarışlara katılıyor, güzel başarılar elde ediyoruz.

    İlham kaynaklarınız neler? Takip ettiğiniz blog’lar, tasarımcılar var mı?

    Seyahat etmek en büyük ilham kaynaklarım arasında. Keşfettiğim her yeni şehir ve kültürden besleniyorum. Karşılaştığım bir alışkanlık veya gelenek, görsel bir tasarım öğesine dönüşebiliyor. Seyahatlerimde mümkün olduğunca galeri ziyaret etmeye ve müzayedelere katılmaya özen gösteriyorum. Benjamin Vandiver’in materyalleri bir araya getiriş biçimini, Kelly Wearstler’ın zamansız işlerini beğeniyorum.

    FD Architecture, en son İstanbul Havaalanı Türk Havayolları Business ve CIP lounge’larının doğu ve batı yakasındaki Ege ve çay bölümleri olmak üzere dört salonunun inşaatını tamamladı. Şu anda ise Gaziantep, Urla gibi farklı şehirlerde büyük projeleri devam ediyor. Bir denizci de olan Funda Arkas’ın yat dünyasındaki çalışmaları sürecek. ☸