Hafta sonu şehirden kaçalım, kendimizi mavi sulara bırakalım, akşam yemeğimizi havuzlukta yiyelim, gece de yanaştığımız koyda kalalım diye hayaller kuruyorsanız bu liste tam size göre… 10-12 metre arası kamaralı motoryatlarla yazın ve denizin keyfini doyasıya çıkarın.
Hazırlayan: Melda Onbaşyan
Konunun devamı Temmuz 2016 sayısında…
Başarılı, komik, eğlenceli, farklı karakterlere bürünebilen iyi bir oyuncu Şebnem Bozoklu… Güneşin parladığı, hafif lodoslu keyifli bir günde Bozoklu’yla Kalamış Marina’dan denize açıldık. Azuree 33C’nin dümenini yol boyunca bırakmayan oyuncu tekne ve deniz bilgisiyle bizi çok şaşırttı ve bir kez daha kendine hayran bıraktı.
Röportaj MELDA ONBAŞYAN [email protected], Fotoğraflar ÇİĞDEM YURTSEVER
Canım Ailem dizisiyle ilk çıkışını yapan Şebnem Bozoklu, yıllardır televizyon ekranlarından, sinema perdesinden ya da tiyatro sahnesinden hayatımıza girmeyi başarıyor. Neşeli, pozitif enerji dolu, sıcakkanlı ve çok yetenekli Şebnem’le Cannes Film Festivali dönüşü Kalamış Marina’da buluştuk. Kaptanımız, Cenoa Sailing’den Tarkan Akdoğan’la hemen koyu bir sohbete koyuldular. Şebnem, tüm denizcilik terimlerine hâkim, teknede inanılmaz rahat tavırlarıyla dümenin başına geçti… Meğer gerçek bir denizci kadar yelkene hâkimmiş. Hikâyesini ondan dinliyoruz… Devamı Temmuz 2016 sayımızda…
Geçen sayıda; zorlu hava ve deniz koşullarına uyum sağlayabilen, genelde alüminyumdan üretilen kâşif (explorer) tekneleri incelemeye Hollanda ve Almanya’dan başlamıştık. Bu ay bu teknelerin merkez ülkesi olan Fransa’dayız…
Fransız uzak yol tekneleriyle ilgili yazacaksanız, önce Fransızların Sadun Boro’su, Bernard Moitessier’in Uzun Yol kitabını en az bir kere okumuş olmak gerek. Şöyle diyor büyük denizci “Sağlam bir tekneyle ne kadar küçük olursa olsun… Tahiti’den Falklandlar’a kadar, Horn’u da geçmek suretiyle bir kerede tek başına gidilebileceğine kanaat getirdim. Yeter ki tekne metalden yapılmış olsun. Ağzı iyice kapanmış bir şişeyi bir siklonun içine atsanız hep yüzer. Tekne için de aslında aynı şey: Metalden, iyi tasarlanmış, iyi kapatılmış bir tekne, en ağır, kırılgan dalgalarda bile yuvarlanır, devrilir ama hiçbir zaman dibi boylamaz. Gerisi teferruat ve alışabilme meselesi”. Başka bir yerde de şöyle bir kıyaslama yapıyor. “Tenekeden bir kondanse süt kutusu ile bir plastik kutu alın. Bunların ikisini de bir kilometre kadar ayağınızla taşlı bir yolda vura vura yuvarlayarak oynayın. Fazla konuşmaya gerek yok, herkes teknesi için metalle plastik arasında seçimini yapsın.”
Kuşkusuz Moitessier ekstrem koşulların denizcisi ve kitap 1970’lerin başında yazılmış. Yani bugünün teknolojisi ile yapılan çok sağlam GRP tekneler elbette var ve Moitessier’in anlattığı Güney Okyanusu’nda da gayet iyi seyrediyorlar. Ancak bu yazının konusu, dünya denizlerinde dolaşmak isteyen ve ekstrem seyahatleri de göze alanlar için alüminyum teknelerle ilgili ortalıkta ne var ne yok şeklinde küçük bir özet. Antarktika yolculuğum sırasında çok sayıda Fransız yelkenciyle karşılaştım. Hatta diyebilirim ki, bir Fransızlar var, bir de diğerleri. 17-18 yaşında çocukları vinçlerin başında, direğe tırmanırken gördüğümde “güzel ve yalnız” ülkemin gençleri adına hayaller kurardım. Ülkede denizci gençlerin sayısı ne kadar artarsa, maceraperest, doğayı seven, kucaklayan ruhlar ne kadar çoğalırsa, ülkenin dümenini geriye doğru kırmak zorlaşacak, memleket gemisi ileriye, aydınlık günlere doğru daha kolay abranacaktır.
Dünya denizlerinde, yüksek enlemlerde dolaşan bu kadar çok Fransız olunca, Fransa’da, normalde dar bir pazar olması gereken bu alanda, bu seyahatlere dayanıklı tekne dizayn eden tasarımcı ve üreten tersane sayısı da az değil. Devamı Temmuz 2016 sayımızda…
Son yıllarda birçok tersane yeni bir kategori geliştirdi: Kâşif (explorer)… Bu tekneler zorlu hava ve deniz koşullarına uyum sağlayabilen, neredeyse tamamı alüminyum ve çoğu da hareketli salmalı tekneler. Bu sayıda Hollanda ve Almanya’da bulunan, alüminyum gövdeli, hareketli salması olan, “go anywhere” yani dünyanın neresine isterseniz gidebileceğiniz ve az mürettebatla kullanılabilecek teknelerden, tasarımcılarından ve tersanelerinden söz ettim. Gelecek sayıda böyle teknelerin merkez ülkesi Fransa’ya gideceğiz.
Denize, yelkenlilere sevdalandınız. Bu da bir tür aşktır zaten. İşe giderken, sıkıcı ofis ortamında, bilgisayar karşısında bir görevi yetiştirmeye çalışırken, akşamları yorgun argın eşinizle, arkadaşlarınızla iki duble rakının belini kırarken aklınızda hep bir yelkenli sahibi olmak, denizlere açılmak var. Hayalsiz olmaz. İşin ilk kısmı hayal etmek, sonrası gerçekleştirmeye kalıyor ki, yeterince isterseniz olur. Sonra…
Artık bir yelkenliniz var, önce Marmara Denizi’nde küçük maceralar, ehliyet işinin halledilmesi, sonra Çanakkale Boğazı’ndan ilk geçiş, Bozcaada’da, Assos’ta gecelemeler. Derken Gökova, Hisarönü, bir cesaret yedi burunları geçip Kaş, Kekova tarafları… Sonra Oniki Adalar, Kikladlar derken Ege Denizi’nde cirit atar hale geldiniz.
İşte şimdi bazılarınızın yüreğinde deniz sevdası daha yoğun, daha güçlü bir hale gelecek. Sadun Boro’yu anarak, Pupa Yelken’i bir daha okuyacaksınız, yelkenlileriyle dünyayı dolaşmış Türk seyyahların kitapları okunmuş olarak kütüphanenizde yerini alacak, Moitissier’in kutsal kitabı başucunuzda, “Uzun Yol”ları düşlemeye başlayacaksınız. Hatta bir papatya çayı içip, çocukluğunuzda okuduğunuz o müthiş maceracıları, kâşifleri düşünerek uykuya daldığınızda, kendinizi yüksek enlemlerde Antarktika, Kuzeybatı Geçidi taraflarında seyir yaparken gördüğünüz rüyalardan uyandığınız da olacak bazı gece yarıları.
İşte bu yazı, denize sevdalanmış bu okuyucular için yazıldı. Antarktika’ya doğru Drake Pasajı’na açılmadan önce son durak olan Puerto Williams’ta, Micalvi isimli yat kulübü vazifesi gören eski tekneye aborda olduğumuzda, Antarktika yolcusu tekneleri inceleme fırsatı bulmuştum. Hemen hepsi alüminyum ya da çelik gövdeli teknelerdi. Olası bir buzdağıyla çarpışma ya da buz arasında sıkışma tehlikesine karşı en dayanıklı materyalden yapılmışlardı.
Uzun zamandır İngilizcede “blue water cruiser” olarak adlandırılan okyanus tekneleriyle ilgili okurum. Çeşitli tasarımları, kullanılan malzemeleri, artılarını, eksilerini not alırım. Özellikle Fransa ve Hollanda’daki kimi tersaneler bu amaçla alüminyum gövdeli tekneler üretiyorlar. Son yıllarda birçok tersane yeni bir kategori geliştirdi, kâşif (explorer) kategorisi. Bu tekneler zorlu hava ve deniz koşullarına uyum sağlayabilecek tekneler, neredeyse tamamı alüminyum ve çoğu da hareketli salmalı tekneler. Yat dergilerinde görece daha az rastladığımız, pek çok yelken meraklısının haberdar olmadığı, az mürettebatla dünyanın her yerine sizi güvenle götürebilecek tekneler bunlar. Devamı Haziran 2016 sayımızda…
