Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • Konforlu sürüş ve güven Michelin Pilot Sport 4

    Konforlu sürüş ve güven Michelin Pilot Sport 4

    7. Alaçatı Ot Festivali’nde eğlenceli bir yolculuğun güvenle başladık. Ege’nin virajlı yollarında Michelin Pilot Sport 4 lastikleri özgün sırt deseni ve bileşenindeki malzemeler sayesinde sürüş keyfini arttırdı. Gelişmiş teknolojisi sayesinde işlevsel yapısıyla, uzun  ömrü ve yakıt tasarrufu ile de sürücüleri tatmin etti.

    Virajlarda ve yüksek hızla seyir ederken dahi yol ile temasın kaybolmasına izin vermeyen Pilot Sport 4 ile daha fazla temas alanı sağlayarak sürücülerin performansını geliştirirken; “Dynamic Response” teknolojisi ile de direksiyon hareketlerinin yola en iyi şekilde aktarılmasını sağladı.

    Yüksek yakıt tasarrufu ile göz dolduran Michelin Pilot Sport 4, aynı kategorideki lastiklere kıyasla yüzde 3 daha az yakıt tüketerek toplamda bir lastik fiyatı kadar tasarruf sunuyor. Lastik yanağında kadife görüntüsü ve etkisi yaratan premium dokunuş ve jant koruma bandı ile Premium tasarıma sahip lastikler, sürücü odaklı ve konforlu bir performans ortaya koyuyor.

    www.michelin.com.tr

  • Atletik bir görünüm JAGUAR XF

    Atletik bir görünüm JAGUAR XF

    Otomobilin her detayından yansıyan kalite hissi yeni XF’i tüm sürücülerin kullanmak isteyeceği bir ikon haline getiriyor.

    Jaguar’ın modern sedanlarından XF, XE ve XJ arasında yer alıyor. XF ilk kez 2007 yılında yollara çıktı. Aradan geçen yıllar tasarımını ve teknolojisinin yenilenmesini gerektirdi. İlk jenerasyonundan daha modern ve dinamik bir tasarıma kavuşan otomobilin, donanımları, motor ve şanzımanı da artan müşteri beklentilerine göre geliştirildi.

    İkinci nesilde de dinamik bir tasarım felsefesiyle yola çıkılmış. Daha ince tasarlanan farlar sportif bir görünümde. Geniş ön panjur ve ortasındaki Jaguar logosu gösterişli duruyor. R donanımlı test aracımız siyah bir panjur çerçevesine sahipti. Bu donanım XF’in dinamik tasarımını güçlendiriyor. Öndeki agresif görünüm profildeki yüksek omuz çizgisi ve arkaya doğru alçalan tavan tasarımıyla tamamlanmış. Arkada da ince ve uzun stop tasarımı aynı etkiyi koruyor.

    İç tasarıma geçip oldukça rahat ve huzurlu koltuklara yerleşiyoruz. Arka koltuklardaki yaşam alanı sınıfının standartlarının üstünde. İç mekânın daha ferah hissettirmesi için elektrikli arka perdeyi ve cam tavanın perdesini açıyoruz. Kaliteli malzemeler kullanılan kokpit şık ve modern görünüyor. 10,2 inçlik dokunmatik ekran kullanımı kolay bir tablet gibi. Direksiyon simidi ergonomik olmasının yanısıra size Jaguar kalitesini hissettiriyor.

    Orta konsoldaki start düğmesine bastığımızda 2.0 lt 180 HP’lik dizel motor güçlü bir sesle çalışıyor. 8 ileri vitesli otomatik şanzıman otomobille bütünleşmiş. 8,9 saniye 0-100 km/s süresi, şehiriçi ve dışında araç sollama ya da ani hızlanma ihtiyaçlarında istenen ataklığı veriyor. Arkadan itişli XF’in tekerlekleri oldukça etkili bir şekilde zemine tutunuyor. Yol tutuş ve konfor Jaguar’ın sloganı. www.jaguar-turkiye.com

  • Plastik yiyen bakteri

    Plastik yiyen bakteri

    Dünyanın havasını kirlettik, suyunu da 150 milyon ton çöple doldurduk. Açık denizlerde her kilometrekare başına ortalama 13 bin plastik düşüyor. Plastik… Doğada bekle bekle kaybolmuyor, hem de kanserojen! Yakın zamanda bu plastik canavarını yiyen başka bir yaratık keşfedildi, bir bakteri…

    Dünyayı resmen çöp haline getirdik. Hızlı bir giriş mi oldu? İnsanlığa ağır bir itham mı bu? Elinizi vicdanınıza koyun ve bu soruya “hayır” diye cevap verin. Veremeyiz maalesef. Dünyanın havasını da suyunu da kirlettik işte. Şimdi “yine başlıyoruz, ısındık, soğuduk, kirlendik konuşmalarına” diyebilirsiniz ama bu seferki başka bir noktadan.

    Aslında kirliliği yaymadığımız bir nokta kalmadı ama bu noktayı da bilin istedim. Kirlettiğimiz hava her yıl 7 milyondan fazla insanın erken ölümüne sebep oluyor. Kirli havanın sadece yüzde 14’ü doğal kaynaklı. Diğer yüzde insana ait. Endüstri, kömür, trafik, bitmek bilmeyen inşaatlar…

    Havasını kirlettik, suyunu da 150 milyon ton çöple doldurduk. BM Çevre Programı söylüyor, açık denizlerde her kilometrekare başına ortalama 13 bin plastik düşüyor. Bir de plastik, yani organikler de zaman alıyor ama plastik hem bekle bekle kaybolmuyor hem de kanserojen etkisi.

    “Allah kahretmesin bunları!” diye serzenişte de bulunma ve kaliteyi uzaklarda arama. Bu işin içinde sen de varsın, ben de. Bak hatta etrafına, illa ki bir yerde o dünyamızı kirleten canavardan vardır. Hani o siyah plastik poşetler var ya, onların ancak 1000 yılda yok olduğunu biliyorsundur illaki. Yüzde 100 geri dönüşümlü poşetler bile masum değil.

    Ve önemli bir nokta. Plastik, doğada hazır bulunan bir madde değil. Hazır bulunan elementlere bir müdahale neticesinde yaşam buluyor kendisi. Birtakım süreçlerle elementler reaksiyona giriyor ve plastik üretiliyor işte. Ve bu madde yüksek sıcaklıklara dayanabiliyor, bazı bakterilere karşı da dayanıklı, UV ışınlarını da tınlamıyor. İşte bu sebeplerden doğada yüzlerce binlerce yıl bozulmadan kalabiliyor.

    İşin daha kötü kısmı da var, çok küçük parçalara ayrılabiliyorlar. “İyi ya, bütün bütün kalsaydı daha kötü değil mi?” diyen yoktur umarım aramızda. Bu ne demek biliyor musunuz? Şöyle ki, kolayca taşınabiliyorlar. Yağmur suyuyla, kanalizasyonla, akıntıyla denize okyanuslara karışıyor. Karadan denize, okyanusa akıntılarla ulaşan çöpler deniz canlılarına zarar veriyor. Hayvanlar bu küçük plastik parçalarını yemek sanıp yiyorlar ya da bir şekilde vücutlarına plastik maddeler, çöpler dolanıyor ve yaralanıyorlar, ölüyorlar ya da onları yiyenler pek iyi durumda olmuyor.

    Bakın kavramları iyi belirlemek lazım. Eğer iyi belirlemezsek sorunu anlayamıyoruz. “Don çiftçiyi vurdu” manşetini okuyunca maalesef konuya sanki gerçekten çiftçi vurulmuş gibi yaklaşıyoruz. Ya da “iklim değişimi” dediğimizde herkese ait bir şey olunca bizi etkilemiyormuş gibi ses çıkartmıyoruz. Bu plastik deniz yaşamını vuruyor dediğimizde aslında vurulan biziz. Hem deniz ürünleri tüketimiyle, hem onun ekonomisiyle, hem okyanusların iklime etkisiyle ve hem hem hem diye gider bu cümle. Acı verici değil mi?

    Olay sırf bununla da kalmıyor. Hani o birkaç dakikada tükettiğimiz plastikler var ya, her alışveriş sonrası kullandığımız poşetler, içtiğimiz su şişeleri, tekstil ürünleri, kullandığımız ürünlerin, yiyeceklerin ambalajları. Bunları geri dönüşüme atmıyoruz, çoğu zaman gereksiz de olsa kullanıyoruz ve bunlar doğaya karışıyor, denizlere dökülüyor. Sonra bu plastiklerin zehri dolaşıp bize geri döndüyor, hem de hissetmeyeceğimiz, anlayamadığımız bir şekilde. Sonra da “acayip acayip hastalıklar çıktı” diye üzülüyoruz. Bu zehirleri besin sanıp yiyen hayvanlar sadece okyanus canlıları değil, denizlerdeki balıklar da yiyor ve aynı zehri besin zincirine katıyor ve zincirin her basamağındaki canlı bu zehri bir güzel yiyor.

    Dünyanın bir düzeni, sistemi var. İşte ekosistemi böylece deforme ediyoruz. Ve besin zincirinde bulunan insan da her durumdan kolayca etkileniyor. Sağlığı doğrudan bozuluyor. Ekonomi bile bu durumdan payını alıyor. Sen de kurmuşsundur bağlantıyı.

    Öncelikle bunları okyanuslardan temizlemek hiç kolay değil. Küçük parçalara ayrılması işi daha da zorlaştırıyor ve epey maliyetli; bu bir. İkincisi, plaj turizmini doğrudan etkiliyor. Kirli ve tehlike saçan sahiller doğal olarak turist çekmiyor. Bunun dışında, çarpan maddeler teknelere hasar veriyor. Balıkçılıktan tutun da her türlü sektöre kadar eli uzanıyor bu maddelerin.

  • Yelkenlerİ nasıl parçalamadık?

    Yelkenlerİ nasıl parçalamadık?

    Korkum, yakında bütün reisler isteseler de istemeseler de karaya vuracaklar çünkü üzerinde olacakları deniz kalmayacak. “Herhalde koy demek istiyorsun” diyorsanız o da var tabii. Önce koylar bitecek. Büyük ölçüde bitti de ben moraliniz bozulmasın diye gerçek durumu biraz saklamaya çalışıyorum.

    Sabahın köründe kalktık. Böyle dediğime bakmayın. Geçmişte ava, balığa gittiğimiz zamanlar olsaydı bu, saat 03.00-04.00 anlamına gelirdi de şimdilerde 09.00 suları oluyor! Gidip “Dalgacı”nın yelkenlerini kurutacağız. Bütün kış yağmur yediler. Bir elimiz değip de açamadık. Yok, işimizin çokluğundan değil -aslında o kadar çok işimiz var ki günler nasıl geçiyor bilmiyorum- havalar izin vermedi. Bu yıl Bodrum’da göğün dibi delindi. “Bir dur” değil mi? Durmadı!

    Bodrum Marina’ya attık kendimizi. Hava bir limoni. Hâlbuki Umur Reis iki gündür her 15 dakikada bir Windgru, Poseidon bakıp duru. Umur Reis’e göre hava açık ve rüzgârsız olacak. Olacak da pek öyle olacağa benzemiyor. Özellikle de şu keşişlemede duran kara bulutları hiç gözüm tutmadı. Ama geldik bir kere. Önce ana yelkeni fora ettik. Bumbayı biraz iskeleye bastık ki rahat kurusun. Motoru da çalıştırdık. O da boş durmasın değil mi ama. Boş oturanı Tanrı sevmezmiş. Ben hiç sevmem. Rüzgâr almaya başladı. Pupadan, dar apaz geliyor. Acaba ana yelkeni toplasak mı? Akıl bir defa uçunca yapacak bir şey kalmıyor. Cenovayı da bastık, iyi mi? Dalgacı huysuzlanmaya başladı. Palamar halatları gacır-gucur ediyor. Tekne gidecek, bırakmıyorlar. “İndirin şu yelkenleri rahatıma bakayım.” diyor. Baktırmıyoruz.

    UMR_1518 UMR_1918 UMR_6090