Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • Sivrisinekler, bakteriler ve zika virüsü

    Sivrisinekler, bakteriler ve zika virüsü

    Şu an bizi ilgilendirmiyor gibi görünen ama aslında küçük bir yüzde olsa da risk altında olduğumuz Zika virüsü, tüm dünyada yayılıyor. Önceki sayılarda yazmıştım; ekvatoryal iklim kuşağı bize doğru yaklaşıyor. Yani daha sıcak kuşağı sahiplenmeye başlıyoruz. Dolayısıyla Türkiye de küresel ısınmanın getirdiği her durumdan etkilenecek, buna haşerat ve bakteri artışı da dâhil…

    Aranızda bu kış ağır bir grip geçirmeyeniniz var mı? “Ben” diyeniniz varsa eğer emin olun mutlu azınlık içerisindesiniz. Bunlar sorduğum dünyadaki ağır salgınların dışında, bir de onlar var H1N1, işte domuz gribi dediğimiz ve diğerleri var. Başka ne var? Şu an bizi ilgilendirmiyor gibi görünen ama aslında küçük bir yüzde olsa da risk altında olduğumuz Zika virüsü, tüm dünyada yayılmakta. Ana konuya geleceğim ama Zika virüsü demişken Zika virüsünü kabaca bir açayım size. Sivrisinekle bulaşan, daha çok hamile kişilerin ısırılmasıyla bebekleri etkileyen mikrosefali hastalığına, büyük ihtimalle de ölüme yol açıyor. Bebeklerin küçük kafalı doğmalarına sebep olup beyin gelişimini engelliyor. Zika virüsü aslında ta 1947’lerde var olan bir virüstü, fakat 20’den fazla ülkeye yayılınca alarm verildi. Son zamanlarda hızla yayıldı ve küresel bir salgına dönüştü. Daha çok sıcak ve kurak alanlarda görülüyor hastalık. Ama Avrupa’dan salgın bölgelerine ziyaret eden turistlerde de virüs bulundu ve bu da riskin her ülkede olabileceğini gösterdi. Yani Türkiye’de de, Danimarka veya İsviçre’den gidenlerde olduğu gibi virüs ihtimali yok değil.

    Şimdi asıl konuya nasıl geleceğim diye bekliyorsunuz. Aslında çok basit. Ekolojik dengede olan rahatsızlıkların çoğu artık iklimin değişmesiyle ilgili. Ebola, sarıhumma, sıtma, şimdi de zika… Dünya’da belirli dönemlerde birtakım hastalıklara yol açan sivrisinekler ne işe yarıyor diye düşünebilirsiniz haklı olarak, ben de düşünüyorum bunu. Hatta sivrisinekleri tamamen yok etme projeleri bile var. Ama az önce söylediğim şey; ekolojik denge. Bu piramitteki herhangi bir canlının yok olması, diğer bütün türleri yok edecek veya onlardan da kayıplara illa ki yol açacaktır.

    Sivrisineklerin bu dengedeki yeri biraz tartışmalı ama bu tür operasyonların dönüşü olmayacak daha büyük felaketlere yol açabileceğini düşünüyorum. Ve bu size hiç senaryo gibi gelmesin, dünya bu tür felaketleri yaşamış. “Ya Bünyamin abartma, tarihin tozlu sayfalarında hikâyeler olarak kaldı onlar Orta Çağ’da ya da yüzyılı aşmış” diyebilirsiniz ama bence yanlış edersiniz, zira günümüzde Orta Çağ tarzı vahşetleri, yaşamları, savaşları görmüyor muyuz? Hele doğaya böyle müdahale ettikçe inanın dünya her türlü tehlikeyi sunabilir, enerjisi yüksek, bunları bünyesinde taşıyabilecek güçte.

    Aynı etkiler bizde de olacak

    Biz asıl konuya gelelim. Sinekler, haşerat ve her tür bakteriler, sayıca fazla olmaları veya zamansız çıkmaları nelere sebep olur ve bu artışa da ne sebep olur? Bakın, Kuzey Kutbu’nda sıcaklıklar yükseldiği için sivrisinekler artıyor. Artık belli bir dönemde ortaya çıkıyorlar ve tüm gökyüzünü kaplayabilecek kadar çoğalabiliyorlar. Bölgede onların beslenebileceği fazla bir tür (besin) yok, bu yüzden insanlara saldırıyorlar. Ayrıca ren geyiklerini bile zapt etmiş durumdalar. Gözlerini bu geyiklerin yiyeceklerine dikmişler, dolayısıyla geyiklerin de yiyeceklerini kısıtlıyorlar, alışkanlıklarını değiştiriyorlar. Karibular da o bölgede etkilenen hayvan türlerinden. Yani konu yine ekolojik dengeye geliyor. Kuzey Kutup bölgesi, özellikle Kuzey Buz Denizi, Alaska, Grönland ve Rusya’nın bazı bölümlerini kapsayan bölge, dünyanın geri kalanına göre iki kat daha fazla ısınma yaşıyor. Sebep: Küresel ısınma! Netice: Ekolojik dengenin bozulması. Yani mesele, buzul eridi, sular yükseldi, yağış rejimi değişti, kuraklık baş gösterdi değil. Yani etki dört bir koldan. Mesele ekolojik dengenin bozulması. Yani hep konuştuğumuz işin görünen sonuçları. Sıcaklıkların normalden fazla yükselmesiyle ki düşünün kutuplarda bile sıcaklık yükseliyor, dünyada kuraklık oluyor, kuraklığın ardından seller oluyor, sellerden sonra su birikintileri, olmayacak bölgelerde havuzlar, dolayısıyla sivrisineklere yeni yaşam alanları doğuyor. Bağlantıyı kurmak hiç zor değil, akademik bilgiye de ihtiyaç yok, sivrisinekler özellikle yaz başladığında vızır vızır bitmiyorlar mı tepemizde? Yani, sıcak havayı seviyorlar. Kısacası küresel ısınma, sivrisineklerin kışın bile yaşam alanımıza girmesine, kolayca yayılmalarına, çoğalmalarına ortam hazırlıyor. Yani aslında biz onların doğal yaşam alanına müdahale ettiğimiz için, onlar da bizim yaşam alanımızı sabote ediyor. Elle tutup, gözle gördüğümüz sivrisinekler, bakteriler var, nanobakteriler var. Başımıza gelenin nereden geldiğini anlayamadığımız nanobakteriler.

    Amerika’da kaldığım dönemde evimin arka bahçesinde sincaplar her sabah müthiş ve bir o kadar sempatik bir ritüeli gerçekleştiriyorlar, tek kişilik sanki mesafe almışlar gibi aynı hiza ve mesafeyle ağacın tepesine çıkar ve inerlerdi. Orada anladım ki bu Amerikalılar çok zeki oldukları için o muhteşem çizgi filmlerde ve senaryolarını üretmiyorlarmış, gördüklerini resmediyorlarmış. İnanın o izlediğiniz meteorolojik afet filmleri, ya da tsunami filmleri de bilfiil yaşanarak, lokalde de olsa deneyimlenerek üretiliyor ve bunun dünya geneline yayılmaması için kimse garanti veremez, hele bu gidişle. Önceki sayılarda yazmıştım. Biz de ekvatoral iklime doğru kayıyoruz ya da ekvatoryal iklim kuşağı bize doğru yaklaşıyor desek daha doğru. Yani daha sıcak kuşağı sahiplenmeye başlıyoruz. Dolayısıyla Türkiye de küresel ısınmanın getirdiği her durumdan etkilenecek, dolayısıyla haşerat ve bakteri artışı da dâhil. Mesela Brezilya nasıl etkileniyorsa bu sivrisinek hastalığından, aynı etkiler bizde de geçerli olacaktır ısınma devam ettikçe ve sıcak kuşağa yaklaştıkça.

    Arkadaş, şubat ayında “ne bu sıcak?” dedin 25 derecenin üzerini görünce, bu ay ise başka bir şey diyeceksin, gelecek yaz da başka. Sen de bu yaklaşımda bir yanlış görmüyor musun? Görüyorsan gelecek ay yine buluşalım, ben buralardayım. ☸

  • AE2 DENİZALTISI MARMARA’DA

    AE2 DENİZALTISI MARMARA’DA

    Çanakkale’yi geçen tek Avustralyalı

    Mart 1915’te İtilaf Kuvvetleri Donanması Çanakkale’yi geçmeyi denedi ancak başaramadı. Bir ay sonra Avustralya denizaltısı AE2 Boğaz’ı sessiz ve “derinden” geçerek Marmara Denizi’ne ulaştı. Fakat birkaç gün sonra Osmanlı Donanması’ndan küçük Sultanhisar torpidosu tarafından yakalandı. Yazı: Günce Akpamuk

    13 Nisan 1331 ( 25 Nisan 1915 ) … Gemici birden bire uzakta denizin gümüşlendiği bir noktasına işaret etti. Oradan geniş nefesine almak isteyen bir balık gibi bir torpido dışarı atılmış sular içinde sekerek vapura geliyordu. Hemen 38’lik topu haberdar ettim. O doğru bir manevra ile kurtulmuştu. Denizin tılsımlı lacivert mantosuna bürünmüş, görünmez düşmanı bulmak için akşama kadar denizleri altüst ettim. Yoktu, görünmeye cesaret edemiyordu… Sultanhisar Torpidobotu’nun komutanı Kaptan Ali Rıza Bey Avustralya denizaltısı AE2’yi gördüğü günden böyle bahsediyor. Birinci Dünya Savaşı’nda İngiliz ve Fransız donanmaları Çanakkale Boğazı’nı geçememiş, Türk deniz ve kara savunması karşısında başarısızlığa uğramıştı. Fakat Sidney kızaklarının ünlü denizaltısı AE2, 25 Nisan 1915 günü Boğaz’ı aşıp Marmara Denizi’ne girmeyi başardı.  Avustralya için 10 Şubat 1912’de Vickers Ltd.’nin inşa etmeye başlanan E sınıfı denizaltı AE2, 18 Haziran 1913’te, İngiltere’nin kuzeybatı bölgesinde yer alan Cumbria’daki Barrow-in-Furness limanında denize indirildi. 28 Şubat 1914’te de İngiltere’nin güneydoğusundaki Portmouth’ta, İngiliz Donanması’ndan kıdemli subay Henry Hugh Gordon “Dacre” Stoker’ın komutasına verildi. AE2, İngiliz ve Avustralya donanmasından 35 subay ve erden oluşan mürettebatıyla göreve hazırdı. Yeni Gine’deki Almanya kolonisini ele geçirmek üzere görevlendirilen AE2’nin ilk yolculuğu, Kolombo’ya doğruydu. Ona, İngiliz Donanması’ndan Thomas Besant’ın komutasındaki AE1 denizaltısı eşlik edecekti. İki denizaltı, 13 Eylül 1914’te İngiltere’nin Yeni Gine’deki Rabaul’un ele geçirilmesinde rol oynayarak 22 Eylül’de Yeni Gine’nin teslim olmasını sağladı. 14 Eylül 1914’te bir devriyeleri sırasında AE1 ortadan kayboldu ve üç günlük arama boyunca hiçbir izine rastlanmadı. Devamı Mart 2016 sayımızda…

  • YETKİN DİKİNCİLER “Kendimi rüzgâra ve suyun akışına bırakmak isterdim”

    YETKİN DİKİNCİLER “Kendimi rüzgâra ve suyun akışına bırakmak isterdim”

    Yazı: Melda Onbasyan, Fotoğraflar: Çiğdem Yurtsever

    Tiyatroda kendini kanıtlamış, sinema perdesinde hayat verdiği karakterlerle kalplere ve zihinlere kazınmış bir isim Yetkin Dikinciler… Hayata karşı mütevazı duruşu, ses tonunda bile kendini belli eden samimiyet ve hümanist tavırları ona olan hayranlığınızı artırıyor. En son Çağan Irmak’ın yönetttiği, yapımcılığını Taff Pictures’ın üstlendiği “Nadide Hayat”taki Kaptan rolüyle karşımıza çıkan Yetkin Dikinciler’le deniz tutkusunu ve hayatı konuştuk. Cenoa Sailing’ten Tarkan Akdoğan kaptanlığında Azuree 33C ile denize ve keyifli bir röportaja yelken açmaya hazır mısınız…

    Yetkin Dikinciler’i herkes oynadığı rollerle tanıyor. Mavi Gözlü Dev’deki Nazım Hikmet, Babam ve Oğlum’daki Salim, şimdi de Nadide Hayat’taki Kaptan… Rolünüzle bu kadar özdeşleşmeyi nasıl başarıyorsunuz?

    Bu bence proje sahiplerinin başarısı diye düşünüyorum. Onların bir hikâyeyi hayal ederken bir yandan da hikâyedeki karakterlere can verecek insanları doğru planlamalarıyla ilgili bir süreç olsa gerek. Ben bir takım oyuncusuyum. Doğru
    takımı kurmak ve bu takıma en iyi şekilde uyum sağlamak başarı getirir. Oyuncu olarak benim heveslerim, heyecanlarım var ama sonuçta yönetmenimin oyuncusuyum.. Dolayısıyla onun isteklerini yerine getirmek benim başlıca görevim. Senaryoyu okurum, çalışırım ve hikâyeye onun ufkuyla bakmaya çalışırım. Devamı Mart 2016 sayımızda.

    0237 9828 9888

  • ANDREA VALLICELLI “Sürdürülebilirlik bakış açısını değiştirebilir”

    ANDREA VALLICELLI “Sürdürülebilirlik bakış açısını değiştirebilir”

    Roma’da, mimarinin değerinin yıllar evvel fark edildiği şehirde yaşıyor ve çalışmalarında yaşadığı şehirden olduğu kadar İtalyan zevk ve tasarım anlayışından besleniyor. Hatta ülkenin farklı şehirlerinde üniversitelere giderek yeni tasarımcılar yetiştiriyor. Andrea Vallicelli 40 yıldır performansı yüksek yelkenliler de tasarlıyor, megayatlar da… Yazı ESra Makara

    Andrea Vallicelli & C. Yacht Designers ilk tasarımlarını 1976’da suya indirdi. Firma ortaklarından Alessandro Nazareth işin mühendisliğini yürütürken, Andrea Vallicelli tasarıma ağırlık veriyor. İkili şimdiye kadar 180’in üzerinde tasarıma imza attı ve bunlardan yaklaşık 30’u öyle popüler oldu ki bu modellerden ortalama 1500 gövde suyla buluştu. America’s Cup yarışlarının 1983 ve 1987 serilerinde Azzurra adlı yelkenlinin tasarımını gerçekleştiren Vallicelli’nin pek çok çalışması Fastnet, St. Tropez gibi kupa yarışlarının da kazananı olmayı başardı. Son dönemde megayat çalışmalarına ağırlık veren Andrea Vallicelli ile ses getiren tasarımı 66 metrelik Okto ve sektör üzerine konuştuk. Devamı Mart 2016 sayımızda…