Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • Koç Üniversitesi

    Koç Üniversitesi

    Denizcilik Forumu

    Rahmi M. Koç Müzesi’nde 4 Aralık 2015 akşamı, Türkiye’de denizciliğimiz için bir ilk gerçekleşti. Koç Üniversitesi bünyesinde, denizcilik gücümüze katkı sağlayan temel alanlarda hedef, politika ve strateji belirlenmesine akademik katkı sağlamak amacıyla “Denizcilik Forumu” kuruldu.

    Türk denizciliğine yaklaşık 500 yıl ev sahipliği yapmış Haliç’te Rahmi M. Koç Müzesi’nin seçkin denizcilik koleksiyonlarının şahitliğinde forumun ilk Danışma Kurulu Toplantısı ve açılış töreni yapıldı. 53 kişilik Danışma Kurulu içinde Türkiye’nin seçkin bilim insanları, amiralleri, yöneticileri, büyükelçileri, denizcileri, balıkçıları, limancıları, deniz hukukçuları, sporcuları, amatör denizcileri, okyanus gezginleri, deniz arkeologları, deniz çevrecileri, kısaca 21. yüzyılda mavi uygarlık cephesindeki yerimizi almamız gerektiğine inanan ilkeli ve idealist deniz ve denizcilik âşığı insanlar bulunuyor. Forum Direktörlüğü’nü bu satırların sahibi yürütüyor.

    Ülkemizde ilk kez bir üniversite bünyesinde denizcilik gücünü her alanda bütüncül bir perspektifle araştıracak ve yeni fikirler üretecek bir düşünce platformu hayata geçirildi. Geçen sayıdaki “Denizci Bilinç” başlıklı yazımız şu vurgu ile başlamıştı:

    “Denizci Bilinç, denize jeopolitik, stratejik, ekonomik ve kültürel perspektifte bütüncül bakabilme durumudur. Burada en zorlu alan jeopolitik ve stratejik perspektiftir. Bilgi ve tecrübe ile şekillenir. Tez ve fikir üreterek hayatta kalır.”

    İşte yeni kurulan forum, asıl olarak denizciliğin stratejik perspektifine yönelecektir. Bu sürecin sonucu doğal olarak denizcileşmeye katkı sağlamaktır.

    Denizcileşmek iddialı bir hedeftir. Uzundur. Zordur. Yorucudur. Emek ve akıl yoğundur. Zira bilgiye, üretime, teknolojiye, yatırıma, işletmeye ve sürekli büyüme ve büyütmeye dayanır. Ancak başarıldığında ödülü çok büyüktür. Güvenliğin yanısıra inanılmaz bir istihdam ve katma değer fırsatıdır. Dolayısıyla refah ve mutluluk getirir. Bugünün batı dünyası bu başarının en güzel örneğidir. Ülkemizde de seçilmiş alanlarda dünya çapında denizcilik başarıları bizleri cesaretlendirmektedir. Ancak topyekûn seviyede denizciliğimizin gelişmişliğinden bahsedemeyiz.

    Denizcileşmek yelkendeki orsa seyri gibidir. Iskotaları bir anda laçka edemezsiniz. Dümeni bir anda hazırlıksız şekilde alabandaya basamazsınız. Orsa seyrini beceremeyenler rüzgâr altı sahiline düşerler. Dev dalgalar ve sığlık kayalıkları tekneyi parçalar. Osmanlı İmparatorluğu rüzgâr altına düştüğü için parçalandı. Cumhuriyet, ilk 15 yılına 500 yılı sığdırdığı için orsaya yükselebildi. Ancak Cumhuriyetin ilk yıllarındaki denizcileşme enerjisi sonradan devam ettirilemedi. Atatürk sonrası Türkiye, denizcilikte ve denizcileşmede coğrafyasının, nüfusunun ve ekonomisinin hak ettiği yere gelemedi. Fakat tarihin sonsuzluğu ve yaratıcılığı içinde devletimizin halkı ile birlikte denizcileşeceğine olan inancımızı yitiremeyiz, yitirmemeliyiz. O günlerin geleceğine inanmalıyız.

    Denizcilik forumu, denizcilik gücüne katkı sağlayan 17 temel alanda akademik faaliyetler düzenleyecek, denizcilik sektörünün tüm paydaşlarını bir araya getirecek, yeni fikir, strateji ve kavramların yaratılmasına öncülük edecektir. Forum, denizciliğimize katkı sağlayan diğer tüm paydaşlar ile eşgüdüm ve işbirliği içinde olacak, paydaşları forum çatısı altında bir araya getirecektir. Yeni fikirlerin oluşturulmasına, sorun alanlarının giderilmesine yönelik çalışmalarında siyaset üstü bir tutum benimseyecektir. Çalışmalar sadece bugüne değil, gelecek on yıllara yönelik, katma değer ve hedef odaklı olacaktır. Çok geç kalınmış olan, Türkiye’de halkın ve devletin denizcileşmesinde en küçük bir katkıda bulunmak, forumun var oluşunun somut ispatını oluşturacaktır. Bu çerçevede çalışmaları esnasında forumun düsturu her zaman gerçeği aramak ve bulmaktır.

    Denizcilik gücümüze gemi inşa, deniz ticareti, deniz müzeciliği, deniz turizmi ve deniz çevresi, sualtı arkeolojisi alt alanlarında yıllardır katkı sağlayan Koç Holding’in Onursal Başkanı ve Koç Üniversitesi Mütevelli Heyeti Başkanı Rahmi Koç da, yaptığı basın açıklamasında özellikle deniz uygarlığı cephesinde yerini almış birçok ülkede, bu tür düşünce kuruluşlarının faaliyet gösterdiğine işaret ederek, “Ülkemizde denizcilik faaliyetleri, su varlıklarımızın korunması ve kirlilikle mücadelede epey yol alındı. Bu alanda yapılacak daha çok çalışma var. Dolayısıyla ülkemizde denizcilik yaklaşımını daha üst bir çerçeveden ele alacak platformların artmasını ümit ediyorum” değerlendirmelerini yaptı.

    Ben de bu görüş paralelinde, Türkiye’nin önde gelen üniversitelerinde denizcilik gücüne yönelik merkez, enstitü ve forumların kurulması için akademik çevrelere çağrıda bulunuyorum. Gelin tuzlu suya temas edin. Mavi Uygarlık cephesine siz de bir tuğla koyun. ☸

  • Denizci bilinç

    Denizci bilinç, denize jeopolitik, stratejik, ekonomik ve kültürel perspektifte bütüncül bakabilme durumudur. Burada en zorlu alan jeopolitik ve stratejik perspektiftir. Bilgi ve tecrübe ile şekillenir. Tez ve fikir üreterek hayatta kalır. Üniversitelerimizde 1970–1995 döneminde 828 yüksek lisans ve 273 doktora olmak üzere toplam 1101 tez çalışması yapıldı. Bunların içinde deniz jeopolitiği/stratejisi, deniz harp tarihi ve deniz gücü konularında yapılan tez çalışmalarının sayısının toplamı ise 12 idi. Söz konusu alanlarda sadece Deniz Harp Akademisi ve kısmen Deniz Harp Okulu’nda çok sayıda tez yazıldıysa da bu tezler kapalı çevrim dışına çıkamadı ve sivil kitlelerle paylaşılamadı. Diğer taraftan üniversitelerimizin siyasal bilimler ve uluslararası ilişkiler bölümleri deniz jeopolitiği, deniz stratejisi, deniz gücü, denizcilik gücü gibi alanlarda insan gücü yetiştiremedi. Bu konuların varlığını bile sorgulamadı. Benzer durum deniz yetki alanlarımızın yani mavi vatanımızdaki hak ve çıkarlarımızın korunmasına yönelik temel uluslararası hukuk disiplini olan deniz hukuku alanında da yaşandı. Bu alanda yetişmiş insan gücü nüfusumuza oranla yok denecek kadar azdır. Toplamda Türkiye çapında yetişmiş deniz hukuku uzmanı 20 kişiyi geçmiyor. Yunanistan ve Güney Kıbrıs’ta bu sayı 100’lerle ifade ediliyor. 2009’a kadar hukuk fakültelerinde ayrı bir bölüm olan deniz hukuku, artık bu özelliğini korumuyor.

    Tez, fikir üretmek demektir. Biraz daha genişletirsek strateji ve politika belirleyebilmek demektir. Günümüzün ortamında en zor iş fikir üretebilmektir. Dolayısıyla akademik dünyada bile yeterli ilgi görmeyen deniz jeopolitiği, deniz stratejisi, deniz gücü ve deniz hukuku konularında bir atılım nasıl beklenebilir? Fikir ve tez üretilemeyen bir ortamda 21. yüzyılın deniz siyasası ve stratejisinin somutlaşmasını beklemek gerçekçi midir? Deniz bilinci olmadan yani bu alanda tez ve fikir üretmeden denizci devlet olmak mümkün müdür? Yüzyılların mirası karacı tarım toplumundan denizci sanayi toplumuna geçebilmek mümkün müdür?

    Bir yarımada devleti olan Türkiye’nin tarih boyunca denizden uzaklaşması istendi. Türkiye’nin denizcileşmesi, bağımsızlaşması, sanayileşmesi, seküler eksende demokratikleşmesi ve güçlenmesi iç içe geçmiş kavramlardır. Bu konuda tarih boyunca hegemonyanın iki müttefiki oldu. Osmanlı tarihi ve karacı hâkimiyetinin hüküm sürdüğü yüksek askeri komutanlık. Osmanlı İmparatorluğu karasal bir güçtü. Denize sadece 15 ve 16’ıncı yüzyıllarda askeri açıdan sahip çıkmış, üstünlüğü kaptırdıktan sonra da geri kalan tüm dönemlerde uzak kalmış, sonunda tamamen ihmal etmiştir. Bu durumda kapitülasyonların da çok büyük rolü olmuştur. Maalesef, Osmanlı devlet yapısının sosyo genetik kodlarında denizcilik yoktu. Diğer taraftan Osmanlı, birer karasal kıta devleti olmalarına rağmen sonradan denizci olan Rusya ve Almanya örneklerini de kullanamamıştır.

    Denizci bilinç cumhuriyetin kuruluş yıllarında da tam oluşamadı. Atatürk’ün Cumhuriyet’in başında denizciliğe gerek ekonomik gerekse jeopolitik perspektiflerde sahip çıkmasına rağmen İstiklal Savaşı’nın -haklı mağruru- karacı generalleri başta Mareşal Fevzi Çakmak olmak üzere başlangıcından itibaren denizcileşmenin lokomotifi Donanma’ya masraf çıkartan lüks bir kuvvet olarak baktılar. Türkiye Cumhuriyeti kurulurken, Cumhuriyet Donanması’nın Marmara’da kalmasını ve sadece mayın ile denizaltı silahına sahip olmasını söyleyen Cumhuriyet’e en uzun süre Genelkurmay Başkanlığı yapmış Mareşal Fevzi Çakmak oldu.

    Tarihinde İnebahtı sonrası üç büyük donanma baskını (1770 Çeşme, 1827 Navarin, 1853 Sinop) yaşayan Türk Donanması’na başta karacı generaller inanmıyordu. Bahriye Vekâleti’nin “Yavuz- Havuz” davası bahanesi ile lağvedilmesi başka nasıl izah edilebilir? Söz konusu bakanlığın aslında, Anadolu’nun Sevr ile denizlerden koparılmasına inat, Dumlupınar’da “Ordular İlk Hedefiniz Akdeniz”dir diyen Atatürk’ün “Denizci Türkiye” vizyonunun bir aracı olduğunu göremediler mi? Ya da görmek mi istemediler? Ancak tüm engellemelere rağmen donanma Mustafa Kemal sayesinde gelişimine devam etti. Bu sayede donanma cephesinde denizci bilinç yeşerebildi ve gelişebildi.

    Denizci bilincin tüm zorluk ve yokluklara rağmen Türkiye’de yeşermesinde Donanma Vakfı büyük rol oynamıştır. Geçmişi “Donanma-i Hümayun Muavenet-i Milliye” ismi ile 1909 yılına kadar giden vakıf, 1919’da Sultan Vahdettin’in emri ile kapatılmıştı. 1965’te “Türk Donanma Cemiyeti” ismi ile tekrar açılan vakfın ismi 1974’teki Kıbrıs Barış Harekâtı’ndan sonra 1981’de “Deniz Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı” olarak değiştirildi. Bu vakıf da dönemin başbakanı Turgut Özal’ın isteği ve yüksek askeri komutanlığın direktifi ile 1986’da kapatıldı. Bugün Anadolu’da bahriyeyi, denizi, denizciliği öğreten veya anlatan hiçbir kurum yoktur. Yani denizci bilincin Anadolu’da yeşermesi için tohum bile yoktur. Denizi sevenler ve Türkiye’nin mavi uygarlık cephesinde yerini almasını isteyenlerin bir görevi de denizci bilincin sadece sahillerde değil Anadolu’nun denizden uzak köşelerinde gelişmesine katkı sağlamaktır. Bu uğurda yapılması gereken ilk iş, Deniz Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfı’nın yerine “Türkiye Denizcileşmelidir Vakfı”nı kurmaktır. ☸

  • İklim değişikliği diyeti Klimataryen

    İklim değişikliği diyeti Klimataryen

    Klimataryen, yani iklim değişikliği diyeti… Tüketilen ürünleri iklim değişikliğinin etkilerini göz önüne alarak seçmek, karbondioksit salınımı fazla olan gıdaları tercih etmemek, kırmızı et yerine tavuk ya da deniz ürünü tüketmek, en önemlisi de yiyeceklerin hiçbir kısmını çöpe atmamak, tabakta tek bir pirinç tanesi bile bırakmamak, elmanın ortasını, armudun sapını bile kullanmak…

    Hiç diyet taptınız mı? Hanımlar illaki bir dönem yapmıştır, ihtiyacı olan olmayan. Erkeklerde de son dönemde bayağı bir arttı. Ben de herhalde son 15 yılda 10 kez ciddi diyete girmişimdir. Dolayısıyla aramızda hiç diyet yapmamış bir mutlu azınlık var demek. Ben bu yazıda topyekûn girmemiz gereken bir diyetten bahsedeceğim. Hem de sen ben o değil, kadınlı erkekli, çoluklu çocuklu, Asyalı Avrupalı, Afrikalı Amerikalı, tüm dünya olarak.

    Diyeti duymaya hazır mısınız? “İklim değişikliği diyeti!” “Amaan, yine iklim dinleyeceğiz” demeyin. Size acayip çarpıcı bilgiler topladım, dikkate almayan kaybeder! Bakın bu, pazartesi başlayıp salı bıraktığımız diyetlerden olmasın. Dünyayı kurtarmaktan bahsediyorum, arkadaş kahraman olacaksın, o dikkatle oku.

    Nedir bu iklim değişikliği diyeti? “Klimataryen” diyeti. Duymuş muydunuz? Bulmuş olmayı isterdim ama itiraf edeyim ben bulmadım. Güzel bir hareket, bulanı takdir ediyorum. “İklim” ile “vejetaryen” karışımı bir kelime aslında. Audubon dergisinde 2009 yılında yeni yılda alınabilecek yeni bir karar olarak gösterilmiş. Hemen ne olduğuna geliyorum. Tüketilen ürünleri iklim değişikliğinin etkilerini göz önüne alarak seçmek, karbondioksit salınımı fazla olan gıdaları tercih etmemek, kırmızı et yerine tavuk ya da deniz ürünü tüketmek, en önemlisi de yiyeceklerin hiçbir kısmını çöpe atmamak, tabakta tek bir pirinç tanesi bile bırakmamak, elmanın ortasını, armudun sapını bile kullanmak…

    “Ooo bunları mı hesaplayacağım ben” demeyin, hiçbiri zor şeyler değil. Çünkü dünyada üretilen gıdanın üçte biri, sayı olarak söyleyeyim 1,3 milyar ton gıda israf ediliyor. Yani masalara bile gelmeden hepsi çöpe gidiyor. Her yıl zengin ülkelerdeki tüketiciler 222 milyon ton gıdayı tüketmiyor, çöpe atıyor. Tüm Sahra-Altı Afrika Kıtası’nın gıda üretimi ise sadece 230 milyon ton. Bakın dikkatinizi çekiyorum, biri üretim diğeri tüketim! Bu şekilde yalnızca gıda israfı da yapmıyoruz, bu gıdalar evlerimize ulaşana kadar su, tarım,
    enerji, iş gücü, sermaye harcıyor. Gıda israfı yaparak tüm bunları da boşa harcamış oluyoruz. Ayrıca tüm bu işlemlerin her biri sera gazı salınımı demek.

    Bakın size gıda israfı sorumlularının katkı paylarını söyleyeyim: Gıda üreticilerinde yüzde 39, perakendecilerde yüzde 5, catering sektöründe yüzde 14. Evlerde meydana gelen israfı söylüyorum: yüzde 42. Ve bunun yüzde 60’ı çok kolay bir şekilde önlenebilir. Küresel ısınmadan devam edeceğim için, “muhtemel küresel ısınmayla ne alakası var?” sorusuna cevap verdikten sonra konuya devam edeyim.

    Size bir soru; Bir kişilik mi yaşıyorsunuz? Yani bir kişinin ihtiyacı olan yiyeceği mi tüketiyorsunuz? Bir kişinin ihtiyacı olan kıyafeti mi giyiyorsunuz? Bir kişinin ihtiyacı olan suyu mu tüketiyorsunuz? Bir kişinin ihtiyacı olan enerjiyi mi kullanıyorsunuz? Sıkıldınız mı? Uzatayım mı? Bir kişinin ihtiyacı olan evde mi oturuyorsunuz? Bir kişinin diye başlayıp sayfalarca süren cümlelerle devam edebilirim. Kabul edin, bir kişilik yaşamıyoruz. İSRAF ediyoruz.

    Değiştirmek elimizde!

    Bakın mesleğime bakan yönüyle bir örnek vereceğim. Yalnızca yiyecek israfını önleyerek bile iklim değişikliğinin önüne geçebiliriz biliyor musunuz? Evet, gerçek. Dünyadaki tüm israftan bahsetmiyorum, alıp bir tarafa attığımız cep telefonlarından, moda diye alıp pırıl pırıl dururken bir sonraki sezon giymeyip bir tarafa attığımız, bir gün giyerim deyip gardıropta yıllarca çürüttüğümüz kıyafetlerden bahsetmiyorum. Yalnızca ve yalnızca yiyecek israfının önüne geçilebilsek iklim değişiminden kurtulabiliriz. Dünya üzerinde üretilen yiyeceğin üçte birinden fazlası sofralara bile ulaşamıyor biliyor musunuz? Eğer yiyeceklerin israfı bir ülke olsaydı; sera gazı salınımında
    Amerika ve Çin başı çekerken üçüncü sırayı, yaydığı 3.3 milyar metrik ton karbondioksitle “Yiyecek Ülkesi” alırdı. Yani yalnızca gıdadaki israfın önüne geçsek, iklim değişimini konuşmayacağız.

    Öncelikle ne yapın biliyor musunuz? Buzdolabınızın boşalmasına izin verin. Sürekli tıka basa dolu olmasına gerek yok. O dolulukta illaki yiyeceklerin bir kısmı kullanılamadan çöpe gidiyor. Restoranda sipariş vermekten yemek pişirmeye, tabağımıza yemek koymadan içecekleri bardağa doldurmaya kadar hep küçük boyutları tercih edin. Küçük tabaklar seçin, yemeğiniz bitince tekrar doldurun. Restoranda ana yemek siparişini, başlangıçlardaki sıcak ve soğuklar bittikten sonra verin. Çoğu zaman o başlangıçlarla doyuyoruz, ana yemek yenmiyor ya da tamamı yenmiyor.

    İşin iklim ya da ekonomi kısmını geçin; israf, dünyanın bir numaralı ahlaki ve etik problemi. Yiyecek israfı yaparken, gıda ambalajlarını doğru kullanmazken bilmeliyiz ki her gece yatağa aç giren 805 milyon insan yaşıyor dünyada ya da yaşamaya çalışıyor. Yani hem yiyecek, hem su kıtlığının önüne geçmek aslında elimizde.

    Şimdi herkesin çözmesi gereken bir sorunu kimse çözmez ya, bütün dünyanın genel bir sorunundan bahsederken kendimizi masum hissederiz ya, o nedenle o kadar masum olmadığımızı anlamamız size bizden rakamlarla örnek vererek yazımı bitireyim, azıcık içimiz sızlasın. Son verilere göre Türkiye’de milyonlarca yoksul insan yaşıyor ve Türkiye’de, her yıl 1,5 milyar liralık ekmek çöpe gidiyor, üretilen yaş sebze ve meyvedeki kayıp ise 16 milyar lira.

    Nasıl? Masum değiliz, hiçbirimiz. Evet, siz de mırıldanın.

    Gelecek ay ben yine buralarda olacağım, beklerim. Sağlıcakla kalın. ☸

  • Göran Schildt Regatta’nın düşündürdükleri!

    Göran Schildt Regatta’nın düşündürdükleri!

    Ege âşığı Finlandiyalı ünlü yazar ve denizci Göran Schildt adına her yıl Leros’ta düzenlenen regatta’ya Türk ekibi olarak katıldık. Organizatörler regatta’yı Finli yelkenciler için Ege Denizi’nde yelken yapmak, değişik ülkelerden enteresan insanlarla, değişik kültürle tanışma fırsatı olarak lanse ediyor ve bu kültür alışverişinin uzun vadede değişik kültürleri daha kolay kabul edebilmemizde bir köprü olacağını düşünüyor.

    Sevgili dostum Ömer (Karacalar) “Leros’ta yarış var gelir misin?” deyince, hasta çorbayı reddetmedi, aldım ceketi Aqvavit’e katıldım. Marinadan sabah karanlığı palamarı çözdük, Leros’a yarış öncesi skipper toplantısına yetişmek zorundayız. Kos’a yaklaştığımızda ekipten Naim’in kıçaltına dikkatle yerleştirdiği karton kolinin sırrı ortaya çıktı. Kokpitte koliyi açtığında kutudan gelen gurrr guurr guuur’ların sahipleri birer birer kafalarını çıkarttı. Naim’in posta güvercinleri havada bir daire çizdikten sonra, geriye evlerine doğru uçarken Aqvavit yoluna devam ediyor, Naim çocuklarının sağ salim eve vardığı telefonunu bizim Leros’a varmamızdan önce alınca rahatladı. Posta güvercinleri ile ilgili birkaç belgesel görmüştüm. Bu kuşların, deniz kaplumbağaları, balinalar ve diğer bazı hayvanların navionix’ten daha hassas navigasyon sistemleri akıl durdurur. Hiç değilse benim aklımı durduruyor, üstelik akıllı telefonları da yok!

    Genelde bazı hayvanlar, kaplumbağalar, somon balıkları gibi hayat yolculuğuna başladığı veya daha önce bulunduğu bir noktaya dönüyor. Onların sisteminde her nasıl oluyorsa bir hatırlama mekanizması çalışıyor da güvercin ne kendisinin ne ondan önceki neslin daha önce üzerinde uçmadığı bir yerden tek başına evini buluyor. Eski yelkenin hüküm sürdüğü devirde gemilerde de güvercinleri kullanılıyordu. Devamı Şubat 2016 sayısında…

    GS Regatta Yacht Turkey_4 GS Regatta Yacht Turkey_18 GS Regatta Yacht Turkey_26