Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • İklim değişimine dirençli bitki ENSET

    İklim değişimine dirençli bitki ENSET

    Enset, yani sahte muz, mucizevi bitkilerden. Etinden sütünden faydalanmalık; hem tahıl ürünlerine göre daha dar bir alanda yetişebiliyor, hem de daha fazla insanı doyurabiliyor. Çok verimli bir bitki anlayacağın.

    Ensete Venticosum bitkisini duymuş muydun? Önce görselleştirmek, gözde canlandırabilmek adına şunu söyleyeyim: Muz ağacına benziyor. Zaten diğer isimleriyle “Habeş muzu” ya da “sahte muz” diye de geçiyor. Bu bitkinin konumuz olacak özelliği nedir diye sorarsan, öncelikle bu güzel soru için teşekkür edip konuyu iklim değişimine bağlarım ama bu iklim değişimine bağlama farklı; alışılmışın aksine kuraklık yağmur çamur sel dinlemiyor, iklim değişimine karşı dirençli bir bitki. İyi şeyler de var, yakalayıp size getirebilecek bilgi anlamında. Aslında yararlanmasını bilsek, dünya verdiğimiz o kadar zarara rağmen hâlâ yardım etmeye çalışıyor. Mesela süper bitkiler, şifalı bitkiler filan, herhalde geleceğin besinleri onlar olacak. Melezleme çalışmaları var, son dönemde revaçta, her iki bitkinin de iyi özelliklerini alıp süper bitki yetiştiriyorlar. Kısacası iklim değişse de aç kalmayacağız gibi duruyor. Sağlığımız ne olur bilmem.

    ETİYOPYA’NIN EKMEĞİ

    Enset, yani sahte muz da mucizevi bitkilerden. Etinden sütünden faydalanmalık; hem tahıl ürünlerine göre daha dar bir alanda yetişebiliyor, hem de daha fazla insanı doyurabiliyor. Çok verimli bir bitki anlayacağın. Bu arada bu yeni bir bitki filan değil, 10 binlerce yıldır Etiyopya’nın ekmeği gibi bir şey. Gibiyi atalım, gerçekten ekmeği de diyebiliriz, bitkinin bir kısmını fermente ettikten sonra havanda dövüp unla karıştırarak kocho isimli bir ekmek yapıyorlar. Değişik bir şey, internetten bakmanı öneririm mutlaka. Muz gibi deyip duruyoruz ama meyvesi baya büyük ve öyle bildiğimiz ağaçtan toplamalık, direkt yemelik bir şey değil. Kıtlık durumunda meyvesi de tüketilebiliyor ama onun dışında yemeklerin içinde filan kullanılıyormuş. Enset, sadece yemek için değil yapı malzemesi olarak bile kullanılıyor. Bildiğin joker. Böyle lifli bir yapısı var ve bu liften ip üretilebiliyor. Matlar, kilimler, giysiler filan yapıyorlar.

    GÖLGESİNDE KAHVE YETİŞİYOR

    Şu kuraklık olayı benim en çok ilgimi çeken kısmı, malum meslek gereği. Enset, kuraklığa karşı çok dirençli bir bitki. Bu bitkinin büyük kısmı hava, su ve liften oluşuyor. Yapraklarını ayırdığın zaman, hava ve su içeren hücrelerle dolu olduğunu görebiliyorsun. Ve bu devasa bitki, bu suyu yıllarca tutabiliyor. Hatta tahminlere göre, enset yedi yıla kadar yağmursuz yaşayabilen bir bitki. Düşünebiliyor musun? Yedi yıl. Yani bu sahte muz denen Habeş muzu, yedi yıl güvenceli bir gıda bankası gibi bir şey. Kahve de iklim değişiminden en çok etkilenen ürünlerden biliyorsun, bununla ilgili daha önce de konuşmuştuk seninle. Ensetin nimet sayıldığı bir başka nokta da burada devreye giriyor işte. Gölgesinde kahve yetiştirilebiliyor. Enset 1 yaşına geldiğinde, hemen yanına kahve tohumları ekiliyor ve enset bu tohumlara su temin ediyor, yani sulamaya gerek kalmıyor. Ensetin tarımı kahve dışında başka bitkilerle de karışık yapılabiliyormuş, buğday, arpa, mısır, karışık bir sistemde yetişebiliyorlar.

    KAHRAMANLIK KİME KALDI?

    Şimdi bilim insanları “bu bitkiyi nasıl Afrika dışında da yetiştirebiliriz”i düşünüyorlar. Çünkü kuraklık ve kıtlığın önlenmesine yardımcı olabilir. Tabii iklim değişimi tüm dünya üzerinde bitki biyolojisi için büyük tehdit. Hâlihazırda etkilerini görüyoruz da zaten. Sıcaklık değerleri, yağış paternleri değiştikçe doğal olarak bitki coğrafyası da değişiyor. Aşırı sıcaklar toprakta zararlı organizmaların üremesine yol açıyor, fotosentezi dolayısıyla gelişimi ve verimliliği düşürüyor. Toprağın azot miktarını, pH değerini, besin maddelerini, kısacası dengesini altüst ediyor. Bahçe ve orman yangınları da cabası. Yalnızca aşırı sıcaklar değil, aşırı yağışlar da oluyor, biliyorsun. Anormal yağış da toprağın su doygunluğuna etki ediyor. Kendini düşün, su içme kapasitemiz sınırlıdır değil mi? İşte toprağın da bir su doygunluğu var ve aşırı yağışlar bu doygunluğu aştığında bitkiye, çevresine zarar veriyor. Topraktaki oksijen miktarını da azaltıyor. İşin bir de şu boyutu var: Sıcaklıktaki artış buharlaşmayı da hızlandırıyor. Buharlaşma ne kadar artarsa havadaki nem de o kadar artış gösterir. Dolayısıyla daha nemli bir havamız olur. Bu nem de havada öylece kalamayacağına göre birikir birikir ve bize yağış olarak geri döner, tabii aşırı yağış olarak. Sadece aşırı yağış mı? Nem rutubet aynı zamanda hastalık demek; hem insanda, hem de bitkide. Ozondaki hasarla dünyaya ulaşan ultraviyole ışınlar bile bitkinin gelişimini engelliyor.

    Anlatmak istediğim şu: Böyle enset gibi bitkilere ihtiyacımız olacak. Şu anda bile yediğimiz içtiğimizden memnun değilken, ayrıca kaygılıyken ileriyi düşün artık. Modeller, senaryolar da pek iç açıcı değil biliyorsun. Ama işte bazı buluşlar var en azından, durumu kurtarmalık. İnsanoğlu israf etmeden, hoyratlıktan uzak ve makul yaşayamıyor. Bu durumda kahramanlık, bitkilere kalıyor.

    İklim değişimi diye bir gerçeğin olduğu zamanda şifalı bitkileri ekmek, onları sürdürülebilir kaynaklardan edinmek, kalite kontrol sistemlerini daha güvenli hale getirmek artık daha fazla önem taşıyor. Bitkilerin o yüksek potansiyelinden tam olarak yararlanmak, tabiri yerindeyse etinden sütünden faydalanmak daha büyük ihtiyaç haline geliyor.

    Birkaç sayfa ileride ya da geride, buralardayım. Gelecek ay görüşelim, oldu mu? ☸ 

    Banana plantation. Alanya, Turkey
  • Deniz bilimleri Notik Arkeoloji ve kent belleği

    Deniz bilimleri Notik Arkeoloji ve kent belleği

    Türkler olarak, denizcilikte en çok geri kaldığımız alanlardan birisi de, deniz bilimleridir. Unutulmamalıdır ki, denizcilik gücünün en önemli lokomotif unsurları arasındadır. Notik Arkeoloji de deniz bilimleri ile ayrılmaz bir etkileşim içindedir. Ekim ayının ilk haftasında Marmara Denizi’nde Notik Arkeoloji adına çok önemli iki başarıya imza atıldı.

    Marmaray kazıları sırasında Yenikapı’daki Antik Teodosius Limanı’nda benzeri onlarca tekne ile birlikte keşfedilen ve Yenikapı 12 adı verilen ticaret  gemisi, aslına sadık kalacak şekilde yeniden çizilen plan üzerinden RMK Tersanesi’nde inşa edildi. Gemi, Yenikapı batıkları için yapılacak Arkeoloji Müzesi’nde sergilenecek. İkinci önemli başarı ise Beylikdüzü Belediyesi’nden geldi. Türk deniz bilimleri ve sualtı arkeoloji birikimine önemli katma değer sağlayacak kent belleği projesi çerçevesinde, yüksek frekanslı yandan taramalı sonar ile yapılan çalışmalar ve diğer araştırmaların birbirini tamamlaması ile 13 km’lik Beylikdüzü kıyı şeridinde Osmanlı ve Cumhuriyet tarihinden kalma metal gemi batıklarının yerleri tespit edildi ve sualtı çekimleri yapıldı.

    Burada önemli olan bir kıyı belediyesinin kent belleğine hizmet sürecinde denize yönelmiş olmasıdır ve bu anlamda bir ilktir. Notik Arkeoloji, deniz bilimleri ile birlikte, deniz coğrafyasına sahip bizim gibi deniz devletlerinin denizcileşme sürecine büyük katkı sağlar. Unutulmamalıdır ki, denizcilik gücünün en önemli lokomotif unsurlarından birisi deniz bilimleridir. Notik Arkeoloji de deniz bilimleri ile ayrılmaz bir etkileşim içindedir. Bir devletin deniz bilimleri alanında yürüttüğü araştırmalar ile bunların toplum yararına sunduğu somut projeler de dolaylı olarak deniz kültürüne  hizmet  eder. Bu tip araştırmalar ülkelere sadece prestij getirmez aynı zamanda refah ve güvenliğine katkı sağlar. Bu konuda eski ABD başkanlarından John F. Kennedy’nin şu sözleri son derece yol göstericidir:

    “Denizlerle ilgili bilimsel çabalarımızın nedeni merak değil; hayatta kalmamızın denizlere bağlı olduğuna inanmamızdandır.”

    GEÇMİŞTEN BUGÜNE DENİZ BİLİMLERİ

    Türkler olarak, denizcilikte en çok geri kaldığımız alanlardan birisi de, deniz bilimleridir. Fransa ve İngiltere’de 1700’lü yıllarda hidrobiyoloji başta olmak üzere deniz bilimlerine yönelik laboratuvar ve araştırma kurumları mevcutken bırakalım Osmanlı’yı, Cumhuriyet döneminde dahi 1950 yılına kadar kapsamlı bir deniz bilimleri laboratuvarı veya araştırma kurumu mevcut olmadı. 1910 yılında Hint Okyanusu’nda bir Alman gemisi Osmanlı egemenliğindeki Carmoran Adası yakınlarında karaya oturunca, uluslararası baskılar sonucu, Bâb-ı Âli bölgenin mesahasını yaptırmaya karar verdi ve ilk çalışmalar zorla başlatılmış oldu. Benzer durum hidrografi ve oşinografi alanlarında yaşandı. Piri Reis gibi dünya tarihinin sayılı kartografını çıkaran bu topraklar 1910 yılına kadar harita mesahası, şamandıralama ve seyir tehlikelerini ikaz sistemine sahip değildi.

    Günümüzde deniz bilimleri alanında geçmişle kıyaslanamayacak gelişme ve ilerleme yaşanmıştır. Ancak denizcilik gücümüzün diğer alanlarına oranla bu sektör en geri kaldığımız alanlardan birisidir. Özellikle hidrobiyoloji, deniz jeofiziği, deniz jeolojisi, oşinografi ve hidrografi alt disiplinlerinde uluslararası çapta öneme sahip araştırmalar yok denecek kadar azdır. Bunun temel nedeninin bilim insanı eksikliği olmadığını belirtmeliyim. Sorun, devlet kurumları ve akademi dünyasında deniz bilimlerine ayrılan kaynak ve önceliklerin düşük olmasıdır. Örneğin, Marmara fayının incelemesini bile, ancak 1999 depreminden sonra çoğunlukla yabancılar yapmıştır. Türkiye denizlerinin 500 metreden derin sularındaki canlı hayatın varlığına yönelik bilimsel bir çalışma bugüne kadar yapılmamıştır. Marmara Denizi gibi bir iç denizimizde bugüne kadar 900 metreden örnek alabilmek için Japon, Fransız ya da İtalyan gemileri kullanıldı. Ülkemizde mevcut üniversiteler, vakıf, enstitü ve araştırma kurumlarınca öncelikle kendi denizlerimize yönelik etkileri bulunan konularda bilimsel çalışmaların yapılması teşvik edilmeli, mevcut projeler desteklenerek yeniler özendirilmelidir.

    BEYLİKDÜZÜ’NDEN “DENİZCİLEŞME” ATAĞI

    Bu noktada özellikle Beylikdüzü Belediyesi’nin girişimini bir sosyal sorumluluk ve denizcileşme projesi olarak takdir etmemek mümkün değildir. Belediye kuracağı bir müzede kent tarihini, çevresini, ekonomisini ve kültürünü  vatandaşlarına aktarmak için çaba sarf ediyor. Bugün kaç İstanbullu yaşadığı habitatın özelliklerini biliyor? Hangi balıklar, hangi kuşlar, hangi ağaçlar ve bitki örtüsü hâkim? Endemik canlı türü var mı? Hangi jeolojik aşamalardan geçilmiştir? Tarihsel süreç nedir? Savaşlarda neler yaşanmıştır? Ülkemizin siyasi, askeri, ekonomik ve sosyal tarihindeki yeri nedir?

    İşte tarihsel ve çevresel durumsal farkındalık projesi olarak başarılan Beylikdüzü süreci aslında Türkiye’de vizyon ve bilgi birikimi varsa kıt kaynaklar olsa bile sonuç elde edilebileceğinin en net örneğidir.

    Beylikdüzü bugün sadece İstanbul’da değil, tüm Türkiye’de deniz uygarlığına yani denizcileşmeye yönelik gayretlerde lider olarak öne çıkmıştır. Bu ilçede bulunan Batı İstanbul Marinası’nda (WIM) temel denizcilik eğitimleri, ilköğretim okullarında seçmeli denizcilik dersleri uygulaması ve Notik Arkeoloji alanında elde edilen kapsamlı başarılar Beylikdüzü’ne ayrı bir prestij ve kimlik kazandırıyor. Marinaların sadece yatlara bağlama ve barınma hizmeti vermediğini, aynı zamanda bir kültür merkezi ve denizcileşme odağı olduğunu da söz konusu projeye her yönü ile destek olan Batı İstanbul Marinası ispat etmiştir. Bugün Türkiye’de marina – yerel belediye işbirliğinin denizcileşme ya da uygarlaşma sürecine katkısı Beylikdüzü’nde somutlaşmıştır. Dilerim bu üstün başarı, kıyısı olan her belediyeye ve diğer marinalara örnek olur. ☸

  • Mikronezya’da Kosrae’den Pohnpei Adası’na

    Mikronezya’da Kosrae’den Pohnpei Adası’na

    Atlaslarda ve haritalarda bazen bir toplu iğne başı kadar, bazen de hiç görülmeyen bir ada olan Kosrae’den demir alıp Mikronezya’nın en büyük adası olan Pohnpei’ye doğru rotamızı çevirdiğimizde artık Kuzey Pasifik’te anti meridyeni arkamızda bırakmış ve batı yarımküreden doğu yarımküreye doğru da epey bir yol almıştık. Biz S/Y Storm Bird ile dalgadan dalgaya Okyanusya’da seyrederken, küçük ada-büyük ada gibi ölçülerimiz, zaman ve mekân kavramlarımız da adeta anlam değiştirmişti.

    Saatlerin birbirini kovaladığı, takvim yapraklarının uçuştuğu, insanın evcilleştirdiği değil ama artık bugün, yarın ve ertesi günler arasındaki çizgilerin sulandığı, bazı anlarda uzun bazı anlarda kısa durarak, yabani ve özgür bir zamanın, okyanusa da sonsuzluk duygusunu veren bir zamanın içine girmiştik. Bu galiba aslında koşuşturmadan, inadına hiçbir şey yapmadan, yarışmadan; sade insan olmanın çeşitli hallerini yaşayıp, ufuklar aracılığı ile varlığınızın enginleştiğini duyumsamaktı.

    Lelu, Kosrae’den ayrıldıktan sonra doğu ve kuzeydoğudan 15 -20 knot esen ticaret rüzgârları ile adanın kuzeydoğu burnunu dönüp, kuzeybatıya olan seyrimiz rahat başladı. İlk gün uzunca bir süre güneşli, açık, sakin bir havada ve yunusların eşliğinde yol aldık. Ancak, kuzey ve güney yarımküreden esen rüzgârların karşılaştığı enlemler arasında, hem doldrum hem de ekvatoral cephe kuşağında olduğumuzdan doğal olarak birden değişebilen rüzgâr ve yağış sağanakları ile seyrimiz ikinci gün ve gece ıslak ve nemli halde devam etti. Gökyüzünün aniden kararması ve kara bulutların dalgalanarak hızlı bir şekilde hareket etmesi, eğer rüzgâr fazla değilse; seyirlik bir hava hareketi olabiliyor. Ama bulutlar tam üzerinizden geçerken yağmuru boşaltıyorsa ve de eğer ters rüzgârlara maruz bırakıyorsa, bu cephe okyanusu da huzursuz kıldığı için tekneyi de huzursuz edebiliyor ve hava seyirlik olmaktan çıkıyor. Bu bölgede genelde gece başlayan rüzgâr sağanakları 10 knot eserken kısa sürede 40-50 knot’a çıkıp beraberinde karışık denizi de getirebiliyor. Bazen kısa, bazen de uzun aralıklarla gelen bu sağanaklarda tekneyi koruyup, sağanakların bir an önce çekip gitmesini beklemekten başka yapacak bir şey de olmuyor. Üzerinizden gelip geçerken bu hava bir de dirise ederse, artık okyanusun benzi soluyor, ‘Mar Pasifico’ da pasif olmaktan çıkıyor. Pohnpei seyrinde işte böyle bir ters rüzgâra biz de maruz kaldığımızda bumbanın pupa palangasının dört adet perçini de kırıldı. Neyse ki sonrasında sağanaklar hızla uzaklaştı, sakin havaya kavuştuk ve daha büyük bir sıkıntı yaşamadık. Pungelap Atolü’nü de geçmiş, yolun yarısını da arkamızda bırakmıştık. Sakinleyen hava ile birlikte S/Y Storm Bird ile biz de sakinlemiş, üçüncü günün sonunda Pohnpei’nin yüksek tepelerini görmüştük. Devamı Kasım 2017 sayımızda… 

  • Gedelan Adaları’ndan KORSUGA

    Gedelan Adaları’ndan KORSUGA

    Roma İmparatorluğu döneminde ucuz şarap, peynir, balmumu gibi tarımsal ürün üretimi, dik kafalı ve isyankâr oldukları için pek de tercih edilmeyen Korsikalı esir ihracatı ve kan davası-vendetta geleneği ile ünlü Korsika Adası bugün farklı bir yerdir.

    Korsika Adası bugün de Fransa’ya aittir ve bu ülkenin başının derdidir. Bu Korsikalılar laf anlamaz, söz dinlemez; başına buyruk adamlardır. Hani “Nısf -nasihat- ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir” diyeceğim ama herkes kendi ayrılıkçısı ile uğraşsın. Bizi ilgilendiren de zaten bu değildir. Biz Piri Reis’in peşine takılalım da bakalım bu “Korsuga nam cezire” ne biçim bir yermiş, görelim. “Adanın çevresi 400 mil kadardır” diyen Reis haklıdır. Ancak bu, körfezlerin ağzından düz geçilirse böyledir. Kıyı kıyı giderseniz 600 mil kadar tutar. Reis, denize sıfır arazi bakmaya giden kıyı yağmacısı olmadığından her girintiye kadırga sokması beklenmezdi zaten. Reis’in, ada üzerinde “yıldız-kıbleye yatur-yıldızdan kıbleye uzanan”, bir keresinde adanın gündoğusundan geçerken, “yaz kış doruklarından kar eksik olmayan” 25 sivri tepesini saydığı “yüce dağ” da yerinde durmaktadır. Haşmetli, güzel bir dağdır. Eteklerinde dolanırken görünen manzara, Piri Reis’in “Güzel, sulak ve verimli bir adadır. Çok bereketli, nimetli yerdir” sözlerini haklı çıkarır. “Ol adanın kıble tarafında, Sardinye Adası’na karşı, Bonofasa dirler bir kal’e vardur.”  Belli ki Reis Korsika Adası’na kıbleden, Sardinya Adası tarafından gelmektedir (Bknz. YACHT Türkiye Eylül 2017. “Sardinye Adası”). Bonofasa dediği, bugünün Bonifacio kenti ve limanıdır. Adını verdiği Bonifacio Boğazı’na bakar. Piri Reis kale önündeki, derinliği 5-10 kulaç arasında değişen iyi limana yıldız-poyraz tarafından girildiğini -unutmayın, Reis Sardinya Adası’ndan yıldız poyraza doğru çıkıyor-, sonra gündoğusuna dönülüp demir atıldığını, girerken günbatısı burnundaki döküntüden “bir urgan boyu” açık geçilmesi gerektiğini anlatır. Hepsi doğrudur çünkü Bonifacio Limanı, gündoğusuna doğru adanın içine giren bir limandır. “Urgan uzunluğu” tanımını araştırdım ama o devirde bir boy urganın (halatın) kaç metre-kulaç olduğunu bulamadım. Devamı Kasım 2017 sayımızda…