Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • CENTİLMENLER Kostak ile seyirde…

    CENTİLMENLER Kostak ile seyirde…

    Erkek erkeğe dar bir alanda yaşayıp da eğlenmeyeli çok olmuştu, hem de sorunsuz. Eskiden gelen dostluğun ve birbirini bilmenin avantajları üstüne bir de deniz tutan ya da kaprisli kimse olmayınca, fırsat buldukça organize olup üç, beş ve on günlük seyirler yaptık. Ekipte iki ünlü fotoğrafçı (Sebati Karakurt ve Mustafa Seven) olunca görsel kayıt sorunumuz da kalmadı.

    İlk seyrimiz Gökova’ya idi. Sebati (Karakurt), İhsan (Yılmaz), Tolga (Yeniyurt) ve Mustafa’dan (Seven) oluşan mürettebatla o koy senin bu koy benim dolaştık. Kimi zaman geyiğin, kimi zaman da içkinin dibine vurduk. Kahkaha hiç eksik olmadı. Zaten bu ilk seyirde anlaşıldı ki, fırsat buldukça denize kaçmak lazım. Daha o sırada gelecek seyir planları yapılmaya başlandı. Papuç, Okluk, İngiliz Limanı, Yedi Adalar, Çökertme duraklarımız oldu.

    İkinci seyirde ekibin büyük bölümü profesyonel işlerinin başındaydı ki, gelemediler. Attila (Gedikoğlu) ve Tolga ile üç günlüğüne kaçıp Gyali, Nisiros, Knidos yaptık. Asıl son seyrimiz herkes için yeterince uzun ve doyurucu oldu. Herkes yıllık iznini ya da iş planını ona göre yaptı ve Bodrum Marina’dan palamarı çözüp çıkış işlemlerini yaptıktan sonra Kos’a geçtik. Depremin vurduğu Kos’ta bağlama yerleri bile değişmiş. Limana girip sancak tarafına kıçtankara olduktan sonra giriş işlemleri için pasaport polisine yollandık. Uzun pasaport kuyruğunu görünce beklemek için Niko’nun yerine (Nick The Fisherman) yollandık. Uzodan ilk yudumları alınca keyfimiz katmerlendi tabii.

  • Marshall Adaları’ndan uyuyan güzel Kosrae’ye

    Marshall Adaları’ndan uyuyan güzel Kosrae’ye

    S/Y Storm Bird ile doğudan batıya Pasifik Okyanusu geçişimizde tercih ettiğimiz Kuzey Pasifik rotası üzerinde Hawai’i* Adaları’ndan Marshall Adaları’na seyrederken, bu büyük okyanusa Okyanusya ismini daha çok yakıştırmıştım. Marshall Adaları’ndan ayrılıp Karolin Adaları’nın en doğusundaki küçük ada Kosrae’ye seyrimizde ise, üzerinde yol aldığımız görkemli su kütlesinin büyüklüğünü, Okyanusya üzerindeki zerrecikliğimizi daha da çok hissettim.

    Yıllar önce evde, duvardaki büyük harita önünde rota planları yaparken haritada toplu iğne noktası gibi duran Kosrae’ye doğru seyrettiğimizi düşündükçe, hem Okyanusya’nın ihtişamını içime çekiyor hem de yaptığımız planları hayata geçiriyor olmanın huzurunu yaşıyordum. Aslında bu, kaybettiği ya da aradığı bir şeyi bulmak üzere açık denizlere çıkanların ya da kendini “boş denizlere” bırakanların tersine, içinde yaşadığımız evren ile bütünleşmenin keyfini sürüyor olmanın da huzuruydu. Engin okyanusla bir olup, ufuklardan ufuklara açılmanın verdiği bir tür dinginlikti.

    Yaklaşık bir buçuk ay kaldığımız Marshall Adaları, Majuro Atolü lagününden, güzel bir sabah arkadaşlarımızın teknesinde “güle güle” kahvemizi içip vedalaştıktan sonra demir aldık. Lagünden çıkarken, Pasifik’te ton balığı avcılığı ve transferi yapan balıkçı tekne ve gemileri trafiğinin en hareketli limanlarından birini de arkamızda bırakmış oluyorduk. Yılda 600 bin ton tonbalığı Majuro’dan Amerika, Çin, Japonya ve Tayvan’a gönderiliyor. Bu kadar avcılığın sonunda koca Okyanusya’nın bile doğal dengesini koruyamayacağını düşünerek, Majuro’dan buruk bir şekilde ayrıldık doğrusu. Devamı Ekim 2017 sayımızda… 

  • The Bodrum Cup start aldı.

    Bodrum, uluslararası deniz festivali ve yelken yarışı The Bodrum Cup ile cıvıl cıvıl! 17 Ekim günü Bodrum Limanı’ndan denize açılan 105 tekne Ege’nin berrak sularında nefes kesici manzaralar yaratıyor…

  • SEYYALE İyon Denizi yolunda

    SEYYALE İyon Denizi yolunda

    Bu seyahate ilk defa sevgili kedimiz Biko da katılıyor. Niyetimiz iki aylık bir yolculuk yaparak İyon Denizi’ndeki adaları gezmek. Biko’yu da iki aylığına bırakmak istemedik. 2 Eylül’de o tarihte Turgutreis’de olan annem Özden Kırış’ı da alarak yola çıktık. Hedef Kalimnos ve ardından Amorgos… Çıkış işlemlerini yapıp, mazot da aldıktan sonra hemen yelkenleri açtık.

    Levita Adası’nın güneyinde denizin bir fiyord gibi içeriye doğru girip doğuya kıvrıldığı noktada tonozdayız. İlk defa denize çıkan ve iki gündür bütün sistemi altüst olan kedimiz Biko akşam güneşi altında keyif yapıyor.  İrem de hem onu seviyor, hem fotoğraflarını çekiyor. Dünya Barış Günü’nün iki gün sonrası. Dünya da belki de en fazla barıştan söz edilecek bir noktadayız. Memleketteki sıkıntıları arkada bırakmak ne mümkün ama. Açlık grevindeki iki genç, günahsız insanlar, içerdeki onlarca gazeteci, biri İrem’in ilkokuldan sınıf arkadaşı (Kadri Gürsel).

    Yine de açılmışız deryalara. Gezegen altımızda mavi mavi şıpırdıyor, batmakta olan Eylül güneşi ise Seyyale’yle oynaşıyor. 3 Eylül, akşama doğru. Levita Adası, Kalimnos’tan 25 deniz mili uzakta. Sabah 10.00 gibi çıktık Kalimnos’un ana limanı Pothia’dan. Batıdan esen 7-8 knot rüzgâr tam kafadan geldiği için motora kuvvet dört saatte Levita’yı bulduk. Levita, Ege’nin ortasında küçücük bir ada. Rehber kitaplar adada dört kişilik bir ailenin yaşadığını yazıyor. Adaya yaklaşırken ıssız bir görünüm var. Ne zaman güneydeki koya girip doğu ucuna yöneliyoruz, birden bire karşımıza yedi-sekiz yelkenli ve bir de motoryat çıkıyor. Hepsi tonozda. Devamı Ekim 2017 sayımızda.