Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • Piri Reis’i rahat bırakın

    Piri Reis’i rahat bırakın

    Türkiye’de bir iki kişi, bir o kadar da yabancı, yıllardır hemen her üç beş ayda bir, Piri Reis’in 1513 tarihli ilk dünya haritasının nasıl da esrarengiz bir harita olduğunu, ne kadar çok şifresinin bulunduğunu anlatmak için kolları sıvıyorlar. Üstelik bütün o şifreleri de kendilerinin çözdüğünü düşünüyorlar ve anlatıyorlar da anlatıyorlar. Bre densizler! Dinleyin bakın! Size Reis’in “hartı”sını nasıl çizdiğini bir iyice tekrar anlatayım.

    Bu herhalde benim adını bile duymadığım bir hastalık. Gizem yaratmak! Her yönü ile bilinen, bilimsel olarak kanıtlanmış hatta bizzat yapanı tarafından, nasıl yapıldığı bütün açıklığı ile yazıya dökülmüş konularda bile bilinmeyen, gizli kalmış bir yan, kısacası “öküzün altında buzağı” aramak. Bunun meraklıları da var gördüğüm kadarıyla. Onlara ne yazılsa, ne söylense hiçbir şey kâr etmiyor. Kitaplar, makaleler ne derse desin; olaylar, bilimsel kanıtlar ne olur olsun, onlar gerçeği değil kafalarında yarattıkları, sadece kendilerinin inandığı birtakım açıklamalara büyük cehaletle iman etmekten bir an bile geri durmuyorlar. Neredeyse her atılan merminin kim tarafından atıldığı, nereye ulaştığı bile belli olan Çanakkale Savaşı’nı evliyaların kazandığı gibi bir hurafeye inanmak, inanmakla da kalmayıp buna başkalarının da inanmasını istemek, bunun için bin türlü gerekçe bulmaya çalışmak gibi.

    Piri Reis’in haritası da böyle bir konu işte. Türkiye’de bir iki kişi, bir o kadar da yabancı, yıllardır hemen her üç beş ayda bir, Piri Reis’in 1513 tarihli ilk dünya haritasının nasıl da esrarengiz bir harita olduğunu, ne kadar çok şifresinin bulunduğunu anlatmak için kolları sıvıyorlar. Üstelik bütün o şifreleri de kendilerinin çözdüğünü düşünüyorlar ve anlatıyorlar da anlatıyorlar. Yıllarca şifreli telgraflarla haberleşen, şifre kapatan, çözen bir meslekten1 gelmesem bu zat-ı muhteremlerin dünyanın en iyi kripto memurları2 olduklarına inanacağım.  Yıllar önce artık bu kişilerle zaman yitirmemeye, onların söylediklerine, yaptıklarına kulak asmamaya, yazdıklarını okumamaya karar vermiştim ki sevgili Yayın Yönetmeni Eyüp Özel, yine bunlardan hem de yıllardır papağan gibi aynı şeyleri tekrarlayan birinin, TRT’de yine ahkâm kestiğini anlattı. Arkasında da, “acaba yine bir şeyler yazsanız mı?” diyerek, Moda Deniz Kulübü’nde keyifle oturduğumuz yemeğin tadına tat kattı. Bilene, anlayana Piri Reis’ten söz etmek keyiftir. “Piri Reis’in haritasının şifreleri” diye saçmalamamak kaydıyla tabii. Devamı Mayıs 2017 sayımızda…

  • Tek bayrak

    Tek bayrak

    Lafı evirip çevirmeden kabul etmek lazım ki en nihayetinde biz teknecilerin yıllardır hasretle beklediği düzenleme beklenenden de daha iyi bir şekilde yapıldı. Artık teknelerimizin kıçına gururla Türk bayrağını takabileceğiz. Amerikan, Malta veya abidik gubidik adalarının bayrakları ile dolaşmaktan kurtuluyoruz sonunda.

    ıllardır bu konuyu yazarım ama inanın bürokrasi manyağı olmuş ülkemizde bu düzenlemenin tereyağından kıl çeker gibi hallolacağına hiçbir zaman inanmazdım. Bu garabet yüzünden teknecilik ve deniz sevgisi hiçbir zaman istenilen seviyelere gelemedi.

    Ama şimdi harika bir başlangıç ümidi doğdu. Yetkililerin ve sivil toplum kuruluşlarının mümkün olduğunca kolaylıklar sağlanarak ve minimum masrafla yapılmasını istediği bu geçiş süreci her ne kadar bazı kurumlar tarafından fırsatçılık ve gelir kapısı şeklinde görülse de inşallah sorunsuz ve hızlı bir şekilde ilerler.

    Şu ana kadar yayınlanan düzenleme ve tamimlere göre 27 Ocak 2017 tarihinden evvel yurtdışındaki liman şirketlerinin üzerine tekne almış Türk vatandaşları teknenin sigorta bedeli üzerinden sadece yüzde 1 KDV ödeyerek teknelerini şahısları üzerin millileştirebiliyorlar ve beş yıl boyunca bağlama kütük ruhsat harcı ve vizesinden muaf oluyorlar. İsteyen şirket üzerine de alabiliyor ama bu versiyonda ve sonrasında şartlar biraz değişik oluyor. Eğer gerçekten ticari bir faaliyet düşünülmüyorsa şirket üzerine almak şu an ve sonrası için pek avantajlı durmuyor. Özel yat olarak kullanıp masraflarını şirkete yediririm kafasında iseniz hemen kafayı değiştirmenizde fayda var. Gümrüklerin Gümrük Giriş Beyannamesi ve ithalat işlemlerindeki evrak işlerine koyduğu aşağı yukarı 600 dolardan başlayıp yukarı doğru büyüyen rakam ve Gümrük Demirbaş Eşya Listesi tescili için aldığı anlamsız para dışında diğer masrafların çoğu Amerikan şirketinin kapatılması, konsolosluk devir işlemleri, transit log kapama işlemleri ve müşavirlik ücreti.

    TEKNELER YENİDEN ÇİZİLİYOR!

    Ama 24 metre ve üstü teknelerde yine bizim kanunlarımızdan kaynaklanan bir garabet ortaya çıkmış durumda. Yaklaşık 15.000 TL gibi bir bedel ile tekne planlarının Gemi Mühendisleri Odası’na çizdirtilerek tasdik ettirilmesi gerekiyor. Dünya çapında tekne üreticileri ticari sırları olan planlarını vermedikleri ve dünyanın başka hiçbir yerinde bu gereksiz uygulama ile karşılaşmadıkları için, olan tekne sahibine oluyor. Gemi mühendislerinin bu teknelerin planlarını nasıl detaylı ve doğru bir şekilde çıkaracağı ise tam bir muamma.

    Bu düzenlemenin çıkmasında emeği geçenlerin başında Ulaştırma Bakanlığı, Deniz Ticaret Odası ve tekne mümessillerinin bir araya gelerek oluşturdukları dernekler geliyor. Her ne kadar tekne mümessilleri ikinci el teknelerin ithalatını tamamen yasaklatarak bu zorlu sürecin meyvesini almış olsalar da. Bunun kanunun ruhuna aykırı olduğunu ve şiddetle karşı çıktığımı bilmenizi isterim. Hele hele bundan sonra Türkiye’de satın alınacak sıfır yabancı teknelerin KDV oranının yüzde 1 olarak kalmasını tamamen haksızlık olarak görüyorum. O zaman otomobil, motosiklet veya benzeri şeyleri satanların günahı nedir. Yunanistan’ın onda biri yat kapasitemizle bu işi bu kadar ucuzlatmak yarın bir gün marinalarda yer bulunamaması veya aşırı pahalanması olarak karşımıza çıkacaktır.

    Denizlerimizin hurda teknelerle dolmasını hiç kimse istemez ama özel yapım, eşi benzeri olmayan veya klasik, yenilenmiş bir tekneyi bu düzenleme ile denizlerimizde görmek artık imkânsızdır.

    Bugünden itibaren Türkiye de yapılacak en güzel işlerden biri tekne mümessilliği ve marinacılıktır.

    RIB’LER TEKNE SAYILMIYOR!

    Bir başka konu ise teknelerdeki telsizler. Telsiz kanunumuza göre bu telsizleri kullanmak için telsiz ehliyeti gerekiyor. Mürettebatı olmayan tekne sahipleri için bu büyük bir sıkıntı. Telsiz ehliyeti almak başlı başına bir iş olduğu için ya kaçak kullanacaklar ya da telsiz ehliyeti olan ama tekneyle alakası olmayan birinin adını kullanıcı olarak kaydettirecekler. Bu devir işlemlerine aracılık eden firmalar şu anda herhangi ehliyeti olan birini göstererek bu işi hallediyorlar ama ileride birtakım sıkıntılar yaşanmaması için bu işe de bir çözüm bulunmalı.

    Çıkmaza giren bir konu da 89.03 Gümrük tarife istatistik pozisyon numarasına göre bu düzenleme sınıfına girmesine rağmen Gümrük idarelerinin şişme botların ithalatına izin vermemesi. Kanunda yatlar, kotralar, tekneler ve gezinti tekneleri tabirleri kullanılmasına ve açıkça belirtmesine rağmen ne hikmetse gümrük idaresi arkasında iki tane 300 beygir bulunan, bütün dünyada RIB diye bilinen bu teknelerin işlemlerini yapmamakta ısrar ediyor. Bu arada tekne tanımı; motorlu, denizde yüzen her şey anlamına geliyor. Yelkenliler kotra, 24 metreden büyük tekneler de yat diye tanımlanıyor. Bu arada 24 metreden küçükseniz artık ortalarda yatım var diye dolaşmayın çünkü yeni yapılan tanımlamalara göre artık yatınız yok tekneniz var.

    MENFAAT PEŞİNDEKİLER!

    Ulaştırma Bakanlığı’nın ve Gümrük müdürlerinin bu kadar yapıcı ve yardımcı olmasına rağmen alt kadroların işleri yokuşa sürmek için bahaneler üretmesi ve bunlardan nemalanmak istemesi gerçekten çok can sıkıcı. Aldığımız duyumlara göre bazı gümrüklerde alt kadrolar kendi aralarında komisyonlar oluşturarak yapılacak işlere çeşitli bedeller biçmekte. Teknelerin envanter listelerinin onaylanmasında bile birçok ayak sürtmelerle karşılaşılıyormuş. Yetkililere ve Ulaştırma Bakanlığı’na buradan çağrımız çıkardığınız bu güzel düzenlemenin uygulamasını çok sıkı bir şekilde takip etmeniz ve menfaat elde etmek için zorluk çıkaranlara yaptırımlar uygulanmanız yönündedir.

    Netice olarak tek millet olma konusunda kendi ayağımıza sıkmaya devam etsek de artık denizlerimizde tek bayrak olmanın zamanı gelmiştir.

    Siyasette kalkışmaların, ekonomide volatilitelerin yaşanmadığı ve bombaların patlamadığı sıcak ve keyifli bir yaz dilerim…☸

  • DENİZ İPEKYOLU ÇALIŞTAYI

    DENİZ İPEKYOLU ÇALIŞTAYI

    28 Nisan 2017’de Rahmi Koç Müzesi’nde direktörlüğünü yürüttüğüm KÜDENFOR eşgüdümü, Çin Huaqiao Üniversitesi, DEİK ve Koç Üniversitesi Asya Çalışmaları Merkezi işbirliği ile Türkiye ve Deniz İpek Yolu Çalıştayı’nı gerçekleştirdik. Çin, Hindistan ve Filipinler’den gelen katılımcılarla Türk katılımcıların konuşmaları Türkiye’nin jeopolitik açıdan “Bir Kuşak Bir Yol” ve “Deniz İpek Yolu” projeleri için ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gösterdi. Peki, ama Türkiye Deniz İpek Yolu’nda neden yok?

    Çin’in toplam ekonomileri 21 trilyon dolar olan 65 ülkeyi ticari, endüstriyel ve sosyo-kültürel alanlarda buluşturacak “tek kuşak tek yol” (one belt, one road) projesinde sadece kara ulaştırma bacağında yer alan ülkemizin deniz bacağında da yer alması önemli. Çin, maalesef Avrupa’ya denizden giriş kapısı olarak 2009 yılında Yunanistan’ın Pire Limanı’nı seçti. Bu limanın büyük bir bölümünü satın aldı. Halen çok etkin bir şekilde kullanıyor. Çipras iktidara gelmeden önce bu stratejik limanın satışına izin vermeyeceğini söylemesine rağmen, seçildikten sora izin verdi. Başta Hewlett Packard ve Sony olmak üzere dünya devleri Avrupa pazarlarına bu limandan taşınan konteyner (kutu yüklerle) giriyorlar. AB ve ABD baskısına rağmen Yunanistan’ın Çin ile böylesine büyük stratejik önemdeki işbirliğine girmesi içinde bulunduğu ekonomik durgunluğun bir sonucu. Pire Limanı Yunan milli gelirine geçen önemli katma değer sağladı.

    DENİZ İPEK YOLUNDA NEDEN YOKUZ?

    Karar vericilerimiz zamanında kara İpek Yolu’nun Avrupa’ya entegrasyonunda en önemli terminalin Türkiye olacağı; bittiğinde Kars-Tiflis-Bakü demiryolu hattının, gelecekte inşası planlanan Kars-Edirne yüksek süratli demiryolu hattına entegre olması ile bu alanda zaten alt yapının hazır olacağı varsayımları ile deniz ipek yoluna önem vermemiş olabilirler. Ancak denizciliğimizin kalkınması ve Anadolu yarımadasında dünyanın en önemli konteyner hub (merkez) limanlarından en azından birine sahip olmamız, 21’inci yüzyılda Deniz İpek Yolu’nda yer almamızı çok önemli kılıyor. 2012 yılında dünyanın en yoğun 50 konteyner limanı içinde sadece İstanbul Ambarlı Limanı, iki milyon TEU ile 49’uncu sırada yer alabildi. UNCTAD 2012 Deniz Ticaret Raporu’na göre ülkemiz konteyner taşımacılığında dünya 24’üncüsü; düzenli hat (liner) bağlantı endeksinde (connectivity) ise, 20’nci.

    ÇANDARLI LİMANI BÜYÜK FIRSATTIR

    Tam bu noktada karşımıza Kuzey Ege Denizinde inşası devam eden 12 milyon TEU kapasiteli Çandarlı (derin su) merkez (hub) limanı projesi çıkıyor. Son 20 yılda 230 milyon dolar devlet yatırımı yapılan limanın 2013 yılında 900 metrelik mendirek inşaatı tamamlandı. Projede hedef, Çandarlı Limanı’nın 2 bin metrelik rıhtımı ile dünyanın en büyük 10 konteyner limanı arasına girmesini sağlamak. Ancak 2013 yılında yap-işlet-devret modelinde müteakip safha inşaat ve işletim yatırımları için açılan ihaleye, katılan olmadı. Çinliler ilgilendiyse de ihale bedelini yüksek buldular. Ayrıca, mevzuattan, intermodal taşımacılık kolaylıklarına (demiryolu bağı ve kapasitesi, kara yolu kapasitesi vb.) kadar, pek çok eksiklik yatırımcıları uzaklaştırdı. Bugün 4 milyon TEU kapasite için kabaca 750 milyon Euro yatırıma ihtiyaç var. Bunu Çin pek kolay karşılayabilir.

    ÇİN İKNA  EDİLMELİDİR

    Diğer taraftan Çin’in deniz ipek yolunda Avrupa ana merkez (hub) olarak Pire Limanı’nı seçmesi, gelecekte Ege’de yaşanabilecek Türk-Yunan ihtilaflarında taraf olmasını tetikleme potansiyeline sahiptir. Ayrıca, Çin’in orta ve uzun vadede en büyük jeopolitik ve ekonomik rakibinin -girift ve karşılıklı bağımlılık taşıyan ekonomik ilişkilere rağmen- Atlantik blok olacağını söylemek hata olmayacaktır. Kuruluşunu ve mevcut ekonomisini bu yapıya borçlu olan Yunanistan’ın yarın Çin’e uygulanacak -örneğin güney ya da Doğu Çin Denizi kaynaklı ihtilaf sonrası- bir ambargoda hangi tarafı tutacağını kimse bilemez. 2012 yılında Rusya, Fransa’dan satın aldığı iki büyük amfibi hücum gemisini (LPD), 2014 Kırım Krizi sonrası içinde kendi personeli varken, Brest’te terk etmek zorunda kalmış parasını ancak tahkim sonunda geri alabilmişti. Avrasya’nın Atlantik sistemle stratejik işkillere girmesinin riskleri tarihte saklıdır. Türkiye bu riskleri, Ege Denizi’nin hassasiyetini ve Çandarlı’nın avantajlarını Çin’e anlatarak, Çandarlı Limanı’nın da Deniz İpek Yolu Projesi kapsamına alınmasında ısrarcı olmalıdır. Bu durum hem Çin’in çıkarlarına hem de Ege deki Türk-Yunan dengesine hizmet edecektir. Aksi takdirde gelecekte Yunanistan’la yaşanacak en küçük krizde Çin’in kendi ekonomik çıkarları nedeniyle taraf olması kaçınılmaz olacaktır. Pire’nin büyümesi ise Ege’de Yunanistan’ın jeoekonomik önemini artıracaktır. ☸

  • Senin izmaritin beni öldürüyor

    Senin izmaritin beni öldürüyor

    Yalnızca beni mi, tanımadığın okyanuslardaki titan çotra balığını da, ismini duymadığın bir gölün etrafında dolaşan çizgili kaplumbağayı da, yanındaki en yakın arkadaşını, uzaktan akrabanı da… Gel gel, kaçma… Klişe cümleleri kurmayacağım. Suçlamayacağım da. Sadece olanları anlatacağım. Öğrendiğimde benim de şaşırdığım noktaları paylaştım, gel birlikte tekrar şaşıralım…

    Sigara daha sigara olmadan doğaya zarar vermeye başlıyor, nasıl dersen tütün, yetiştirilmesi zor bir bitki, daha doğrusu istekleri bitmeyen bir bitki. Diğer gıda mahsullerine göre, topraktan çok daha fazla besin maddesi çekiyor. Bu besin maddelerinin içinde nitrojen, potasyum, fosfor gibi çok önemli besin değerleri olanlar da var. Dolayısıyla gıda tarımından farklı olarak toprağı anormal şekilde verimsizleştiriyor. Bu yüzden de özellikle düşük ve orta gelirli bölgelerde her yıl ormanlık araziler temizlenerek yeni yeni tarım alanları oluşturuluyor. Sırf bu yüzden yılda 200 bin hektar ormanlık alan yok oluyor. Tabii ki bu da ormansızlaşmaya yol açıyor. Bak konu geldi yine iklim değişimine. Bu kadar güzelim ormanlık alan kesilip yok edilince ne oluyor? Atmosferden fazla karbondioksiti çekip alan büyük nimetlerimiz gitmiş oluyor. Bu da iklim değişiminin başlıca sebeplerinden zaten.

    Öyle ya da böyle, bir şekilde tütünü ektik diyelim. Peki, ağaçlar huzura eriyor mu? Maalesef. Yetiştirilen tütün yapraklarının kuruması gerekiyor, bunun için güneşte kurutanlar da var ama sürecin hızlanması için odun ateşi kullananlar da. Yalnızca tütün kurutulması için de yılda 600 milyon ağaç kesiliyor…

    Geldik işin en can alıcı noktasına. Hakikaten de “can alıcı” kısım burası. Zirai ilaçlar… Tütünün diğer mahsullerden bir diğer farkı da daha fazla kimyasal ilaç ve gübre istemesi. Bu kimyasal ilaçların içinde metil bromür de var, ozona hasar veriyor; nikotin de var, sulara, havaya karışıyor, her canlıya zarar veriyor. Evet evet, nikotin bir böcek ilacı. Nikotinin sülfat tuzları zirai mücadelede kullanılıyor. Bu kimyasal ilaçlar tütün tarımı sırasında havaya ve toprağa zarar verdiği gibi, yere atılan izmaritlerle de zehrini akıtmaya devam ediyor. Sigaranın içindeki tütün hâlâ bu ilaçların bileşenlerini içeriyor çünkü. Suya, toprağa, nehirlere, denizlere sürüklenen izmaritler veya havaya karışan içindeki maddeler herhangi tek bir canlının bile bünyesine almasıyla besin zincirine dahil olmuş oluyor.

    İmalat sürecinin ne gibi kayıplar oluşturabileceğini tahmin edersin, bu yüzden buraya fazla değinmeyeceğim. Sigara veya herhangi bir tütün içeceği için kullanılan kâğıtlar, ambalajlar plastik maddeler, dağıtımı, taşımacılığı derken kullanılan enerji, kesilen ağaçlar, yayılan sera gazları…

    Şimdi aldık paketten bir sigara, yaktık… Üflediğin dumanda 170’ten fazla toksin var, bu toksinler görünür olsaydı şayet, etrafımızdaki hava simsiyah pis bir gaz bulutu olurdu herhalde. Çünkü bu toksinlerin en az 30’u en tehlikeli hava kirleticilerden. Zaten bir tek sigaranın yaydığı partikül seviyesi, Çevre Koruma Ajansı’nın (EPA) temiz hava standardının neredeyse 10 katına çıkıyor.

    DİZEL ARABADAN ÇOK KİRLETİYOR!

    Sigaranın oluşturduğu hava kirliliği, bir dizel araba egzozundan çıkan kirliliğin 10 katı daha büyük. Ciddiyim, abartı filan değil, raporlanan kontrollü bir deneyin sonucunu söylüyorum. Çünkü sigaranın içinde ince partikül maddelerden var. Asıl hava kirliliğine sebep olan da bu maddeler zaten. Yeni model motorlar veya kurşunsuz yakıtlarda da bu küçük partiküllerin seviyesi düşük. Bu seviye farkı da işte yaklaşık 10 kat kadar.

    Hava kirliliği konusu biraz bildiğimiz kısım aslında. Peki, sigaranın radyasyon yaydığını biliyor muyduk? Tütün bitkisi, yetişme döneminde topraktan kurşun ve polonyumu absorpluyor. Ve sigara içilirken atmosfere radyasyon olarak salınıyor. Kimyasal ilaçlar, radyasyon, toksinler… Ee var mı daha, kaldı mı? Kaldı maalesef, bir de ağır metal sızıntısı var. Yine tütün yapraklarının gelişimi sırasında, topraktan alınan baryum, krom gibi metaller izmaritte birikiyor, yere atıldığında da su yollarına karışıyor. Bir de bu izmaritler, bilinenin aksine doğada hemen çözünmüyor. 15 ay, üç yıl, dört yıl ne kadar süre kalıyorsa o kadar süre bu zehirleri salmaya devam ediyor.

    Peki, dünyada her yıl kaç izmarit yere atılıyor, biliyor musun? Her yıl, yaklaşık, 5 trilyon! Aslında düşünsene yolda adım atıyoruz, izmarit görüyoruz. Görüyoruz ama fark etmiyoruz, gözümüz o kadar alışmış ki… Dikkatsizce ve bilinçsizce atılan izmaritler, dünyadaki orman yangınlarının yüzde 10’undan sorumlu. “Ciğerlerimiz” işte bu şekilde yanıyor…

    Clean Up Australia’nın raporuna göre, toplanan çöplerin yüzde 12’si izmarit. Özellikle plaj temizlemelerinde en çok izmarit toplanıyor. Kuma veya denize atılan izmaritler, sigara paketleri, ambalajları yüzünden deniz kuşları, balıklar, kaplumbağalar ölüyor. Dahası, balıklar, diğer deniz canlıları bu izmaritleri yemek sanıp yiyorlar, böylelikle içindeki zehirli maddeler besin zincirine karışıyor, tüm canlıların bünyesine ulaşıyor. Üstelik hayvancıklar kendilerini tok sanıyor ve bir süre sonra açlıktan ölüyorlar.

    Biliyorum biraz fazla konuştum ama işin iklim değişimi boyutuna da değinmeden bitiremeyeceğim. Her yıl sigara yüzünden atmosfere 2.6 milyar kg karbondioksit ve 5.2 milyar kg metan gazı salınıyor. En güçlü iki sera gazı! Ayrıca yine sigara dumanıyla salınan azot oksit de kent içinde sis oluşumunu destekliyor.

    Efendim sigaranın zararları saymakla bitmiyor, ama ben şimdilik burada bitireceğim. “Benim zararım kendime…”, “Bi’ kötü alışkanlığım bu, çok mu?” diyenlere bu yazının sonunda cevap ne oluyor? Bir sigaradan bak neler çıkıyor…

    Umarım gelecek ay hem senin için hem benim için iyi bir şey yaparsın, eğer içiyorsan sigarayı bırakırsın…

    Kal sağlıcakla… ☸