Kategori: Edhem Dirvana

  • Türk takımı SSL GOLD CUP’ta

    Türk takımı SSL GOLD CUP’ta

    2021’in Ekim ayında SSL Gold Cup başlıyor, tabii erteleme olmaza. Covid-19 salgını ve Olimpiyatlar’ın ertelenmesi nedeniyle bu yarışın da daha ileri bir tarihte yapılma olasılığı söz konusu. Ne olursa olsun, yarışa davet edilen 20 ülkeden biri olduk. Takım kaptanı da başarılı yelkencimiz Alican Kaynar.

    SSL yani Star Sailors League (Yıldız Yelkenciler Ligi) dünyanın en iyi yelkencileri tarafından yelkenciler için tasarlanmış bir seri yarış olarak 2013’te başladı. Dennis Conner’in başkanlığında gelişen SSL; Coutts, Grael, Schüman, Ainslie, Peyron, Scheidt, Cammas, Percy, Goodison, Williams ve daha nice birbirinden iyi yelkencinin katılımıyla 2017 yılında “Dünya Yelken Federasyonu Özel event (Special Event)” statüsü almış yedi yarıştan biri haline geldi. Bu arada diğer yarışlar; Amerika Kupası, Dünya Match Race Turu, SailGP, Okyanus Yarışı, PWA Windsörf, GKA Dünya Kite Turu. 

    SSL yelken şampiyonlarının basit, etkin ve uygun bütçeli bir küresel platformda kendilerini kanıtlayabilmeleri için dizayn edilmişti. Eski ve yeni şampiyonları yüceltip, geleceğin şampiyonlarının önünü açmak ve yelken sporunu popüler kültürün bir parçası haline getirmek hedefleri dahilindeydi. Star sınıfı olimpik yelkenlilerde iki kişilik ekiplerle düzenlenen bu yarışlar, 2013’te ilk yapıldığı günden beri çok çekişmeli müsabakalara sahne oldu. SSL, tenis şampiyonalarının prensiplerinden modellenerek yıl içinde gerçekleşecek dört büyük turnuva ve bu turnuvaların kazananları arasında gerçekleşecek büyük finalden oluşuyor. Şimdi bunun üzerine bir de SSL Gold Cup çıktı. 

    YELKENİN “DÜNYA KUPASI”

    Geçen sene bu tarihlerde açıklanan bu yeni formata davet edilen ilk 20 ülkeden biri de Alican Kaynar kaptanlığındaki Türkiye oldu. Gold Cup’ın amacı SSL’den edinilen tecrübeleri kullanarak tek tip (one design) kurallarına uygun ve hızlı dokuz kişilik yatlarda en yetenekli yelkencilere, kendileri gibi en iyilerin yarıştığı üst düzey bir yat yarışı platformu sağlamak. Bunu yaparken teknelerdeki ekiplerin en az yarısının hâlihazırda ülkelerinde ve uluslararası yarışlarda başarılı sporculardan seçilmesiyle, hareketli salma sınıflarından gelenlerle yatçılık tecrübesi olanları dengeliyorlar. Uluslararası sıralamaya göre kurulan takımlar sayesinde kıyasıya mücadeleler izleyeceğimizden şüphem yok. Bir de tabii son yıllarda yelken yarışlarının görüntülenmesinde çok büyük ilerleme kaydedildi. Bu sayede Dünya Futbol Kupası izler gibi yelkenin dünya kupasını izleyebileceğiz. Ancak yarışı benzerlerinden farklı yapan en önemli boyutu, SSL Gold Cup takımlarının milli yelkencilerden oluşması.  Genellikle TP52, Amerika Kupası, SailGP, Extrem Yelken Serisi gibi müsabakalardan alışkın olduğumuz, milli olmayan karma takımların profesyonel yarışı değil. Organizatörler milli takım olarak yapılacak bu yarışların ülkelerde milli gurur sayesinde yelkene ilgiyi artıracağını öngörebiliyorlar. Bir de gerçekten en iyi yelkenci ülkeler gözler önüne serilecek. Şu an yarışta kullanılacak iki tekne, seçilen takımların ücretsiz olarak İsviçre’nin Neuchatel Gölü’nde antrenman yapması için sunuluyor. Hatta Dünya Yelken Federasyonu’nun listesine girmiş olan ülkelere 30 güne kadar ücretsiz tekne kullanımı bile sunuyorlar. SSL47’ler, koç botları ve SSL antrenman tesislerinin tüm imkânları katılımcılara ücretsiz olarak verilecek. Son yıllarda yelkende gösterdiği üstün başarılar neticesinde Alican Kaynar kaptanlığında kurulan takımımız da dünyayı donduran bu kriz geçer geçmez antrenmanlarına başlamak için plan yapıyor. Finn sınıfında dünya sıralamasında 6.’lığa kadar yükselen ve Olimpiyat madalyası için yıllardır canla başla çalışan Alican’dan Gold Cup ve takımımızla ilgili tüm detayları aldım.

    52 ÜLKE KATILIYOR

    Çok klasik bir soruyla başlayalım, bu takıma kaptanlık edeceğini öğrendiğinde neler hissettin?

    Öncelikle ilk 20 ülkenin içine seçilmiş olmak çok büyük bir gurur oldu. Son yıllarda olimpik sınıflarda aldığımız başarılar bizi bu noktaya getirdi. Diğer takım kaptanlarının tümü Olimpiyat şampiyonu. Son 30-40 yılın en iyi yelkencileri orada. Onların arasında olabilmek büyük bir ayrıcalık. Hem Amerika Kupası, hem VOR da yarışmış çok kıymetli yelkenciler var. Ayrıca bu yarış hızla, gelişmekte olan Türk yelkenciliğinin çok ilerlemesine yol açacak diye inanıyorum. 

    SSL Gold Cup’a hangi ülkeler katılabiliyor?

    Her ülke katılabilir. Katılmak isteyen ülkenin yelkencileri online başvuru yapıyorlar; başvurularını takım kaptanı, dümenci veya ekip seçenekleri ile gerçekleştiriyorlar. Olimpik yelkencilerinden kurulu SSL Gold Cup Yönetim Kurulu, o ülkeden yeterli yelkenci başvurmuş ve yelkenciler uluslararası yarışma düzeyinde ise o ülkeyi kabul ediyor ve takım kaptanını belirliyor. Daha sonrasında takım kurulumu prosedürü başlıyor. Şu an 52 ülkenin katılımı netleşti.

    Takımlar kimlerden oluşuyor?

    SSL kendi bünyesinde bir ranking sistemine sahip. World Sailing Ranking’in aksine burada bütün yelkenciler puan alıp bir sıralamada yer alıyor. One Design yarışan tüm sınıflar bu sıralamaya girebiliyor. Yani Olimpiyat şampiyonu, ülke şampiyonasında yarışan bir optimistçi veya j70’te yarışan yelkencilerin hepsi kendini SSL Ranking’de bulabilir. Takımlarda yer alacak altı sporcu bu ranking’den seçilecek. Belirtilen tarihlerde ranking’de ülkesinde ilk sırada yer alan sporcular da otomatik olarak takıma dahil oluyor. Geri kalan dört sporcuyu ise kaptan belirliyor.

    ERTELENME OLASILIĞI

    Takıma girmek isteyen sporcular ne yapmalı?

    Öncelikle SSL Ranking’de sıralamalarını öğrenmeliler, daha sonra katılacakları yarışlarda aldıkları puanlarla burada yükselmeleri gerekiyor. Listeye girdiğinizde ülke filtresini kullanırsanız Türkiye’deki sıralamanızı da öğrenebilirsiniz. Ranking’den gelecek sporcular sonucunda kilo, pozisyon ve tecrübe değerlendirmelerini yaptıktan sonra takımın geri kalan üyelerini seçeceğim. Takıma vinççi bulmak  için ayrıca kondisyon testleri yaparak sporcu seçmeyi planlıyoruz.

    Bütçeniz nedir?

    SSL organizasyonu zaten tekneleri ve gerekli malzemeleri temin ediyor. Bizim antrenmanlar için konaklama ve lojistik desteği, bir de iyi bir antrenör bulmamız gerekiyor.

    Şu anki takviminiz nedir?

    Türk Takımı 2020 sonu ve 2021 başında antrenmanlarına Neuchatel Gölü’nde devam edecek diye plan yaptık. Normal takvimde 2021’in Ekim ayında Gold Cup başlıyor fakat malum Covid-19 ve Olimpiyatların ertelenmesi Gold Cup’ın da 2022’ye ertelenme ihtimalini doğurdu. Haziran ayında ertelenip ertelenmeyeceği belli olacak. Her şey ona göre daha netlik kazanacak.

    “ANTRENÖR ARAYIŞIMIZ DEVAM EDİYOR”

    Takımımızı biraz anlatır mısın?

    Neuchatel, İsviçre’de yapılan ilk antrenmana Deniz Çınar, Ecem Güzel, Oğuz Ayan, Kıvanç Sevinç, Onur Bilgen, Doğa Arıbaş, Berkay Abay katıldı. İlk antrenman çok güzel geçti, tekneye hızlı uyum sağladık. Olimpik takımın son yıllarda yoğun bir şekilde vakit geçirmesinden dolayı birbirini tanıması iyi bir antrenman ortamı sağladı. Kıvanç Sevinç’in TP52 tecrübesi tekneyi anlamamıza çok yardımcı oldu. Oğuz Ayan’in da milli sporculuğu, yat yarışçılığı, takım kurma ve antrenörlük tecrübesi çok yararlıydı. Olimpik takım sporcularımız Ecem Güzel ve Deniz Çınar da önemli roller üstleniyor. Onur Bilgen ve Doğa Arıbaş’ın da hem hareketli salma hem yatçılıkta istikrarlı başarıları, takımımızı iyi bir düzeye getiriyor. Ayrıca Dünya Gençler Laser Şampiyonumuz Yiğit Yalçın Çıtak antrenmana olmasa da takımıza katıldı. Ama bu yarış formatına alışkın, iyi bir antrenör arayışımız da devam ediyor. Kafamdaki plan, bizle başından sonuna kadar olacak bir antrenör, bir de ara sıra klinik yapmaya gelen ve tekneyi daha hızlı götürmemize yardımcı olacak bir antrenör olması. Yıllık bir haftayla sınırlanan antrenman haklarını, ülkeleri eşitlemek adına açık tutmaya başladılar. Bu bizim için büyük fırsat. Tekne üzerinde bir arada yeterince vakit geçirebilirsek rakiplerimizi zorlayabileceğimize inancım tam. Yarış esnasında tekne üzerinde dokuz sporcu oluyor. Ancak takımlar yedekleriyle beraber 11 kişiden oluşuyor. Takımımız genç ve uluslararası arenada başarı sahibi sporculardan oluşacak gibi gözüküyor. Tabii ki çok tecrübemiz olmayan bir teknede yarışacağız. Fakat önümüzdeki dönemde yapacağımız antrenmanlarla bu açığı kapatıp turnuvaya hazır bir şekilde katılmayı hedefliyoruz. Olimpik branşlardaki başarımızın buraya da yansıyacağına inanıyorum.

    Yarışlarda kaç tekne olacak? Nasıl bir yarış formatı göreceğiz?

    16 tane SSL47 hazırlanıyor. Bu tekneler RC44’lerin modifiye edilmesiyle yapılıyor. 52 ülke dörder gruplar halinde eleme usulüyle yarışacak. Aynı anda iki tane dört teknelik filo orsa-pupa rotada yaklaşık 45-70 dakikalık yarışlar yapacak. Yarışlardan önce sahilde teknelerinin önünde takımların milli marşları söylenecek. Tam anlamıyla yelkenin “Dünya Kupası” olacak. Daha anlatacak çok şey var ama bu aylık bu kadar. Türk yelkenciliği için çok yararlı olacağına inandığım bu yeni macerada Alican ve ekibine hep beraber destek olmalıyız. Bize şimdiye kadar yelkende en büyük başarıları sağlamış bu sporcuların bir araya gelerek tarihte ilk defa yapılacak bu yarışa katılımının tüm denizcilik camiamıza gurur kaynağı olacağına şüphem yok. Salgında sporcularımız karantina halinde evlerinde kondisyon antrenmanlarına devam ettiler. Gençlik Spor Bakanlığı’nın izniyle mayıs ortasından itibaren denize de çıkan sporcularımız Olimpik hedeflerinden sapmadan bir Gold Cup’a da hazırlıklarını sürdürüyorlar. Hepinize ailelerinizle sağlıklı ve güzel maceralar dolu günler dilerim. ☸

    • Team Sweden and Team Turkey were in Grandson, Switzerland, at the SSL Headquarter training for the first time for the Star Sailors League Gold Cup.
    • Team Turkey was in Grandson, Switzerland, at the SSL Headquarter training for the first time for the Star Sailors League Gold Cup.
  • Yelken dünyasının şövalyesi SIR CHAY BLYTH

    Yelken dünyasının şövalyesi SIR CHAY BLYTH

    Değerli deniz sevdalısı dostlar, bu ay tanımaktan büyük keyif aldığım bir başka maceraperest dostum hakkında yazdım. Yaptığı seçimler sonucunda uzun süre yalnız geçirdiği vakitlerin hepimize ilham kaynağı olabileceğine inanıyorum. Yelkencilikte gösterdiği üstün başarılardan dolayı İngiliz Kraliyet Şövalye nişanıyla ödüllendirilmiş, yaşayan en büyük denizcilerden Sir Chay Blyth…

    ir Chay Blyth, modern yatçılığın yaşayan efsanelerinden biri. 1940 yılında İskoçya’nın Hawick kentinde doğan Blyth, İngiliz Hava İndirme Komando Tugayı’nda başçavuşluk yapmış başarılı bir asker. Komandoluğun verdiği gözü karalık ve görev odaklı çalışma disiplini, çoğu tecrübeli yelkencinin bile cesaret etmekte zorlanacağı işlere kalkışmasına imkân sağlamış. Diğer yandan denizciliğin geleneksel olarak aristokrat bir yapıya sahip olduğu bir ülkede, bir karacının denizde dünya çapında başarılar kazanması ve rekorlara imza atması da Blyth’ı bir halk kahramanı yapmış. Doğduğu yerde adı, bir caddeye verildi. 80 yaşına dayanmış bu ihtiyar delikanlının hâlâ gözleri parlıyor ve hâlâ yeni maceralar için fikir üretiyor. Sürekli gülen, espri yapan ve kara mizah seven bu beyefendinin gerçekleştirdiği ana maceraları sıralayalım.

    DÜNYAYI BATIYA DOĞRU TEK BAŞINA DÖNEN İLK İNSAN

    1966 yılında, ordudayken Yüzbaşı John Ridgway ile beraber Kuzey Atlantik’i 6,5 metrelik bir sandalla 92 günde kürek çekerek geçti ve İngiliz İmparatorluk Nişanı’yla onurlandırıldı. Bu başarısı ondan sonra birçok kişiye ilham kaynağı oldu ve okyanus kürekçiliğine ilgi arttı.

    1968 yılında çok kısıtlı bir yelken tecrübesi olmasına rağmen 10 metrelik bir yelkenliyle tarihte yapılmış ilk solo yat yarışı olan Sunday Times Altın Küre yarışına katıldı ancak Ümit Burnu’nu biraz geçtikten sonra yarışı bırakmak zorunda kaldı. Peter Nichols onun için şu satırları yazmış: “Genelde insanlar bir öğleden sonra yelkeni için bile denize açılırken Chay Blyth’ın dünya turuna çıktığı halinden daha fazla bilgiye sahiptirler.”

    1971’de Blyth, İngiliz Çeliği isimli 18 metrelik yelkenlisiyle dünyayı batıya doğru tek başına dönen ilk insan oldu. 292 günlük macera dolu rekoru 1994’e kadar kırılamadı. İngiliz İmparatorluğu Komutanlık rütbesine terfi ettirildi. Dünyayı batıya doğru dönebilmek için sürekli akıntıya ve rüzgâra karşı gitmek gerekiyor. Bu zorlu yolculuk tarihte kimse tarafından denenmemişti bile. Yolculuğu tamamlayıp döndüğünde Cowes Yelken Haftası’na denk gelmesi ve Chay’in gelişi için yapılan tören hazırlıkları sebebiyle limana gelişini üç gün ertelemesini istediler. O da 289 günde yapacağı yolculuğu 292 günde tamamlamış oldu. Kıyaslama yapmak gerekirse, Sir Robin Knox-Johnston, Suhaili isimli 10 metrellik yelkenlisiyle doğuya doğru tam turu 313 günde yaptı. Sir Francis Chichester, Gipsy Moth IV isimli teknesi ile 274 günde doğu rotasını Avustralya’da 48 günlük bir molayla tamamlamıştı. Ne olursa olsun bu adamların hepsinin kalkıştıkları maceralar, dünyanın farklı köşelerinden bir sürü insana ilham kaynağı oldu ve olmaya devam ediyor. “The Impossible Voyage” adlı kendi yazdığı kitabı her yelkencinin okumasını tavsiye ederim.

    REKORTMEN BİR AÇIKDENİZ YARIŞÇISI

    1973’te yelken tecrübesi olmayan İngiliz hava indirme komandolarından kurduğu ekip ve Great Britain II isimli tekne ile Volvo Ocean Race’e (o zamanki adı ile Whitbread) katıldı ve 3. etabın ilk finiş yapan teknesi oldu. Kendi denizcilik serüvenlerinden edindiği bilgiye göre komandoların zor şartlar altında gösterdikleri dayanıklılık ve birlikte hareket etme yeteneği, açıkdeniz yarışçılığına kolay adapte olmalarını sağlıyordu. Bu yarışa katılarak bunu bir kez daha ispatlamış oldu.

    1978 yılında Round Britain yarışını kazandı. 1981’de Whitbread’e tekrar katıldı ve United Friendly ismindeki teknesi ile ilk finiş veren İngiliz teknesi oldu. Aynı yıl, Britanny Ferries GB isimli teknede Duo Trans-Atlantik Yarışı’nı Rob James ile birlikte rekor zamanda kazandı.

    1984’te Cape Horn açıklarında Beefeater II isimli trimaranla New York- San Francisco rekorunu kırmaya çalışırken Eric Blunn’la birlikte alabora oldular ve 19 saat ters dönmüş trimaranda bekledikten sonra şans eseri oradan geçen bir balıkçı teknesi tarafından kurtarıldılar.

    1985 yılında Richard Bronson’un Virgin Atlantic Challenger I isimli sürat teknesiyle United States isimli yolcu gemisinin 1952’den beri kırılamayan 35 küsur knot’lık averaj sürat ve üç gün 10 saatlik  zaman rekoru kırmaya çalıştılar ama bitirmeye 100 mil kala sualtında bir cisme çarparak bırakmak zorunda kaldılar. Ertesi yıl Virgin Atlantic Challenger II isimli tekneyle bu rekoru kırabildiler. Üç gün ve sekiz buçuk saatte tamamladıklarında ortalama süratleri 36 knot idi.

    DEE CAFFARI’NIN MENTORU

    1989’da denizciliğe yeni başlamış insanların katılabileceği ama profesyonelce organize edilmiş ilk yarışı düzenledi ve Challenge Business ismini verdiği şirketini kurdu. Sponsor desteği ile organize edilen bu yarış 2007’ye kadar devam edebildi. 1997 yılında yelkenciliğe yaptığı hizmetlerden ötürü Şövalye ilan edildi.

    2005-2006 yıllarında Dee Caffari’nin dünyayı yelkenle tek başına tersten dönen ilk kadın olmasında mentorluk yaptı. Dee’de bu zor işi yapacak azim ve inatçılığı gördüğü için bu desteği verdiğini söylüyor.

    KIYILARIMIZA HAYRAN

    Benim yolum kendisiyle 2012 yılında kesişti. Sevgili Tuba Noyan bir gün beni arayıp Chay Blyth’ın Marmaris’te olduğunu ve hazır Bozburun’dayken gidip Naviga için onunla bir röportaj yapıp yapamayacağımı sordu. Tabii ki böyle bir fırsatı kaçırmadım. O yıllarda Team Turx’ü kurmakla uğraştığımız bir dönemdi ve Chay’in hikâyeleri bana çok büyük ilham kaynağı oldu. Uzun bir süre Türkiye sahillerinde vakit geçiren Chay ve eşi Felicity, Bozburun’da da birçok kez misafirimiz olarak bizi onurlandırdılar. Herkesin söylediği gibi, o da tüm yaptığı seyahatler arasında Türkiye’de geçirdiği zamandan ve kıyılarımızdan ne kadar etkilendiğini defalarca dile getirdi. Teknesini Fethiye Ece Marina’da tuttu. Burada çok rahat etti ve orayı merkez olarak tutup Kekova-Bodrum istikametinde birçok yolculuk yaptı. Sahillerimizdeki mükemmel hava koşulları, harikulade koylar, yerel lezzetleri güleryüzle sunan yardımsever işletmelerden dolayı kıyılarımıza bayılıyor. Hatta her gittiği mekân için iki günlük yaptığı konaklama planlarını sürekli uzattığını da ekliyor. 

    Değerli okurlar, bu zor günler sırasında denizcilik tecrübelerinin ne kadar yararlı olduğunu bir kez daha düşünme fırsatım oldu. Gönüllü izolasyonu uzun süre idame edebilme yeteneği ve bunun verdiği sonsuz özgürlük hissini düşündükçe denizin ne kadar büyük bir nimet olduğunu yeniden hatırladım. Maalesef insanlarımızın iki günlük sokağa çıkma yasağı ilan edilmesi üzerine, ihtiyaçları olmayan şeyleri almak için yaklaşık bir buçuk aydır dikkat edilen sosyal mesafe ve maske kullanımını hiçe saydıklarına şahit oldum. Umarım sizler bu satırları okurken hastalığın yayılımı kontrol altına alınmış olur. Unutmamak lazım ki, artık yepyeni düzenlemeler gerektiren bir dünya düzenine gidiyoruz. Bu yeni sistemde de denizlere açılabilenler gene bir adım önde olacaklar. Sizin ve sevdiklerinizin sağlıkla geçireceğiniz güzel günler dilerim. ☸

  • ÉRIC TABARLY – Denizlere âşık, yelkene tutkundu

    ÉRIC TABARLY – Denizlere âşık, yelkene tutkundu

    Bu ay size çok büyük bir maceraperest ve denizci hakkında yazıyorum. Birçok kişi neden en iyi açıkdeniz yarışçılarının Fransa’dan çıktığını merak eder. Bunun cevabı iki kelimeden, bir isimden ibarettir: Éric Tabarly. 

    Yelken sporunun inanılmaz bir büyükelçisi olan ve Olivier de Kersauson, Yves Parlier ve Loick Peyron gibi birçok başarılı Fransız denizciye ilham kaynağı olan Éric Tabarly, yatçılık tarihinin şüphesiz en ilginç ve karizmatik figürlerinden biri. Kazandığı yarışlar, dizayn ettiği yenilikçi teknelerle hep gündemde kaldı. Su kanatlı tekneleri ilk deneyenlerden biriydi. Tasarladığı Hydropter isimli tekne yelkenle 50 knot bariyerini deldi. 

    BEBEKKEN DENİZE AÇILDI

    Éric Tabarly, 24 Temmuz 1931’de Nantes’te yatçılık geleneği olan bir aileye  doğdu. Ailesi onu daha bir bebekken tekneleriyle yelkene götürdü. 1938’de Tabarly’nin babası randa yelkenli bir cutter olan 1898, William Fife tasarımlı Pen Duick’i satın aldı. Tabarly, yelken yapmayı bu teknede öğrendi ve sonrasında okyanus yarışlarında kullandığı teknelere de hep aynı ismi verdi.  1953’te donanmaya gönüllü olarak yazıldı ve Fransız Deniz Havacılığı’na kayıt yaptırdı. Fas’ta Fransız hava üslerine geçmeden önce Saint-Mandrier Hava Üssü’nde görev yaptı. Pilot lisansını ve teğmen rütbesini Aralık 1954’te aldıktan sonra, Tan Son Nhut Hava Üssü’ne atandı ve Birinci Fransa-Vietnam Savaşı’nda bombardıman uçağı pilotluğu yaptı. 1956’da, boş zamanlarında Pen Duick’i restore etmeye başladı. Bu güzel tekne, İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana terkedilmiş durumdaydı ve bu sırada ahşap gövdesi çürümüştü. Tabarly onu polyester reçine kullanarak yeniden inşa etti. 1957’de Lorient yakınlarındaki Lann-Bihoué Hava Üssü’ne atandı. Ama tekne üzerindeki çalışmalarını sürdürüyordu. Nihayet dönüşüm tamamlandı ve Pen Duick Nisan 1958’de tekrar yelken açtı. 

    İKİ KEZ SOLO TRANSATLANTİK ŞAMPİYONU OLDU

    1958’de Deniz Harp Okulu’na girdi. Vietnam Savaşı’nda pilot olarak savaşmış olan eski deniz subayı, ilk kez 1964’te, Plymouth Duhover’in Rhode Island ile Newport, Rhode Island arasında gerçekleşen solo transatlantik yarışını Pen Duick II ile kazandı. Éric Tabarly, solo transatlantik yarışın ikincisini kazanıp İngilizleri yendiği andan itibaren Fransız yelkenciliğinde bir efsaneye dönüştü. İngilizlere rakip olmak ve Fransa’ya kupayı getirmenin değeri paha biçilmezdi. Bu olay iki ülke arasında günümüze kadar devam eden, genellikle dostça bir denizcilik rekabeti yarattı. Ancak Tabarly’nin zaferinin sadece kendisi değil, kazanma şekli onun Fransa’daki itibarını çok yükseltti. Rakiplerinin sadece bu yarış için tasarlanmış ve özelleştirilmiş yatlarla yelken açtığı bir yarışa Tabarly, sekiz kişilik bir mürettebat için tasarlanmış olan 44 feet’lik Pen Duick II ile katıldı. İlk yapılan yarışı kazanan Sir Francis Chichester’a yaklaşık üç gün fark attı. Tabarly, Fransız Deniz Kuvvetleri’nden gelen, sert ve korkusuz bir adamdı ama aynı zamanda bir mucitti ve ömür boyu sürecek profesyonel olan yelkencilik kariyerine bu özellikleri damga vurdu.

  • Sukanadı ile fenomen seyir – HYDROFOIL

    Sukanadı ile fenomen seyir – HYDROFOIL

    Hydrofoil (sukanadı) teknolojilerinin ilk kullanımı motorlu teknelerde 1906’lara, yelkenlilerde ise 1938’lere kadar gidiyor. “Su kanatlı” teknelerde her an bir macera selinde gidiyorsunuz gibi geliyor.

    Değerli okurlar, bu ay hydrofoil (sukanadı) teknolojileri ve bununla ilgili deneyimlerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Aslında çok da yeni olmayan sukanatları, son yıllardaki malzeme ve endüstriyel gelişmeler sayesinde büyük bir ivme kazandı. Tabii bu ivmede 2013’te hayretler içinde izlediğimiz 34. Amerika Kupası’nın etkisi göz ardı edilemeyecek düzeyde. İleri teknoloji sayesinde 40 knot üzeri hızlarda yapılan match race’ler yepyeni bir dönemin habercisiydi. Gerisi de çorap söküğü gibi geldi. Suda giden her alete kanat takmak moda oldu artık. Aklıma gelen örnekleri: SUP’lar, dalga sörfleri, rüzgâr sörfleri, Optimist ve Laserler, “sukanatlı” sandalyeler, şişme botlar, sürat tekneleri, irili ufaklı katamaranlar, irili ufaklı trimaranlar (okyanus aşırı giden ultim sınıfı dev trimaranlar dahil), elektrik motorlu sörf tahtaları, tek gövdeli tekneler (IMOCA60, Mini 6.50, önümüzdeki Amerika Kupası’nda kullanılacak sınıf AC75), bir de tabii yıllardır kullanılan feribot veya hücumbotlar.  “Foil Assisted (Sukanadı destekli)” gezi tekneleri üzerinde çalışmalar ise devam ediyor. Seri üretim tekne imalatçıları bu tasarımları genel kullanıcıya yönelik hale getirmeye çalışıyorlar. Tekneyi tamamen sudan havalandırmasa bile sürtünme direncini ciddi ölçüde azaltan tasarımlar deneniyor. 

    DAHA EKONOMİK, DAHA HIZLI

    “Sukanatları”nın ilk kullanımı motorlu teknelerde 1906’lara, yelkenlilerde ise 1938’lere kadar gidiyor. Gelmiş geçmiş en başarılı yatçılardan Éric Tabarly su kanatları olan bir tekne ile Atlantik isimli uskunanın Atlantik Okyanusu’nu geçiş rekorunu 75 yıl sonra 1980’de kırmıştı. Daha sonra kendi tasarımı olan Hydropter isimli yelkenli 50 knot bariyerini deldi ve uzun zaman en hızlı yelkenli rekoru, Paul Larsen yine “sukanatlı” başka bir tekneyle kırana kadar onda kaldı. Tabarly’nin trajik ölümünden sonra kurulan Hydros Vakfı hâlâ sukanatlarının gelişimi için çeşitli araştırmalar ve müsabakalar düzenliyor. Bundan birkaç sene önce İstanbul’a geldiklerinde tanışma şansım olmuştu. Yaptıkları deneylerde su kanatlarının yüzde 30 enerji tasarrufu sağladığını ve yüzde 30 daha hızlı gitmeyi mümkün kıldığını kaydetmişler.  Devamı Şubat 2020 sayımızda.