Yazar: MURAT ÖKSÜZ

  • TOLGA PAMİR Vendée Globe yolunda azmin ve inancın hikâyesi

    TOLGA PAMİR Vendée Globe yolunda azmin ve inancın hikâyesi

    Yelkenliyle dünyanın en zorlu solo yarışı Vendée Globe’a katılma planı nedeniyle hayatını değiştiren Tolga Pamir, hedefine adım adım yaklaşıyor. Azimli yelkenciyle startı Ekim sonunda verilen Brezilya rotalı Transat Jacques Vabre yarışı öncesinde bir araya geldik. 

    Değerli okurlar, yaz döneminin maceralarla dolu olarak arkamızda kalmasıyla ben de tekrar yazacak vakit yaratabildim. Tarihinin de denk gelmesi sebebiyle uzun zamandır hakkında yazmayı planladığım, dostum demekten mutlu olduğum birinin maceralarını bu ay sizinle paylaşmak istiyorum. Tolga Pamir ile ilgili birçok makale yazıldı. Çocukluğu ve gençliği denizde geçen Tolga, yenilikçi ve sıradışı zihniyetiyle de tanınır. Kendi gibi düşünen bir arkadaşı (Bahadır Yılmaz) ile ülkemizin ilk Tornado sınıfı yelkenlisini 2001 yılında denizciliğimize kazandırdığını hatırlatayım.

    Tolga yıllardır büyük emek ve sabırla solo açıkdeniz yelkenciliğinde dünyanın sayılı yelkencileri arasına girdi. 27 Ekim’de Fransa’dan başlayıp Brezilya’da son bulacak “Transat Jacques Vabre” adlı -namıdiğer “Kahve Rotası”- iki kişilik açıkdeniz yarışına katılan ilk Türk olarak siz bu satırları okurken takım arkadaşı Erik Nigon ile Atlas Okyanusu’nda büyük bir maceranın içerisinde olacak. Bu sayede tüm dünyaya ve kendi milletine Türklerin en iyi denizciler arasında olabileceği gerçeğini bir kez daha vurguluyor. Tolga hedefleri doğrultusunda 15 yıldır yurtdışında yaşasa da ilk heyecanından ve vatan aşkından hiçbir şey kaybetmeden azimle çalışmaya devam ediyor. Devamı Kasım 2019 sayımızda…

  • Filika yelkenciliği canlanıyor

    Filika yelkenciliği canlanıyor

    Son zamanlarda hafta sonları Kalamış’a yolu düşenler denize baktıklarında alışılagelmişin dışında bir manzarayla karşılaşıyor. 1700’ler tasarımı klasik bir filikada yelken yapan gençler, deniz kültürünü Koç Üniversitesi Denizcilik Forumu’nun desteğiyle öğreniyor. Yazı: Pelin Özcanlı, Fotoğraflar TOLGA İLDUN

    Koç Üniversitesi Denizcilik Forumu (KÜDENFOR) Direktörü Amiral Cem Gürdeniz’in önderliğinde, 2015 yılı sonunda Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’nda hizmet dışına çıkarılan 5 çifte yelkenli filika Koç Üniversitesi’ne hibe edildi. Filika, RMK Tersanesi’ndeki onarım ve yenileme işlemi sonrasında, 6 Nisan 2016 tarihinde Rahmi M. Koç Müzesi’nde düzenlenen bir törenle Koç Üniversitesi Yelken Kulübü’ne teslim edildi. Böylece uzun yıllar sonra ilk kez klasik tekneler konusundaki farkındalık artmaya başladı. 2018’e kadar bağlama limanı müze rıhtımı olan yelkenli filika, her hafta sonu Haliç sularında tam arma seyirleri ile filika kültürünü İstanbul halkına tanıttı. 4 Mayıs 2018 tarihinde Kalamış Setur Marina rıhtımına götürüldü. KÜDENFOR ve Kulüp üyeleri o günden beri hafta sonu Kalamış’ta, ellerini uzattıklarında suya değdikleri 11 metrelik ahşap klasik bir teknede yelken yapıyor. Üstelik başlarındaki E. Amiral Cem Gürdeniz ve Koç Üniversitesi Filikası’nın ikinci kaptanı KÜDENFOR Üyesi R. Can Cantimur’dan deniz kültürünü en doğru şekilde öğrenme fırsatı da cabası.

    Dört yelkenli ve kürekli bu 1700’ler tasarımı filikanın etrafta dolaşması, Türk denizcilik tarihinden gelen hatıraları ve kurumsal hafızayı da  canlandırmayı amaçlıyor. Biz de klasik bir teknede yelken açmanın hissettirdiklerine bizzat şahit olmak için, Koç Üniversitesi Yelken Kulübü denizcileri ile filikalarında hem yelken yapmak hem de sohbet etmek üzere buluştuk. Kulüp adına Başkan İnci Çiftçi filika yelkenciliği hakkında bilgi verdi.  Devamı Kasım 2019 sayımızda…

  • Sibirya’da siyah kar

    Sibirya’da siyah kar

    Sibirya’da kar yağıyor. Buna şaşırmadınız tabii. O zaman şöyle söyleyeyim: Sibirya’da kış denince akla bembeyaz kar örtüsü, harikalar diyarı tadında manzaralar gelir, öyle değil mi? Ancak Kuzbass bölgesindeki manzara daha çok distopik bir filmden alıntı gibi. Çünkü burada kar, siyah yağıyor.

    Sizinle bunu daha önce konuşmadık sanırım ama aslında kar her zaman beyaz olmayabiliyor. Mavi, yeşil, sarı, hatta kırmızı kar bile var. Kırmızı karın ismi de var: Karpuz kar. Ülkemizde de Şırnak’ta görülmüştü bir 6-7 sene önce. Eğer bir yerde renkli kar görüyorsak bu orada yaşayan bir alg türünün olduğunu gösterebilir. Algın çeşidine göre değişik renklerde pigmentleri olabiliyor, ona göre de kara rengini veriyor. Çok sık rastlanan bir olay değil tabii ama imkânsız da değil; görürseniz şaşırmayın yani. Şimdi, bu işin nispeten doğal kısmı. Doğada bazen olabiliyor böyle enteresan durumlar. Ancak bir de bunların insan kaynaklı olanları var, işte o pek de tatlı renklerde olmuyor. Örneğin…

    KUZBASS’TAKİ TEHLİKELİ KÖMÜR TOZU

    Az önce bahsettiğim Sibirya’nın Kuzbass bölgesinde görülen siyah karın sebebi orada çok sayıda bulunan kömür fabrikaları. Bakın şunu net söyleyeyim: Kömürün hiçbir kullanım çeşidi asla çevre dostu değil. Sağlığa, çevreye, her şeye zararı çok büyük. Kuzbass bölgesi, dünyanın en büyük kömür alanlarından biri ve bu bölge 2.6 milyon insanın evi, yaşam alanı. Burada yağan kar siyah değil elbette, ama havada uçuşan zehirli siyah kömür tozu ile kaplandığı için rengi siyaha dönüyor. Öyle ki, insanlar “Burada kışın beyaz kar görmek daha zor bir ihtimal” diyor. Tehlikenin boyutunu siz düşünün. Kömür kullanımı başlı başına zararlı bir olayken bir de burada alınmayan güvenlik önlemleri, sağlık tedbirleri işin ciddiyetini artırıyor. Havada sürekli kömür tozu var ve bu durum tüberküloza, çocuklarda mental hastalıklara ve birçok başka hastalığa davetiye çıkarıyor. Zaten buradaki ortalama yaşam süresi Rusya’nın ulusal ortalama yaşam süresinden 3-4 yıl daha kısa olarak hesaplanmış. Sanki kendi içinde başka bir yer, sanayi bölgesinde geçen o karamsar, loş, distopik dizilerden bir görüntü gibi.

    DÜNYANIN HAVA KALİTESİ BOZULUYOR

    Hava kirliliği özellikle çağımızda çok ciddi ve hiç göz ardı edilmeden incelenmesi gereken bir problem. Fosil yakıt tüketimi hava kirliliğini artırdığı gibi iklim değişimine de sebep olan ana faktör. Ve iklimin değişmesi de hava kirliliğini daha da artırıyor. Yani bir kısır döngü. İklimin değişmesi denizleri ısıtıyor, ancak karaları daha çok. Kıtalar ile denizler arasındaki büyüyen bu fark, dünyanın hava kalitesi için maalesef bize iyi sonuçlar doğurmuyor. Nasıl? Şöyle… Öncelikle aerosolün tanımına bakalım: Havada asılı kalabilen katı veya sıvı ince küçük parçacıklar. Doğal kaynaklarla oluşabildiği gibi toz veya orman yangını ya da taşıt, endüstriyel emisyonlar gibi insan kaynaklı faktörlerden havaya yayılabiliyor ve içinde su döngüsünün de bulunduğu “iklim sistemi”ni etkiliyorlar. Sera gazlarının artışı toprağın ısınmasına neden oluyor, bu da kıtasal bir kuraklığı beraberinde getiriyor. Bu kuraklık da daha az bulut örtüsüne ve daha az yağışa sebep oluyor. Hâlbuki aerosollerin havadan uzaklaştırılma şekli ancak bulut ve yağmur oluşumuyla mümkün. Aerosoller ve havada asılı duran diğer parçacıklar bulut çekirdeklerini oluşturur ve biriktikçe bulutlar, sonrasında yağmurlar meydana gelir. Böylelikle hem aerosoller havadan temizlenmiş olur hem de su döngüsüne katkıda bulunur. Ancak kuraklık, bulut ve yağmur oluşumunu azaltıyor, dolayısıyla havada kirliliğe sebep olan aerosollerin miktarı daha da artıyor. Doğal olarak bu durum da insanlar, hayvanlar ve bitkiler için sağlık problemlerine yol açıyor.

    DEĞİŞEN İKLİM, KİRLENEN HAVA

    Isınan dünya havayı daha da kirletiyor. Öyle bir şey ki, biz de havayı kirletiyoruz ve bu yüzden iklim değişimine sebep oluyoruz. İklim değiştikçe de hava daha çok kirleniyor. Sürekli kendini besleyen bir sistem, tabii negatif anlamda ne yazık ki. Bu durumu daha iyi araştırmak için bilim insanlarının çalıştırdığı iki senaryolu bir simülasyon var. Birinci senaryoya göre, karaların ısınması aynı şekilde artan bir oranda gerçekleşiyor. İkinci senaryoda ise bu ısınmanın beklenenden daha az gerçekleştiği varsayılıyor, geri kalan her şey ise aynı. Deneyin sonucu şu şekilde: Birinci senaryoda oluşan hava kirliliği daha yüksek. Dolayısıyla, karaların ısınması arttıkça kuraklık daha da artıyor ve bu kuraklık beraberinde aerosol miktarının artışını, dolayısıyla da hava kirliliğini getiriyor. Yani karaların ısınması -hatta bir üst adıma çıkıp sera gazı emisyonlarının artışı diyebiliriz- havada kalan aerosol miktarını doğrudan etkiliyor. Sonuçlar giderek ısınan dünyanın hava kirliliğini kontrol altına almakta daha da zorlanacağını gösteriyor. Küresel ısınma arttıkça hava kirliliği de artacak ve sıkı bir kontrol olmadan belli bir seviyeye indirgenemeyecek. Bu arada 2019 yılının Eylül ayı tüm zamanların en sıcak Eylül ayı oldu söylemiş miydim? Yeri gelmişken bir aparkatı daha hem havaya hem de kendimize indirdiğimizi ekleyeyim dedim. Sağlıcakla kalın… ☸

  • WENDY 85 yıllık klasik yelkenli Ege ve Akdeniz sularında

    WENDY 85 yıllık klasik yelkenli Ege ve Akdeniz sularında

    9 metrelik klasik yelkenli Wendy, denizlere geri döndü ve son sekiz yıldır Ege kıyılarında izleyenleri büyülüyor.

    İngiltere’nin Middlesbrough isimli kasabasında 1934 yılında Dr. Thomas Harrison Butler adlı dizaynır tarafından tasarlanıyor Wendy. Bir oftalmik cerrah olan Butler kendisi, Claud Worth ve Albert Strange gibi bazı büyük isimler de dahil olmak üzere, yat tasarımının geliştirilmesinde etkili olan bir isim. Döneminin en iyi amatör tasarımcılarından biri olan Butler, tekneyi Bermudan Cutter tipinde ve Askadil Design adını verdiği klasik bir yelkenli olarak dizayn ediyor. İnşası da yine 1934 yılında, WA King & Son Ltd. firması tarafından Middlesborough’da yapılıyor. Askadil Design, Butler’ın en büyük tasarımlarından biri ve bu dizayna sahip yaklaşık sekiz teknesi daha bulunuyor. Wendy 1934 yılından itibaren pek çok kez el değiştirdikten sonra 2008’de klasik tekne sevdalısı olan Fethiye’de yaşayan Yenigül ailesi tarafından bir Alman’dan satın alınıyor. Onun da tekneyi bir Fransız’dan aldığı biliniyor. Levent Yenigül’ün ellerinde Fethiye’de büyük bir refite alınan tekne yeni baştan yaratılıyor. Bodrum Milta Marina’da buluştuğumuz Levent Yenigül bize bu süreci anlattı. Devamı KAsım 2019 sayımızda…