Asya kıtasına dertli dönüş

Şubat ayı geldi, artık Asya kıtasına dönüşü düşünmeliyiz. Yolumuz uzun, ilk etap Tambisan, ardından Sandakan sonra da Kudat’ta çekek yeriyle randevumuz var.

L.D.’da balık bonanza

Yanımızdan geçen ince uzun Mabul kayıkları dolu, suyla bir gidiyorlar, genç Robert’in evinin önündeki rampada kayıklar uzun bir kuyruk yaratmış. Bizim de zaten pazara gitme zamanı bir bakalım, ne oluyor. Evin önünde bir cümbüş, balık bonanzası, tekneler balık dolu, abartısız suyla bir. Çoluk çocuk balık küreklemekten bitap, kıyıdaki Çinli tüccar elinde defter tartılan kasaları sayıyor, iskelenin altındaki 1.5 metrelik “monitor kertenkele”nin keyfine diyecek yok, balık ve artık peşinde yüzmesine gerek yok, herhalde karnı davul gibi bütün gün uyur. “Ikan bilis” bizde gümüş diyebileceğimiz cinsten, hamsiden küçük balıkların kurutulmuşu, Uzak Doğu’nun hemen her yemekte kullanılan gıdası. Kuru ikan bilis’i çiğ yer fıstığıyla, biraz bol kırmızı biberle kavurup çok sevdiğim bir çerez yapıyoruz. Bu balık ezilip “kurupuk” imalinde (patates cips yerine) ve de en çok da balık çiftliklerinde, kıyıdaki kazık üstündeki evlerin bahçesi sayabileceğimiz altlarında büyüttükleri orfozlara yem olarak kullanılıyor. Örümcek teknelerden balık taşıyan kayıkların ardı arkası kesilir gibi değil, bu denizlerin zenginliği bu kadar avlanmaya rağmen bir kere daha aklımı durduruyor. Devamı Nisan 2014 sayısında…

Pulau

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.